"அந்தக்கடிதத்திலிருந்த விசயத்தை சொல்றேன் கேட்டுகோ, கேக்கறியா, கயல்?"
"சொல்லுங்க, வேற வழி?"
"உன்னை நல்லா உதைக்கனும், கயல்! ஏதோ கதை கேட்பது பிடிக்தாத மாதிரி ரொம்பத்தான் சலிச்சுக்கிற?"
"சரி, சரி, சொல்லுங்க, வருண். சும்மாதான் டீஸ் பண்ணினேன்"
டியர் வருண்,
எப்படி இருக்கீங்க வருண்? you would not have expected this letter from me. ஏன் என்னோட பழகினீங்க, வருண்? லக்ஷ்மி சொல்லுவாள் வருணோட ரொம்பப்பேசாதே என்று. அதையும் மீறி உங்களோட வந்து பேசுவேன். யாரோடையுமே இப்படியெல்லாம் நான் பேசியதில்லை, பழகியதில்லை.உங்க டேட் ஆஃப் பெர்த் படி பார்த்தால் நீங்க "ஜெமினி". உங்களுக்கு கண்மூடித்தனமான விசிறிகள் அதிகமாக இருப்பாங்களாம். ஜோசியத்தில் எல்லாம் நம்பிக்கை எனக்குக்கிடையாது, இருந்தாலும் ஒரு பொழுதுபோக்குக்காக பார்ப்பேன். அம்மாவிடம் உங்களைப்பற்றி சொல்லுவேன். அடிக்கடி உங்களைப்பற்றி சொல்வதால், என்னை ஒரு மாதிரியாக பார்க்கிறார்கள். எனக்கு ஒரு செருப்பு வாங்கனும்னாக்கூட அப்பா அம்மாதான் செலெக்ட் பண்ணுவாங்க, வருண். கல்யாணம் எல்லாம் நினைத்துப்பார்க்கவே முடியாது.
எனக்கு இந்த கடிதத்திற்கு பதில் எழுதுவீங்களா வருண்?
Affectionately yours,
Jeyanthi.
"ஆமா, என்னதான் சொல்கிறாள் உங்க ஜெயந்தி?"
"நாந்தான் என்ன எழுதினாள்னு சொன்னேன் இல்லை, கயல்?"
"ஆமாம், சொன்னீங்க. ஆனால் எனக்கு ஒன்னுமே புரியல! உங்களை லவ் பண்ணுவதா சொல்றாளா?"
"நேரடியா அப்படி சொல்லவில்லை, நான் சொல்ல வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பாள் இல்லையா?"
"நீங்க சொன்னீங்களா?"
"என்ன சொல்ல? நான் உன்னை காதலிக்கிறேன். ஆனால் இப்போ கல்யாணம் எல்லாம் பண்ணிக்கமுடியாது. என் ஃபேமிலி சூழ்நிலையில் நான் நல்லாப்படித்து முதலில் வேலைக்குப்போகனும்...இப்படியா?"
"பதிலே எழுதலையா, நீங்கள்?"
"இல்லையே, எழுதினேன். அவளை மாதிரியே நானும் ஏதோ உளறினேன். ஆனால் உன்னைக்காதலிக்கிறேன் என்றெல்லாம் சொல்லவில்லை"
"ஏன் சொல்லவில்லை? என்னென்ன உளறனீங்க அதையும் சொல்லுங்க. அவள் உளறல்களை மட்டும் சொன்னவர் உங்களுடையதை மட்டும் மறைக்கறீங்க பார்த்தீங்களா?" சொல்லிவிட்டு மீண்டும் குறும்பாக சிரித்தாள்.
"அப்படி ஒரு கமிட்மெண்டுக்கு நான் அப்போது தயாரா இல்லை கயல்"
"But you loved her?"
"yes, I think so"
"What is wrong in saying it?"
"I don't think that will take us anywhere further. I have had lots of responsibilities, Kayal"
"அப்போ உங்களை காதலிக்கிறேன்னு பொண்ணுங்கதான் வந்து சொல்லனுமா?"
"நான் அப்படியா சொன்னேன்?"
"அப்புறம் என்னவாம்? பொதுவா எந்தப்பொண்ணும் சொல்ல மாட்டாள், வருண்"
"நான் எதிர்பார்க்கவில்லை, கயல்"
"ஆமாம்,உங்க ஜென்னி எதுவும் புது பாய்ஃப்ரெண்ட் பிடிச்சு இருக்காளா இப்போ?"
"இல்லையே, அவள் ரொம்ப வருத்தமா இருக்காள்"
"ஏன் நீங்க ஆறுதல் சொல்லலையா, இந்திப்பட ஷாருக்கான் மாதிரி?"
"உனக்கு கொழுப்புத்தானே? நான் அவளோட அப்படியெல்லாம் பழகலைனு எத்தனை தடவை சொல்றது உனக்கு?"
"எப்படியெல்லாம்?" இப்போது அவள் வருணை பார்த்த பார்வையில் குறும்பு கொப்பளித்தது. சிரிப்பை கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக்கொண்டு சீரியசான முகபாவத்துடன் கேட்டாள்,
"எப்படி எல்லாம் பழகலைனு கேட்டேன்?"
"சரி அதை விடு! அவள்தான் உன்னை ஞாபகப்படுத்தி கூப்பிடச் சொன்னாள்"
"உங்களுக்கு நான் கால் பண்றேனோ இல்லையோ, அவள் தினமும் உங்களுக்கு கால் பண்ணுகிறாள். அவளுக்கென்ன அக்கறையாம்? அவள் என்னை ஞாபகப்படுத்தலைனா, கால் பண்ணி இருக்க மாட்டீங்களா? உங்களுடைய குரலைக்கேட்க நான் ஒன்னும் ஏங்கவில்லை"
"ஏதாவது ஹேண்ட்சம் பாய்ப்ரெண்டோட ஓடிப்பிடித்து விளையாடிட்டு இருந்து இருப்ப. உனக்கெதுக்கு என் ஞாபகம் எல்லாம் வருது?'
"அது ஓரளவு உண்மைதான். ராம கிருஷ்ணன் என்று ஒருவரை தான் டேட் பண்ணிட்டு இருக்கேன். கொஞ்சம் டீசண்டா பழகுகிறார். ஆனால் அப்படி ஒண்ணும் "இது" வரவில்லை அவர் மேலே"
"இது னா என்ன அது?"
"உங்க ஜெயந்திக்கு உங்க மேலே இருந்துச்சில்ல அதுதான்"
கயல் இன்று வருணை கிண்டலடித்தே கொல்லப்போகிறாள் என்று தெரிந்துவிட்டது, பேச்சை மாற்ற, "சரி கோயிலுக்குப்போகலாமா? வந்து நேரமாச்சு!" என்றான்.
"சரி வாங்க போகலாம். ஏதோ பெரிய காதல் கதை சொல்றேனு சொல்லி இப்படி ஏமாத்திட்டீங்களே வருண்"
"அவ்வளவுதான் என் காதல் கதை, கயல். ஃப்யூச்சர்ல ரொம்ப ரொமான்ஸோட யாரையாவது காதலித்தால் உனக்கு அப்படியே சொல்றேன், சரியா?
கயல் உதட்டை சுழித்து பழிப்புக்காட்டினாள்.
"நீ பழிப்புக்காட்டினால் ரொம்பவே அழகா இருக்க கயல்"
"உங்ககிட்ட கொஞ்சம் கவனமாகத்தான் இருக்கனும்"
"ஆமாம், அதற்கு உதவி செய்ய அந்தக் கடவுள்ட்டப்போயி வேண்டிக்கோ"
"அம்மா பேருக்கு ஒரு அர்ச்சனை மட்டும்தான் இன்று. கடவுளை ரொம்பத் தொல்லை பண்ணப்போவதில்லை, உங்களை பார்த்துக்க நானே போதும்"
இருவரும் வாசலில் காலணிகளை கழட்டி வைத்துவிட்டு கோயிலுக்குள் நுழைந்தார்கள்
-தொடரும்
Friday, September 26, 2008
Tuesday, September 23, 2008
காதல் கல்வெட்டு-12
கயல், ஃப்ரீவேயிலிருந்து கோவில் போகும் ரோடு வந்தவுடன் "எக்ஸிட்" எடுத்து, கோயிலில் உள்ள "பார்க்கிங் லாட்" டில் காரை நிறுத்தினாள்.
“சரி வருண், இந்தக்கதையை சொல்லி முடிங்க, பிறகு கோயிலுக்கு உள்ளே போகலாம். சரி, என்ன சொன்னாள் காயத்ரி, வருண் ?”
”காயத்ரி என்னை நோக்கி வந்ததும், என் இதயம் வேகமாக அடித்தது. என்னை நோக்கி ஒரு புன்னகை புரிந்தாள், ஒரே வினாடிதான் அவள் முகத்தில் அந்தப்புன்னகை இருந்தது, அடுத்தவினாடி அந்தப் புன்னகை அழுகையாக மாறியது, காயத்ரி கண்களில் கண்ணீராக ஓடியது. ஒண்ணுமே சொல்லாமல் அழ ஆரம்பித்து விட்டாள், கயல்”
நான் உடனே "நீங்கள் இப்படி அழுதால், யாராவது பார்த்தால் தப்பாக நினைத்துக்கொள்வார்கள். என்ன விசயம்னு சொல்லுங்கள், ப்ளீஸ்" என்றேன்.
அவள் அழுதுகொண்டே, "வருண்! அவள் உங்களோட பழகுவதால் எனக்கு ஒண்ணுமில்லை!"
"யாருங்க ஜெயந்தியா?" என்று கேட்டேன்.
"ஆமா, அவள் கொஞ்சம் வேற டைப், வருண். உங்களோட எல்லோருடைய முன்னிலையிலும் வலிய வந்து கூச்சமில்லாமல் பேசுகிறாள். என்னால் அப்படி உங்களோட வந்து பழக பேச முடியவில்லை, வருண். நீங்கள் அவளோட சந்தோஷமாக இருங்கள், வருண். அதனால் எனக்கு ஒண்ணுமில்லை" என்றாள் அழுகையுடன்.
"நீங்கள் நினைப்பதுபோல் ஒண்ணும் இல்லைங்க" என்றேன் நான் குற்ற உணர்வுடன்.
"இல்லை, வருண் யாரோடையுமே க்ளோஸா பழகக்கூடாது. இது எனக்கு ஒரு பாடம்" என்றாள் அழுகையுடன் மறுபடியும்.
எனக்கு பயங்கர குற்ற உணர்வு கயல். அவள் அழுகைக்கு நான்தான் காரணம் என்று அவள் சொல்லாமல் சொல்வதுபோல் இருந்தது. ஆனால் எல்லாமே என் கற்பனைதான், கயல். காயத்ரி அழுதுகொண்டே இப்படி பேசிக்கொண்டு இருக்கும்போது வெளியில் இருந்து வந்து ஒரு லைப்ரரி ஸ்டாஃப் எங்களை எட்டிப்பார்த்து விட்டுப் போனார். இவர் பார்த்துட்டுப்போயி ஏதாவது கதைகட்டப்போறாருனு எனக்கு பயம் வேற.
அத்துடன் "தேங்க்ஸ், வருண்" என்று சொல்லிவிட்டு போய்விட்டாள்.
"ஏன் அழுதாள் வருண்?"
"எனக்குத்தெரியவில்லை, கயல். ஆனால் இதுதான் நடந்தது. ஜெயந்தி போய் நான் சொன்னதை அப்படியே அவளிடம் சொல்லி இருக்கிறாள்.இவள் வந்து அழுதுவிட்டுப்போனாள். எனக்கு ஜெயந்தி மேலேயும் என் மேலேயும் கோபம் வந்தது"
"இதையே அவள் சிரித்துக்கொண்டு கேசுவலாக கேட்டுவிட்டு போயிருக்கலாம் இல்லையா, வருண்?”
"ஆமாம், கயல், ஆனால், சில பெண்கள் எதற்கு எடுத்தாலும் அழுவார்கள்"
“சரி அப்புறம் சொல்லுங்க, வருண்”
நான் ஜெயந்தியை அடுத்த முறை சந்திக்கும்போது அவளிடம் கேட்டேன், "ஏன் இப்படி, காயத்ரியிடம் போய் நான் சொன்னதை சொன்னீங்க?" அவங்க வந்து ஒரே அழுகை. என்னால ஒழுங்கா அவங்ககிட்ட பதில் சொல்ல முடியவில்லை ஜெயந்தி"
"காயத்ரி உங்களிடம் வந்து இதைப்பற்றிக் கேட்டாளா?" என்றாள் ஜெயந்தி.
"உங்களுக்கு அவங்க வந்து கேட்டது தெரியவே தெரியாதா, ஜெயந்தி?!!"
"இல்லை வருண், அவள் வந்து கேட்டதும் தெரியாது. அதை என்னிடம் அவள் சொல்லவும் இல்லை" என்றாள்.
"ஜெயந்திக்கு ஒரே ஆச்சர்யம், கயல்"
“அப்புறம், ஜெயந்தியோட என்ன பண்ணுனீங்கனு சொல்லுங்க, வருண்?”
"கயல்! ஒண்ணு சொல்றேன் தெரிந்துகொள் ப்ளீஸ். அந்த சூழ்நிலையில் நான் பேச்சளர்ஸ் பண்ணிக்கொண்டு இருக்கிறேன். எதிர்காலம் என்னவென்றே தெரியாது. என் காதலை அடுத்த ஃபேஸ்க்கு எடுத்துப்போகும் சூழ்நிலையில் நான் அப்போது இல்லை! அதனால் நான் எதுவும் ஏடாகூடமாக செய்யவில்லை. ஜெயந்தியும் நானும் பேசிக்கொள்வோம். ஒருசில நேரம் தனிமையில். ஆனால் அவள் விரல்களைக்கூட நான் தொட்டதில்லை. அவள் ரொம்ப அன்பா இருப்பாள்,கயல். அவளோட என்ன பேசினாலும் நல்லா இருக்கும். ஜெயந்தியிடம் ஐ லவ் யு கூட நான் சொன்னதில்லை"
"உங்களுக்கு பெண்கள் “ஐ லவ் யு” சொன்னால்தான் பிடிக்குமோ, வருண்?"
"அது உண்மையில்லை கயல். ஆனால் எனக்கு நெகட்டிவ் பதில் வந்தால் பிடிக்காது. அதனால் அப்படியெல்லாம் சொல்லி காம்ளிக்கேட் பண்ணு வதில்லை!"
வருண், இது “மை பெஸ்ட் ஃப்ரெண்ட்ஸ் வெட்டிங்” படத்தில் இருந்து, “if you love someone you say it, you say it right then, out loud. Otherwise the moment just... Passes you by...”
“நல்லாத்தான் இருக்கு, கயல். ஆனால் நான் அப்படி எதுவும் சொல்லவில்லை. சோஸியல் ப்ரேக் அப் முடிந்து, பரீட்சை எல்லாம் முடிந்து ஊருக்கு போயாச்சு. ஜெயந்தியை அதுக்கப்புறம் பார்க்க முடியவில்லை”
“அதோட அவ்வளவுதானா உங்க ஜெயந்தி?”
இல்லை, இதைக்கேளு, பரீட்சைஎல்லாம் முடிந்து ஒரு 2 வாரம் இருக்கும். ஊரில் வீட்டில் இருக்கும்போது, ஒரு நாள் மதியம், அம்மா வந்து உனக்கு ஒரு கடிதம்னு "ஸ்னைல்மெயில்" ஒண்ணு கொடுத்தாங்க என்னிடம், கயல்”
“லெட்டெர் யாரிடமிருந்து, வருண்?”
”அது ஜெயந்தியிடமிருந்து வந்து இருந்தது, கயல்!”
“என்ன எழுதி இருந்தாள், வருண்?”
-தொடரும்
“சரி வருண், இந்தக்கதையை சொல்லி முடிங்க, பிறகு கோயிலுக்கு உள்ளே போகலாம். சரி, என்ன சொன்னாள் காயத்ரி, வருண் ?”
”காயத்ரி என்னை நோக்கி வந்ததும், என் இதயம் வேகமாக அடித்தது. என்னை நோக்கி ஒரு புன்னகை புரிந்தாள், ஒரே வினாடிதான் அவள் முகத்தில் அந்தப்புன்னகை இருந்தது, அடுத்தவினாடி அந்தப் புன்னகை அழுகையாக மாறியது, காயத்ரி கண்களில் கண்ணீராக ஓடியது. ஒண்ணுமே சொல்லாமல் அழ ஆரம்பித்து விட்டாள், கயல்”
நான் உடனே "நீங்கள் இப்படி அழுதால், யாராவது பார்த்தால் தப்பாக நினைத்துக்கொள்வார்கள். என்ன விசயம்னு சொல்லுங்கள், ப்ளீஸ்" என்றேன்.
அவள் அழுதுகொண்டே, "வருண்! அவள் உங்களோட பழகுவதால் எனக்கு ஒண்ணுமில்லை!"
"யாருங்க ஜெயந்தியா?" என்று கேட்டேன்.
"ஆமா, அவள் கொஞ்சம் வேற டைப், வருண். உங்களோட எல்லோருடைய முன்னிலையிலும் வலிய வந்து கூச்சமில்லாமல் பேசுகிறாள். என்னால் அப்படி உங்களோட வந்து பழக பேச முடியவில்லை, வருண். நீங்கள் அவளோட சந்தோஷமாக இருங்கள், வருண். அதனால் எனக்கு ஒண்ணுமில்லை" என்றாள் அழுகையுடன்.
"நீங்கள் நினைப்பதுபோல் ஒண்ணும் இல்லைங்க" என்றேன் நான் குற்ற உணர்வுடன்.
"இல்லை, வருண் யாரோடையுமே க்ளோஸா பழகக்கூடாது. இது எனக்கு ஒரு பாடம்" என்றாள் அழுகையுடன் மறுபடியும்.
எனக்கு பயங்கர குற்ற உணர்வு கயல். அவள் அழுகைக்கு நான்தான் காரணம் என்று அவள் சொல்லாமல் சொல்வதுபோல் இருந்தது. ஆனால் எல்லாமே என் கற்பனைதான், கயல். காயத்ரி அழுதுகொண்டே இப்படி பேசிக்கொண்டு இருக்கும்போது வெளியில் இருந்து வந்து ஒரு லைப்ரரி ஸ்டாஃப் எங்களை எட்டிப்பார்த்து விட்டுப் போனார். இவர் பார்த்துட்டுப்போயி ஏதாவது கதைகட்டப்போறாருனு எனக்கு பயம் வேற.
அத்துடன் "தேங்க்ஸ், வருண்" என்று சொல்லிவிட்டு போய்விட்டாள்.
"ஏன் அழுதாள் வருண்?"
"எனக்குத்தெரியவில்லை, கயல். ஆனால் இதுதான் நடந்தது. ஜெயந்தி போய் நான் சொன்னதை அப்படியே அவளிடம் சொல்லி இருக்கிறாள்.இவள் வந்து அழுதுவிட்டுப்போனாள். எனக்கு ஜெயந்தி மேலேயும் என் மேலேயும் கோபம் வந்தது"
"இதையே அவள் சிரித்துக்கொண்டு கேசுவலாக கேட்டுவிட்டு போயிருக்கலாம் இல்லையா, வருண்?”
"ஆமாம், கயல், ஆனால், சில பெண்கள் எதற்கு எடுத்தாலும் அழுவார்கள்"
“சரி அப்புறம் சொல்லுங்க, வருண்”
நான் ஜெயந்தியை அடுத்த முறை சந்திக்கும்போது அவளிடம் கேட்டேன், "ஏன் இப்படி, காயத்ரியிடம் போய் நான் சொன்னதை சொன்னீங்க?" அவங்க வந்து ஒரே அழுகை. என்னால ஒழுங்கா அவங்ககிட்ட பதில் சொல்ல முடியவில்லை ஜெயந்தி"
"காயத்ரி உங்களிடம் வந்து இதைப்பற்றிக் கேட்டாளா?" என்றாள் ஜெயந்தி.
"உங்களுக்கு அவங்க வந்து கேட்டது தெரியவே தெரியாதா, ஜெயந்தி?!!"
"இல்லை வருண், அவள் வந்து கேட்டதும் தெரியாது. அதை என்னிடம் அவள் சொல்லவும் இல்லை" என்றாள்.
"ஜெயந்திக்கு ஒரே ஆச்சர்யம், கயல்"
“அப்புறம், ஜெயந்தியோட என்ன பண்ணுனீங்கனு சொல்லுங்க, வருண்?”
"கயல்! ஒண்ணு சொல்றேன் தெரிந்துகொள் ப்ளீஸ். அந்த சூழ்நிலையில் நான் பேச்சளர்ஸ் பண்ணிக்கொண்டு இருக்கிறேன். எதிர்காலம் என்னவென்றே தெரியாது. என் காதலை அடுத்த ஃபேஸ்க்கு எடுத்துப்போகும் சூழ்நிலையில் நான் அப்போது இல்லை! அதனால் நான் எதுவும் ஏடாகூடமாக செய்யவில்லை. ஜெயந்தியும் நானும் பேசிக்கொள்வோம். ஒருசில நேரம் தனிமையில். ஆனால் அவள் விரல்களைக்கூட நான் தொட்டதில்லை. அவள் ரொம்ப அன்பா இருப்பாள்,கயல். அவளோட என்ன பேசினாலும் நல்லா இருக்கும். ஜெயந்தியிடம் ஐ லவ் யு கூட நான் சொன்னதில்லை"
"உங்களுக்கு பெண்கள் “ஐ லவ் யு” சொன்னால்தான் பிடிக்குமோ, வருண்?"
"அது உண்மையில்லை கயல். ஆனால் எனக்கு நெகட்டிவ் பதில் வந்தால் பிடிக்காது. அதனால் அப்படியெல்லாம் சொல்லி காம்ளிக்கேட் பண்ணு வதில்லை!"
வருண், இது “மை பெஸ்ட் ஃப்ரெண்ட்ஸ் வெட்டிங்” படத்தில் இருந்து, “if you love someone you say it, you say it right then, out loud. Otherwise the moment just... Passes you by...”
“நல்லாத்தான் இருக்கு, கயல். ஆனால் நான் அப்படி எதுவும் சொல்லவில்லை. சோஸியல் ப்ரேக் அப் முடிந்து, பரீட்சை எல்லாம் முடிந்து ஊருக்கு போயாச்சு. ஜெயந்தியை அதுக்கப்புறம் பார்க்க முடியவில்லை”
“அதோட அவ்வளவுதானா உங்க ஜெயந்தி?”
இல்லை, இதைக்கேளு, பரீட்சைஎல்லாம் முடிந்து ஒரு 2 வாரம் இருக்கும். ஊரில் வீட்டில் இருக்கும்போது, ஒரு நாள் மதியம், அம்மா வந்து உனக்கு ஒரு கடிதம்னு "ஸ்னைல்மெயில்" ஒண்ணு கொடுத்தாங்க என்னிடம், கயல்”
“லெட்டெர் யாரிடமிருந்து, வருண்?”
”அது ஜெயந்தியிடமிருந்து வந்து இருந்தது, கயல்!”
“என்ன எழுதி இருந்தாள், வருண்?”
-தொடரும்
Friday, September 19, 2008
என்ன கொடுமை இது? நாங்க மட்டும் என்ன பாவம் செய்தோம்?
டிஸ்கி: இந்த பதிவு சிரிப்பதற்காக மட்டுமே, சீரியசா கேள்வி எல்லாம் கேட்கக்கூடாது.
ஆந்திராவில் கீழ்க்கண்ட நடிகர்கள் எல்லாம் டாப்பாம், விகடன் ஆன்லைனில் இருந்த செய்தி இது.

நம்ம ஊரில் டாப்பான நடிகர்கள்:
சூப்பர் ஸ்டார்:

Gabடன்:

ஒலக நாயகன்:

என்ன கொடுமை இதெல்லாம்? தமிழ் நாட்டு மங்கையர் என்ன பாவம் செய்தோம்? :( ஸ்டமக் பர்னிங். தமிழ் நடிகர்கள் அதிகம் வெறுக்கும் வார்த்தை என்ன தெரியுமா? ரிட்டயர்மெண்ட்
ஆந்திராவில் கீழ்க்கண்ட நடிகர்கள் எல்லாம் டாப்பாம், விகடன் ஆன்லைனில் இருந்த செய்தி இது.

நம்ம ஊரில் டாப்பான நடிகர்கள்:
சூப்பர் ஸ்டார்:

Gabடன்:

ஒலக நாயகன்:

என்ன கொடுமை இதெல்லாம்? தமிழ் நாட்டு மங்கையர் என்ன பாவம் செய்தோம்? :( ஸ்டமக் பர்னிங். தமிழ் நடிகர்கள் அதிகம் வெறுக்கும் வார்த்தை என்ன தெரியுமா? ரிட்டயர்மெண்ட்
Subscribe to:
Posts (Atom)