Showing posts with label இலக்கியம். Show all posts
Showing posts with label இலக்கியம். Show all posts

Wednesday, January 16, 2013

ஜெயமோகனும் சாகித்ய அகாதமி விருதும்!

இந்த வருடம் சாகித்ய அகாதமி விருது எழுத்தாளர் தானியல் சொல்வராஜ்க்கு வழங்கியுள்ளார்கள். "தோல்" என்ற இவர் எழுதிய நாவலுக்கு இந்த விருதைக் கொடுத்துள்ளார்கள். இதில், இவர் தோல் பதனிடுபவர்கள் வாழ்க்கையைப் பற்றி எழுதியுள்ளார். "பரவாயில்லையே, தேவையான ஒரு புதினம்தான். இதுபோல் வாழும் ஏழை மக்கள் வாழ்க்கையைப் பற்றி சிரத்தையுடன் எழுதியிருக்காரே" னுதான் என்னை மாரி ஆட்களுக்கு எல்லாம் தோன்றியது.

தோல் திண்டுக்கல் பகுதிகளில் உள்ள தோல் பதனிடும் தொழிலாளர்களின் அவலநிலையை மையமாகக் கொண்டு முற்போக்கு எழுத்தாளர் தானியல் செல்வராசு எழுதியுள்ள தமிழ் புதினமாகும். தோல் பதனிடும் ஆலைத் தொழிலாளர்களின் போராட்டங்கள், இதனால் தொழிலாளர் குடும்பங்களில் ஏற்பட்ட பாதிப்புகளையும் மற்றும் தங்கள் போராட்டத்தின் இறுதியில் வெற்றி பெற்று உரிமைகளை மீட்டதையும் இப்புதினம் விவரிக்கிறது. இவை அப்பகுதிவாழ் மக்களின் வழங்குமொழியிலேயே விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. 117 கதைமாந்தரைக் கொண்டு 26 அத்தியாயங்களில் இந்த புதினம் அமைந்துள்ளது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்ட இந்த நாவலின் நீளத்தைக் கண்டு பலரும் பதிப்பிக்காதநிலையில் 2010ஆம் ஆண்டிலேயே இது நண்பரொருவரின் உதவியால் புத்தகமாக வெளியிடப்பட்டுள்ளது.[1] இந்த புதினத்திற்கு தமிழக அரசு சார்பில் 2011ஆம் ஆண்டிற்கான இலக்கிய விருதும் 2012ஆம் ஆண்டு சாகித்ய அகாடமி விருதும் கிடைத்துள்ளன.
 எழுத்துலக அரசியல் பற்றி தெரியாதவன் நான். அதனால் நான் பார்க்கும் கோணம் மிகவும்  எளிமையானது. ஆனால், இந்த விருது பெற்றவர் தகுதி பற்றி இலக்கிய மேதாவி ஜெயமோவன் என்ன சொல்றார்னு நீங்களே வாசித்துப் பாருங்கள்!

******************************

அன்புள்ள ஜெயமோகன் சார்,

நலந்தானே?
சாகித்ய அகாதமி விருது அறிவிக்கப்பட்டவுடன் (நான் எதிர்பார்த்தது வேறாக இருந்தாலும்) முதலில் உங்கள் தளத்தில்தான் தேடினேன்…செல்வராஜ் யாரென்று அறியலாம் என்று. யார் எந்த விருது பெற்றாலும் முதல் வாழ்த்து சொல்லும் நீங்கள் இந்த முறை மௌனம் சாதித்து விட்டீர்கள். யார் அவர்?
அன்புடன்
இளம்பரிதி


அன்புள்ள இளம்பரிதி அவர்களுக்கு

டி செல்வராஜ் மூத்த முற்போக்கு எழுத்தாளர். இருபதாண்டுகளுக்கு முன் நான் வாசித்தவற்றில் அவரது மலரும் சருகும், தேநீர் போன்றவை அந்தவகை எழுத்துக்களுக்குள் நல்லவை என்ற எண்ணம் இருந்தது
இப்போது வாசிக்கையில் பாவமாக இருக்கிறது. பள்ளிக்கூடங்களில் ஆசிரியர் கதைச்சுருக்கம் சொல்ல அதைக்கேட்டுப் பிள்ளைகள் எழுதிய கதைகள் போல. ஒரே மாதிரி சொற்றொடர்கள். ஒரே மாதிரி கதைப்போக்கு.
அவரது விருதுபெற்ற தோல் என்னும் நாவலை அவர் ஐம்பதுகளில் எழுதினார் என்ற எண்ணமே வந்தது. இலக்கியம் என்பதற்கும் அதற்கும் சம்பந்தமில்லை.
இச்சூழலில் நான் என்ன சொல்வது? தமிழிலக்கியத்தின் தலைவிதி. இந்த விருதுடன் அவர் எங்காவது ஓய்ந்தால்கூடத் தமிழுக்கு நல்லதுதான். இல்லாவிட்டால் விருதுக்காக மூன்று வருடங்களுக்கு ஒரு படைப்பு எனப் பிதுக்கி வெளியே தள்ளிக்கொண்டே இருப்பார். வயதும் ஆகிறது.
தமிழில் பொதுவாக விழுமியங்கள் அளவுகோல்கள் முக்கியமே இல்லை. நம்மவரா இல்லையா என்பதே எங்கும் செல்லுபடியாகிறது. எந்த ஒரு விஷயத்துக்கும் ஒரு பொது அளவுகோலை நாம் கையாள்வதில்லை. நமக்குத் தெரிந்த ஒருவரின் பெயரைப் பரிந்துரைக்கிறோம்.
சாகித்ய அக்காதமியில் விருதுபெற்றவர்கள் மேலும் விருதுகளைத் தீர்மானிப்பதில் முக்கியமான செல்வாக்கு செலுத்துகிறார்கள்.
சாகித்ய அக்காதமி ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது ராஜாஜி அதில் செல்வாக்கை செலுத்தினார். அவருக்குப் பிரியமான பேராசிரியர்கள் உள்ளே சென்றார்கள். தங்களுக்கும் தங்களுக்கு உகந்தவர்களுக்கும் விருதுகளை அளித்துக்கொண்டார்கள். ஆரம்பத்தில் சாகித்ய அக்காதமி விருது பெரும்பாலும் பேராசிரியர்களுக்கே கிடைத்தது
பின்னர் பேராசிரியர்கள் அவர்களுக்குப்பிடித்த வணிக எழுத்தாளர்களை விருதுபெறச் செய்தார்கள். அகிலனும் நா.பார்த்தசாரதியும் அவ்வாறு விருது பெற்றார்கள். நா.பார்த்தசாரதி உண்மையான இலக்கிய ஆர்வம் கொண்டவர். சிறந்த இலக்கியவாதிகளை விருதுக்குள் கொண்டுவர உண்மையாகவே முயன்றார்.
அவ்வாறு அவர் விருதுபெற்றுத் தந்தவர்களில் தவறான தேர்வு என்பது வல்லிக்கண்ணன்தான். வல்லிக்கண்ணனின் வறுமையே நா.பார்த்தசாரதியை அம்முடிவை எடுக்கச்செய்தது என அவரே சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறேன்.
ஆனால் வல்லிக்கண்ணன் சக இலக்கியவாதிகளுக்கு விருது வழங்கப்படக்கூடாதென்பதில் மிகத்தீவிரமாக இருந்தார். முற்போக்கு ஆசாமிகளை உள்ளே கொண்டுவருவதே அவரது குறி. அதற்காக அவர் வணிக எழுத்தாளர்களுடன் ஒத்துழைத்து அவர்கள் விருதுபெற வழிவகுத்தார். அவர்கள் இவருக்கு அவ்வப்போது விட்டுக்கொடுத்தார்கள்
விளைவாக அக்காதமியில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முற்போக்கு கும்பல் உள்ளே புகுந்து இடம் பிடித்தது. விருதுகளை அவர்களுக்கே அளித்துக்கொள்ள ஒரு மாஃபியா மாதிரி செயல்படுகிறார்கள். சரிதான், புரட்சி நடத்தி மத்திய அரசைக் கைப்பற்ற முடியவில்லை. சாகித்ய அக்காதமியையாவது கைப்பற்றினோம் என்ற நிறைவு மிஞ்சட்டும்
ஜெ
*******************


சரி, மேலே உள்ள "ஜெயமோவன் பதிலை" வாசிச்சுட்டீங்களா? எத்தனை பேரு தலையை உருட்டுறாரு பாருங்க இந்தாளூ!!!

 * திரு செல்வராஜ்க்கு சாகித்ய அகாதமி பெறத் தகுதி இல்லையாம். ஏன் என்றால் அவருக்கு இலக்கியம் தெரியாதாம்! இன்னைக்கு இந்த விருதுவை பரிந்துரைக்க இருக்கும் குழுவில் உள்ளது ஒரு மாஃபியா முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் கூட்டமாம்!

* ஆக, போன வருடம் சாகித்ய அகாதமி விருது வாங்கிய சு வெங்கடேசனும் இதுபோல் முற்போக்கு மாஃபியா கும்பலை சேர்ந்தவர்தானா? அதனால்தான் "காவல் கோட்டம்" புதினமும் சாகித்ய அகாதமி விருது பெற்றது போலும்!

* அதற்கு முன்னால் விருந்து பெற்ற "நாஞ்சில் நாடன்" னும் இந்த மாஃபியா கும்பலை சேர்ந்தவரா? னு ஜெயமோவன் தான் சொல்லணும்!

ஆமா, எப்படி இந்த மாஃபியா கும்பல் இந்தக் குழுவை ஆக்கிரமிச்சாங்க???

இது சுத்தமான "ஜெயமோவன் தியரி" (ஆரம்பம்)

* சாகித்ய அகாதமி ஆரம்ப காலத்தில் ராஜாஜி, உள்ளே நுழைந்து, தமிழ் பேராசிரியர்களுக்கு மட்டுமே விருதை வாரிவழங்கிபுட்டாராம். அவங்களுக்கு இலக்கியம் தெரியுமா என்னனு தெரியலை!

* ஆக, ராஜாஜி ஊக்குவித்த அந்த பேராசியர்கள் எல்லாருக்கும் ஒரு மண்ணும் தெரியாதாம்! அந்த கூமுட்டைகள் எல்லாம் ஒண்ணு சேர்ந்து, தகுதியே இல்லாத வணிக எழுத்தாளர்களுக்கு விருதை அள்ளி வழங்கிப்புடுச்சுகளாம். அதனாலதான் அகிலன் எழுதிய வேங்கையின் மைந்தன் புதினத்திற்கு க்கு சாகித்ய அகாதமி கொடுத்தார்களாம்! அகிலன் ஒரு சாதாரண வணிக எழுத்தாளராம்!!! பாரதீய ஞான பீடப் பரிசு பெற்றிருந்தாலும் அவருக்கும் இலக்கியம் தெரியாது போலும்! ஆக அகிலனுக்குக் கொடுத்ததும் தவறான ஒண்ணு.

* நா பார்த்தசாரதி ஓரளவுக்கு தகுதியுள்ளவராம்! ஆனால் அவருக்கும் அறிவு கெடையாதாம்! ஏழை பாழைனு இரக்கப்பட்டு தகுதியே இல்லாத வல்லிக்கண்ணனுக்கு சாகித்ய அகாடமி விருதை கொடுத்து எல்லாத்தையும் நாசம் பண்ணிப்புட்டு போயிட்டாராம், நா பா.

* வல்லிக்கண்ணன், வணிக எழுத்தாளர்களை கைக்குள் போட்டுக்கொண்டு இலக்கியம் தெரியாத முற்போக்கு மாஃபியாக்களை ஒவ்வொருவரா உள்ளே கொண்டு வந்து சேர்த்துவிட்டு அவரும் போயிட்டார் போல!

ஆக, இப்போ இருக்க முற்போக்கு மாஃபியா கும்பல்,  யாருக்கு இலக்கியம் தெரியாதோ அவங்களை தேடிப்பிடிச்சு தகுதியே இல்லாதவங்களுக்கு சாகித்ய அகாடமி விருதைக் கொடுத்துப் புடுறாங்களாம்!

ஜெயமோவன் தியரி இங்கே முடிவடைந்துவிட்டது!

உண்மையான  சாகித்ய அகாதமி விருது பெற்றவர்கள் லிஸ்ட் கீழே இருக்கு!



எனக்கு உண்மையிலேயே விளங்கவில்லை, இந்தாளு ஜெயமோவனுக்கு என்னப்பா பிரச்சினை?? என்ன எழவைப் பத்தி பேசினாலும் இந்தாளு அதில் இறங்கி, அதில் புதைந்து கிடக்கும் விசயங்களை இவர் இஷ்டத்துக்கு ஜோடிச்சு அரசியல்தான் பேசுறாரு!

ராஜாஜி தமிழ் பேராசிரியர்களை ஊக்குவிச்சது தப்பு! தமிழ் பேராசிரியர்கள், நா பார்த்தசாரதி, அகிலன், ஜானகிராமன், ஜெயகாந்தன் போன்றவர்களுக்கு சாகித்ய அகாதமி விருது வழங்கியது அடி முட்டாள்த்தனம்! அடுத்து நா பா, வல்லிக்கண்ணனுக்கு விருதை வழங்கியது உலகமகா குற்றம்!!! ஒரு சாதாரண transition னை என்னமாரி எல்லாம் குதற்கமா விவரிக்கிறாருனு பாருங்கப்பா!!!

-------------------------

இந்தாளு, ஜெயமோவன், இதே மாரித்தான் லீனா மணிமேகலை விவகாரத்தில் எஸ் வி ராஜதுரைக்கு அங்கேயிருந்து காசு வருது, இவனுக்கு இங்கே இருந்து காசு வருதுனு எதை எதையோ ஆதாரமில்லாமல் பொலம்பி. ஒளறித்தள்ளி  அதன் விளைவுகளை தொடர்ந்து அனுபவிச்சாரு ! அப்புறம் இவன் என்னை இப்படி திட்டிப்புட்டான் அது இதுனு ஒரே ஒப்பாரி மேல் ஒப்பாரி வச்சாரு!

இப்போ இன்னைக்கு இருக்க சாகித்ய அகாதமி குழுவை முற்போக்கு மாஃபியா கும்பல்னு சொல்லாமல் சொல்றாரு!!!

ஒருவேளை இந்தமாரி ஒப்பாரி வைத்தால்தான் அடுத்து இவருக்கு விருது ஏதாவது கொடுப்பாங்கணு பார்க்கிறாரோ? 

ஆக, இந்தாளு பொலம்பலை நிறுத்தணும்னா ஒரே வழிதான்!

தயவு செய்து இந்தாளுக்கு தமிழ்ல என்ன என்ன விருது கொடுக்க முடியுமோ, எல்லா விருதுகள்லயும் ஒண்ணு ஒண்ணு கொடுத்துத் தொலைங்கப்பா!  

ஆமா, சாகித்ய அகாடமில இருந்து பாரதிய ஞான பீட விருது வரைக்கும்! 

இல்லைனா, இந்தாளு எதை எடுத்தாலும் அதில் அரசியல்ப் பேசி வைக்கிற ஒப்பாரியை தாங்கவே முடியாது போல!

Tuesday, October 2, 2012

ஜெயமோகன்! இலக்கியம் உமக்கு ஒரு கேடா?!

ஜெயமோகனுடைய அன்பு வாசகர் ஒருவர், அவரிடம், "ஆமா எதுக்கு இதெல்லாம், ஜெயமோகன்? இலக்கியமாவது மண்ணாங்கட்டியாவது! இந்தியா ஒரு ஏழை மக்கள் அதிகமாக வாழும் மூனாவது உலக நாடாயிருக்கு! மக்கள் தொகைவேற  பெருகிக்கிட்டே போகுது! சாப்பாட்டுக்குக்கூட வழியில்லாத ஏழைமக்களும் பெருகிக்கிட்டே போறாங்க! நீர் என்னத்த கதை எழுதி இலக்கியத்தை வளர்த்து கிழிக்கிறீர்னு எனக்குத் தெரியலை? ஆமா, உங்களுக்கெல்லாம் எழுத்தாளன்னா என்ன பெரிய கொம்பன்னு நெனைப்பா? கடவுளுனு நெனப்பு உமக்கு! இல்லையா?" னு கன்னா பின்னானு ஆங்கிலத்தில் திட்டி ஒரு கடிதம் எழுதியிருக்காரு!

*  இது எழுத்தாளன்னு சொல்லி பொழைப்பை ஓட்டுகிற எல்லாருக்குமே கேட்கப்பட்ட கேள்விதான் என்பதால், இதை ஜெயமோகன் பிரசுரிச்சு இருக்காரு அவர் தளத்தில்!

*  இந்த தாக்குதலுக்கு பதிலும் சொல்லி இருக்காரு!

* இத நம்ம எல்லாருமே படிக்கனும்! ஜெயமோகன் இதை எப்படி நியாயப் படுத்திகிறார் (ரா?)னு பாருங்க!

* பதிவுலகத்தில் கவிதை, கதை, கட்டுரை எழுதும் நீங்க எப்படி இதை நியாயப் படுத்தப் போறீங்க?

இதை நம்ம எல்லாரும் படிக்கனும், நம்ம நிலைப்பாட்டை முடிந்தால் விளக்கனும், என்கிற அக்கறையில், இங்கே கொடுக்கிறேன்! 

இலக்கியம் ஒரு கேடா?

Dear writer,
You are living in India. Please try to realize even today millions of village people’s are suffering even a proper daily wage life. Do you know, you are writing novel, it’s your passion? No one force you to write novels or short stories. Country like India, common people, we are not still in a position to enjoy our free time. Because we are from developing country. We must do hard work. We are not in a position to enjoy the novels or imaginary stories. Please don’t compare India with other EU nations. You are an Indian. Try to understand our society. I am sure; your novels are not going to feed any one of poor Indian village people. Are you dare to discuss with me out this issue as open debate.
I am one of your web pages READER. But feel nothing , no way to help my life or any other aspects? My question is why you, writers are cheating……………………..
Note: Country like India without any physical work, if you can survive, you are the luckiest person. Try to realize the ground reality. Are the writers are god? What you writers are thinking about yourself?
Bye
True Indian
gurupradap raajan gpraajan@yahoo.co.in


அன்புள்ள குருப்பிரதாப் ராஜன்
அருமையான கருத்து. அதை அருமையாக எழுதியிருக்கிறீர்கள். ஆனால் இந்தக்கருத்தைப் பெரும்பாலானவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை, உணர்ந்திருக்கவும் இல்லை. இதை நீங்கள் இங்குள்ள இலக்கிய வாசகர் எழுத்தாளர் அனைவருக்கும் கொண்டு சென்று சேர்த்தாகவேண்டும். அப்போதுதான் இக்கருத்தின் விளைவுகள் சாதகமாக இருக்கும். அதற்கு நீங்கள் இப்படி கடிதங்கள் மட்டும் எழுதினால் போதாது. இலக்கியத்தின் அபாயம் மற்றும் தேவையின்மையைப்பற்றி விரிவாக வாதிட்டு ஆதாரங்களுடன் நிறையக் கட்டுரைகள் எழுதவேண்டும். அவை அச்சு இதழ்களிலும் இணைய இதழ்களிலும் நிறைய பிரசுரமாகவேண்டும். இலக்கியத்தின் தீமையை வலியுறுத்தும் நாவல்கள், சிறுகதைகள், நாடகங்கள் ஆகியவற்றையும் எழுதலாம். தொலைக்காட்சித் தொடர்கள், திரைப்படங்கள் எடுக்கலாம். விடாமல் சில பத்தாண்டுகள் முயன்றால் இக்கருத்தை ஆணித்தரமாக நிறுவலாம். இக்கருத்தை மேலே கொண்டுசெல்லக்கூடிய சிந்தனையாளர்களின் ஒரு வரிசையையே நீங்கள் உருவாக்கவேண்டும்.
ஜெ
பதிவுலக கண்மணிகளே! 

நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க? இந்தக் கேள்வியையும், அதற்கு ஜெயமோகன் கொடுத்து இருக்கும் பதிலையும் பற்றி?