எனக்கு ஜானகிராமன் எழுத்து பிடிக்கும்! இதை சொல்லீட்டு நளபாகம் நாவல் பத்தி பச்சையாக "அனலைஸ்" பண்ணப்போறேன். ஆமா, என்ன ப்ளாட் இந்தக் கதையில்? ஒரு வரில ..அசிங்கமா சொல்லலாம், "மாமியாரே மருமகளை இன்னொருவனுக்கு கூட்டிக்கொடுக்கிறாப்பிலே எழுதியிருக்காரு" மரை கழண்டு போயி இந்த ஆளு னு!
மாமியார், ரங்கமணிக்கு (வீட்டு எஜமானி) குழந்தை பாக்கியம் கெடையாது, கொஞ்ச வயதிலேயே விதவையானவள்! சிறுவயதிலேயே ஏதோ கலயாணம்னு பண்ணி வச்சு, ஒரு காம சுகமும் அனுபவிக்காமல் வாழ்ந்தவள், வாழ்ந்துகொண்டு இருப்பவள். இப்போ கதையில் மாமியார் ரங்கமணி ஒரு நடுவயது விதவை!
அந்த வீட்டுக்கு ஏதோ சாபம். அந்த வீட்டில் குழந்தை பொறந்து 100 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகுது! ரங்கமணிக்கு தான் பெற்ற குழந்தை இல்லை என்பதால் ஒரே ஒரு வளர்ப்பு மகன் (சுவீகார புத்திரன்) மட்டும்தான் இப்போ அந்த வீட்டில் உண்டு! ஆனால் அந்த வீட்டில் ரங்கமணிதான் மஹாராணி! ரங்கமணி பேச்சை எதிர்த்துப் பேசுமளவுக்கு வளர்ப்பு மகனுக்கு தைரியமோ சுயமரியாதையோ கெடையாது.
ரங்கமணிக்கு ஒரே பெரிய பிரச்சினை என்னனா குழந்தை இல்லாதது! சரி தனக்குத்தான் குழந்தை பாக்கியம் இல்லாமப்போச்சு! வளர்ப்பு மகனுக்காவது குழந்தை பிறக்கனும்னு ஒரு அழகான மருமகளை பங்கஜத்தை (மாட்டுப்பெண்ணை) கட்டி வைத்து அந்த வீட்டில் ஒரு பேரப்பிள்ளையைப் பார்க்கனும்னு ஆவலுடன் இருப்பாள்! இருவருக்கும் எந்தத் தொந்தரவும் இல்லாமல் கோயில் குளம்னு போய்க்கொண்டு தன்னாலான உதவி செய்து ஒரு அழகான குழந்தையை மருமகள் பங்கஜம் பெத்துத் தருவாள்னு ஏங்கிக்கிட்டு இருப்பாள் ரங்கமணி!
ஆனால் வளர்ப்பு மகனுக்கும் குழந்தை பிறக்காது! மேலும் வளர்ப்பு மகன் ஒரு வினயமில்லாத அப்பாவி! காதலிலும் சரி, காமத்திலும் சரி, சுவீகார புத்திரன் "சரியில்லை" என நம்புவார் அம்மா ரங்கமணி.
இப்படி "போர்" அடிச்சுப் போயி, பேரக்குழந்தை பிறக்காத விரக்தியுடன் "யாத்திரை" ஒண்ணு போவாள் ரங்கமணி. அங்கே இளம் வயதில் உள்ள ஒரு வித்தியாசமான ஒரு நபரான, சமையல்க்காரன் "காமேஸ்வரனை" சந்திப்பாரு! காமேஸ்வரனை, ரங்கமணிக்கு ரொம்ப பிடிச்சுப் போயிடும்! காமேஸ்வரனை எல்லோருக்குமே பிடிக்குமளவுக்கு ஜானகி ராமன் எழுதி இருப்பாரு!
அதே யாத்திரை போகும்போது, குழந்தையில்லாத மருமகள் பங்கஜம், மகன் (துரை?) இருவருடைய ஜாதகத்தையும் ஒரு பிரபல ஜோஸ்யர்ட்ட கொடுத்து அலசி ஆராயச்சொல்லுவாள் ரங்கமணி..
அந்த பிரபல ஜோஸியர் ரங்கமணி வாயில் சர்க்கரை அள்ளிப்போடுவார்!
* பங்கஜத்துக்கு குழந்தை பாக்கியம் உண்டு!!!
ஆனால் அடுத்து வளர்ப்பு மகனுடைய ஜாதகத்தைப் பார்த்து, ஒரு பெரிய குண்டையும் தூக்கிப் போடுவாரு!
* மகன் துரை (? பெயர் சரியா என்னனு தெரியலை) க்கு குழந்தை பாக்கியம் இல்லவே இல்லை!
சந்தேகமே இல்லாமல் ஜோஸ்யர் சொல்லிப்புடுவாரு!
ஆனால் இந்த மாமியார், ரங்கமணி, இந்தக்கதையின் நாயகி, ஒரு மாதிரியான "sick woman"! மருமகளுக்கு புத்திர பாக்கியம் இருப்பதால் எப்படியாவது அந்த வீட்டில் ஒரு குழந்தை பிறந்தே ஆகனும்னு ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிடுவார். அதுக்காக மாமியார் ரங்கமணி என்ன பூஜைனாலும், எதுவேணுமானாலும் செய்யத் தயார்! ஆமா! எதுவேணுமானாலும்!
தான் சந்தித்த காமேஸ்வரனை தன் மகன் ஸ்தானத்துக்கு கொண்டுவர முடிவெடுத்து விடுவார், ரங்கமணி. " தன் வீட்டில் வந்து பூஜை, மற்றும் சமையல் செய்ய வருகிறாயா?" என கேட்டு அழைப்பாள். காமேஸ்வரன் கொஞ்சம் யோசித்துவிட்டு பிறகு சரி என்றவுடன் அவனை வீட்டுக்கு அழைச்சுண்டு வந்திடுவார்.
காமேஸ்வரன் ஒரு பிரம்மச்சாரி! நல்ல கவர்ச்சியான ஆண்மகன்! அவனைத் தன் வீட்டுக்கு அழைச்சிட்டு வருவாள், ரங்கமணி! அத்துடன் தன் மாட்டுப்பெண் பங்கஜத்துடன் காமேஸ்வரனை நெருங்கி பழக விடுவார். காமேஸ்வரனைப் பற்றி பலவாறு நல்லவிதமாகச் சொல்லி அவன் மேல் மருமகளுக்கு ஆசையை தூண்டுவார், மாமியார் ரங்கமணி!
"இவர் பூஜை புஷ்ங்கரியம் எல்லாம் செய்பவர். இவர் சமையலுடன் பூஜை செய்தால், தன் மருமகளுக்கு குழந்தை பாக்கியம் கிட்டும்னு அழச்சிண்டு வந்திருக்கேன்"- இது வந்து ஊருக்காக!
ஆனால் உண்மையில், இந்த "சிக் மாமியாரின்" முயற்சி என்னனு கதையை நடத்திச்செல்லும்போது அதில் மாமியார் (அம்மா), மருமகள் (மாட்டுப்பெண்) இருவரும் பேசிக்கொள்ளும்போது வாசகர்கள் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளலாம்!
இந்த உதவாக்கரை மகனால் இந்த வீட்டில் குழந்தை பிறக்காது! அதனால் காமேஸ்வரன் உதவியுடன் குழந்தை பாக்கியம் உள்ள அழகான "மாட்டுப்பெண்" பங்கஜத்தை ஒரு குழந்தை பெற்றுக் கொடுக்க வைக்க வழி செய்வாள் ரங்கமணி!
மருமகள் பங்கஜத்திடம் முதலில் ஜாடை மாடையாக, காமேஸ்வரனுடன் பூஜையில் கலந்துகொண்டு, "நல் உறவு" வைத்துக்கொண்டு, அவன் உதவியுடன் குழந்தை பெற்றுக்கச் சொல்லிப்பார்ப்பார். ஆனால் பங்கஜம் அதுபத்தி யோசிக்கும்போது பலமுறை அதில் தப்பில்லை என்பதுபோல "இன்சிஸ்ட்" பண்ணுவார் மாமியார் ரங்கமணி. இந்த மாதிரி மாமியார் யாருக்கு கெடைப்பாங்க? :) பங்கஜம் கொடுத்து வச்சவள்! :)
பாவம் பங்கஜம், அவள் ஒரு இளம் பெண்! காம உணர்ச்சிகள் பொங்கி வழியும் வயது அவளுக்கு! அவள் கணவனுக்கு காமத்தில் ரொம்ப ஆர்வமும் இருக்க மாதிரி ஜானைகிராமன் எழுதி இருக்க மாட்டார். ஆனால் பங்ஜதத்தை நல்லபடியா அவங்க பெற்றோர்கள் வளர்த்துவிட்டுருப்பாங்க! ரங்கமணியின் தூண்டுதலாலும், தன்னிச்சையாகவும் காமேஸ்வரன் சட்டைபோடாமல் பூஜை செய்யும்போது, பங்கஜம் அவனைப் பார்த்து ரசிக்கத்தான் செய்வாள், தனியாக இருக்கும்போது அவனை நினைத்து "ஃபேண்டஸைஸ்" கூட பண்ணுவாள். ஆனால், அவளால் அவனோட தகாத உறவு வைத்துக்கொள்ள முடியாது! அவள் மாரல்ஸ் அவளை தடுக்கும்! அது போல் உறவு வைத்துக்கொள்வது தப்புனு அவளுக்கு தெளிவாக்த் தெரியும். அதனால ரங்கமணி செய்யச் சொல்வதுபோல அவளால் செய்ய முடியாது!
பங்கஜம், இப்படி பட்டும் படாமலும் காமேஸ்வரனுடன் பழகுவதைப் பார்த்த ரங்கமணி, ஒருமுறாஈ அவளிடம், "நீ இப்படியே இருந்தால், நான் (ரங்கமணி) காமேஸ்வரனுடன் உறவு வைத்து குழந்தை பெற்றுக்கக்கூட தயங்க மாட்டேன்" என்பதுபோல் சொல்வதாக எழுதியிருப்பார் நம்ம தி ஜா ரா.
ரங்கமணி certainly has some kind of psychological problems as she never had a normal sex life or enough sex or whatsoever.
வளர்ப்பு பையன் துரை (? பெயர் சரியா என்னனு தெரியலை) ஒரு பரிதாபத்துக்குரிய கேரக்டர். "sexual desire" "sex drive" "jealousy" "possessiveness" எல்லாம் தலை விரித்தாடும் சாதாரண ஆண்களுக்கு இந்த "வளர்ப்பு ம்கன்" கேரக்ட்டர் புரியாது. Janakiraman purposely made this character as very WEAK!
காமேஸ்வரனும் இந்த செக்ஸ் விசயத்தில் இன்னொரு மாதிரி "தர்த்தி" தான். ரங்கமணியுன் (ஆமா ரங்கமணியும்தான்), பங்கஜமும் அவனைப் பார்க்கும்போது அவன் மேல் "காம இச்சையுடன்" பார்க்கிறார்கள் என்பதை உணராமல், அதை பொருட்படுத்தாமல், பூஜை, பூஜை, சமையல்னு வாழ்கிற நல்லவனான இவன், பார்க்கிற பெண்களை எல்லாம் நினைத்து சுய இன்பம் செய்து வாழும் சாதாரண ஆம்பளை கேரக்டர் இல்லை! செக்ஸ்தான் உலகத்திலேயே பெரிய விசயம்னு நெனச்சுக்கிட்டு வாழ்கிற, பார்க்கிற பெண்களை எல்லாம் படுக்கை அறையில் வைத்து நினைத்துப் பார்க்கும் "சாதாரண ஆம்பளை"களுக்கு காமேஸ்வரன் போல எளிதாக காம உணர்ச்சிக்கு அடிமையாகாத "பெரிய மனுஷன்கள்" பத்தி புரியுமா என்பது சந்தேகம்தான்.
காமேஸ்வரனை நினைத்து "ஃபேண்டஸைஸ்" செய்த அன்று இரவு பங்கஜம், அவள் கணவனுடன் உடலுறவு கொள்ளுவாள். கொண்ட பிறகு.. அன்னைக்கு மட்டும் அவளுக்கு உடலுறவின்போது 8 ஆர்கசம் வந்ததாக இதிலே எழுதியிருப்பாரு..அன்று இரவு உடலுறவு கொண்ட பிறகு பங்கஜம் அசை போடுகிறாள்... 6 மணிக்கு கடையை அடச்சுட்டு வந்தாரு .. ஒண்ணு ரெண்டு மூனு .. எட்டு! எட்டா? எப்படி? எப்படி என்னைக்குமில்லாம்ல இன்னைக்கு மட்டும் எட்டு வந்தது?னு அவள் யோசிப்பதாக. அன்னைக்குத்தான் பங்கஜம் குழந்தை உண்டாவாள்!!
கடைசியில் ஜோஸ்யர் சொன்னதை ஒரு மாதிரியாக உண்மையாக ஆக்கிவிடுவார்.. அதாவது ஒரு மாதிரி பங்கஜம் குழந்தை பெற்றுக்க காமேஸ்வரன் ஒரு "catalyst " மாதிரி இருந்ததாகக் காட்டிவிடுவார்.
இந்தக்கதையை நான் படிக்கக்கூடாத வயதில் படிச்சு பயந்து போயிட்டேன்! முதலில் ஜானகி ராமனை "பர்வேர்ட்" அது இது திட்டி தீர்த்து, விவாதிச்சு, பேசிப் பேசி.. யப்பா!
அதைவிட காமெடி என்னனா என் ஃப்ரெண்டு ஒருத்தன் இந்தக் கதையைப் படிச்சிட்டு, பங்கஜம் தனக்கு அன்று "8 முறை ஆர்கசம் அடைந்ததை நினைத்து" அசை போடுவதை, " அவள் கணவனுடன் அன்று எட்டு முறை உடலுறவு கொண்டதாக" ஜானகிராமன் எழுதி இருக்கதாக தவறுதலாகப் புரிந்து கொண்டான்!! :-))
ஆர் வி யுடைய இந்த விமர்சனத்தையும் கட்டாயம் படிங்க!
Monday, January 9, 2012
Saturday, January 7, 2012
கருத்துச்சுதந்திரம் கதறி அழும் ஜெயாவின் அராஜக ஆட்சி!
தமிழ்நாட்டின் பொற்காலம் ஆரம்பிக்கப்போதுனு ஆத்தாக்கு ஓட்டுப்போட்டவனுக் கெல்லாம் தொடர்ந்து செம ஆப்பு! " மாடு திங்கும் மாமி நான்" னு நக்கீரன் எழுதிய கட்டுரை விவகாரமான ஒண்ணுதான். ஆனால் அதிமுக அதை சட்டப்படி அனுகாமல் இப்படி "அடி தடி"ல இறங்கினால் சட்டம் ஒழுங்கை காப்பாத்த வேண்டிய ஜெயா குண்டர்களை வச்சு ஆட்சி நடத்துறப்பிலே ஆயிப்போச்சு!
சசிகலா இருந்தவரை ஜெயா முக்குலதோர் சகோதரியாக காட்டிக்கொள்ள முடிஞ்சது. ஆனால் இப்போ?
நக்கீரனின் இந்தக் கட்டுரை ப்லவிசயங்களை தெளிவுபடுத்தப்போகிறது! அதைவிட இந்த "அடிதடி" மேட்டர் பல "நடுநிலை" பத்திரிக்கைகள்னு சொல்லிக்கிட்டு திரிகிற விஷப்பாப்பான்களின் பார்ப்பண சாயத்தை காட்டப்போகுது!
அம்பிகள் எல்லாம் சட்டம் ஒழுங்கு கதறி அழும் பார்ப்பணத்தலைவியின் அடிதடி அராஜக ஆட்சியை எப்படி பூசிமொழுகுறானுகள்னு சும்மா வேடிக்கை பாருங்க மாப்பூ!
ஆமா, இந்த் சோ ராமசாமி இதையெல்லாம் கண்டுக்கிறது இல்லையா? அதெப்படி கண்டுக்குவான்? என்னவாவது அன்னா ஹாசரே கார்ட்டூன் போட்டே பொழைப்பை ஓட்டுறான்!
சசிகலா இருந்தவரை ஜெயா முக்குலதோர் சகோதரியாக காட்டிக்கொள்ள முடிஞ்சது. ஆனால் இப்போ?
நக்கீரனின் இந்தக் கட்டுரை ப்லவிசயங்களை தெளிவுபடுத்தப்போகிறது! அதைவிட இந்த "அடிதடி" மேட்டர் பல "நடுநிலை" பத்திரிக்கைகள்னு சொல்லிக்கிட்டு திரிகிற விஷப்பாப்பான்களின் பார்ப்பண சாயத்தை காட்டப்போகுது!
அம்பிகள் எல்லாம் சட்டம் ஒழுங்கு கதறி அழும் பார்ப்பணத்தலைவியின் அடிதடி அராஜக ஆட்சியை எப்படி பூசிமொழுகுறானுகள்னு சும்மா வேடிக்கை பாருங்க மாப்பூ!
ஆமா, இந்த் சோ ராமசாமி இதையெல்லாம் கண்டுக்கிறது இல்லையா? அதெப்படி கண்டுக்குவான்? என்னவாவது அன்னா ஹாசரே கார்ட்டூன் போட்டே பொழைப்பை ஓட்டுறான்!
Wednesday, January 4, 2012
புத்தாண்டு 2012! சில எண்ணங்கள்!
2012! "இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்"னு எல்லாரையும் வாழ்த்துறோம்! எதிர்த்தாப்பிலே பார்க்கிறவங்களை தெரிஞ்சவங்க, தெரியாதவங்க, நண்பர்கள் எல்லாருக்கும் "ஹாப்பி நியு இயர்" சொல்றோம், அவங்களும் "சேம் டு யு"னு வாழ்த்துறாங்க. ஒரு சிலருடன் "ஹாப்பி நியு இயர்" இ-மெயில்ல போனவருடம் சொன்னதுக்கப்புறம் அடுத்த கரஸ்பாண்டெண்ஸ் இந்த வருடம் நியு இயருக்கு இன்னொரு வாழ்த்து!!! நான் இன்னும் உயிரோடதான் இருக்கேன்னு சொல்றதத் தவிர இந்த நியு இயர் விஷ் மெசேஜ்ல என்ன இருக்குனு எனக்குத் தெரியலை?
கடந்த வருடங்கள் போலவே, 2012 ஆரம்பிச்சாலும் இன்னும் கொஞ்ச நாளைக்கு தேதியில் வருடம் போடும்போது 2011னு போட்டுட்டு அடிச்சு 2012னு மாத்தி எழுதுறவங்கள்ல நானும் ஒருவன். இன்னும் கொஞ்ச நாள் ஆகும் தவறில்லாமல் தேதி போட! ஒரு வேளை புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்னு வாழ்த்துறது தேதியை (வருடத்தை) சரிவரப்போடுனு ஞாபகப்படுத்தத்தானோ என்னவோ!
கடந்த வருடம் மோசமான வருடமாகப் போயிருந்தால் புதிய வருடம் இனியதாக அமைய கனவுகளுடன் ஆரம்பிக்கிறோம். கடந்தவருடம் நல்லாப் போயிருந்தால் இந்த வருடமும் அதைவிட நல்லாப் போகனும்னு பேராசைதான் நமக்கு. 2012னா என்ன 2021னா என்ன? உண்மையில் பொதுவா செய்யும் சிறு சிறு தவறுகளை திரும்பத்திரும்ப செஞ்சுக்கிட்டேதான் இருக்கோம், இருக்கிறோம், இருப்போம். ஒரு சில தவறுகளை விட்டுவிட்டாலும் புதுசா ஏதாவது தப்பு செய்ய ஆரம்பிக்கிறோம்.
கடந்த வருடங்கள் போலவே இந்த வருடமும் புதுசு புதுசா துரோகங்களையும், ஏமாற்றங்களையும், சந்தர்ப்பவாதிகளையும், சுயநலவாதிகளையும், இரக்கமில்லாதவர்களையும் சந்திக்கத்தான் போறோம்! எவ்வளவு கவனமாக இருந்தாலும் ஏமாறாமல், வஞ்சிக்கப்படாமல் இருக்கப்போவதில்லை!
"ஆண்டவனே! எங்களால் எந்தச் சுமையை தாங்க முடியாதோ அதை எங்களுக்குத் தந்துவிடாதே! நாங்கள் வலுவிழந்த மனிதர்கள்" னு ஆத்திகர்கள் கடவுள்ட்ட கெஞ்சி கூத்தாடிக்கேட்டுக் கொண்டாலும் வர்றது வரத்தான் போகுது. நடக்கிறதுதானே நடக்கும்? எந்த வருடம் நம்ம ஆண்டவன் எல்லாரையும் ஒட்டு மொத்தமாக (ஐ மீன் எல்லாரையும்) துன்பத்திலேயே ஆழ்த்தாமல் இருந்து இருக்காரு? இந்த வருடம் மட்டும் அப்படி செய்யப்போறாரா என்ன?
ஆண்டவன் என்னதான் அருள் புரிஞ்சாலும் கடந்த வருடங்கள் போலவே வெற்றி, சந்தோஷங்களுடன் தோல்வியும் இழப்புகளும் வரத்தான் போகுது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் பல தோல்விகள், சில இழப்புகள் வந்துக்கிட்டேதான் இருக்கு! இந்த ஆண்டும் அப்படித்தான். ஒருவேளை நமக்கு பெரிய இழப்பு எதுவும் வராமல் போனாலும், வெற்றிமேல் வெற்றி நமக்கு வந்தாலும் நாம் வாழ்த்துகிற நம்மைச்சுற்றி வாழ்கிற நண்பர்களுக்கு அப்படி இருக்கனும்னு இல்லையே? அதெப்படிங்க எல்லாருக்கும் இந்தப் புத்தாண்டு இனிதாக அமையும்? Let us not fool ourselves and think that everything and everybody is going to have wonderful 2012. I am not pessimistic! I am rather practical and ready to face the reality in 2012!
ஆமா, நாம் தைரியமாக வரும் ஆண்டை, வரும் நாட்களை எதிர்கொள்ளுவோம்! வரும் வெற்றி தோல்விகளை நல்ல அனுபவமாக எடுத்துக்கொண்டு வாழக்கையை எதிர்கொள்ளுவோம்!
ஆமா ஏன் புத்தாண்டுக்கு எல்லாரும் குடிச்சுத் தொலையிறாங்க?னு தெரியலை. நான்லாம் குடிக்கிறது இல்லைங்க ! ஆமா புத்தாண்டுக்குக் குடிப்பதில்லை!
கடந்த வருடங்கள் போலவே, 2012 ஆரம்பிச்சாலும் இன்னும் கொஞ்ச நாளைக்கு தேதியில் வருடம் போடும்போது 2011னு போட்டுட்டு அடிச்சு 2012னு மாத்தி எழுதுறவங்கள்ல நானும் ஒருவன். இன்னும் கொஞ்ச நாள் ஆகும் தவறில்லாமல் தேதி போட! ஒரு வேளை புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்னு வாழ்த்துறது தேதியை (வருடத்தை) சரிவரப்போடுனு ஞாபகப்படுத்தத்தானோ என்னவோ!
கடந்த வருடம் மோசமான வருடமாகப் போயிருந்தால் புதிய வருடம் இனியதாக அமைய கனவுகளுடன் ஆரம்பிக்கிறோம். கடந்தவருடம் நல்லாப் போயிருந்தால் இந்த வருடமும் அதைவிட நல்லாப் போகனும்னு பேராசைதான் நமக்கு. 2012னா என்ன 2021னா என்ன? உண்மையில் பொதுவா செய்யும் சிறு சிறு தவறுகளை திரும்பத்திரும்ப செஞ்சுக்கிட்டேதான் இருக்கோம், இருக்கிறோம், இருப்போம். ஒரு சில தவறுகளை விட்டுவிட்டாலும் புதுசா ஏதாவது தப்பு செய்ய ஆரம்பிக்கிறோம்.
கடந்த வருடங்கள் போலவே இந்த வருடமும் புதுசு புதுசா துரோகங்களையும், ஏமாற்றங்களையும், சந்தர்ப்பவாதிகளையும், சுயநலவாதிகளையும், இரக்கமில்லாதவர்களையும் சந்திக்கத்தான் போறோம்! எவ்வளவு கவனமாக இருந்தாலும் ஏமாறாமல், வஞ்சிக்கப்படாமல் இருக்கப்போவதில்லை!
"ஆண்டவனே! எங்களால் எந்தச் சுமையை தாங்க முடியாதோ அதை எங்களுக்குத் தந்துவிடாதே! நாங்கள் வலுவிழந்த மனிதர்கள்" னு ஆத்திகர்கள் கடவுள்ட்ட கெஞ்சி கூத்தாடிக்கேட்டுக் கொண்டாலும் வர்றது வரத்தான் போகுது. நடக்கிறதுதானே நடக்கும்? எந்த வருடம் நம்ம ஆண்டவன் எல்லாரையும் ஒட்டு மொத்தமாக (ஐ மீன் எல்லாரையும்) துன்பத்திலேயே ஆழ்த்தாமல் இருந்து இருக்காரு? இந்த வருடம் மட்டும் அப்படி செய்யப்போறாரா என்ன?
ஆண்டவன் என்னதான் அருள் புரிஞ்சாலும் கடந்த வருடங்கள் போலவே வெற்றி, சந்தோஷங்களுடன் தோல்வியும் இழப்புகளும் வரத்தான் போகுது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் பல தோல்விகள், சில இழப்புகள் வந்துக்கிட்டேதான் இருக்கு! இந்த ஆண்டும் அப்படித்தான். ஒருவேளை நமக்கு பெரிய இழப்பு எதுவும் வராமல் போனாலும், வெற்றிமேல் வெற்றி நமக்கு வந்தாலும் நாம் வாழ்த்துகிற நம்மைச்சுற்றி வாழ்கிற நண்பர்களுக்கு அப்படி இருக்கனும்னு இல்லையே? அதெப்படிங்க எல்லாருக்கும் இந்தப் புத்தாண்டு இனிதாக அமையும்? Let us not fool ourselves and think that everything and everybody is going to have wonderful 2012. I am not pessimistic! I am rather practical and ready to face the reality in 2012!
ஆமா, நாம் தைரியமாக வரும் ஆண்டை, வரும் நாட்களை எதிர்கொள்ளுவோம்! வரும் வெற்றி தோல்விகளை நல்ல அனுபவமாக எடுத்துக்கொண்டு வாழக்கையை எதிர்கொள்ளுவோம்!
ஆமா ஏன் புத்தாண்டுக்கு எல்லாரும் குடிச்சுத் தொலையிறாங்க?னு தெரியலை. நான்லாம் குடிக்கிறது இல்லைங்க ! ஆமா புத்தாண்டுக்குக் குடிப்பதில்லை!
Subscribe to:
Posts (Atom)