கற்புனா என்ன? : சில நினைவலைகள்(360 டிகிரி)

நான் முதன் முதலில் அமரிக்கா வந்த போது என் அம்மா ஏர்போர்ட்டில் என் தலை மறையும் வரை சொல்லிக்கொண்டே இருந்தது "போய் சேர்ந்தவுடனே ரங்கராஜன் மாமாவையும், கலா மாமியையும் காண்டாக்ட் பண்ண மறந்துடாதடீ". என்னவோ என்னுடைய அமரிக்க வாழ்கையே என்னுடைய தூரத்து உறவினர்களான ரங்கராஜன் தம்பதியினரிடம் அடங்கி இருப்பதை மாதிரி ஒரு பில்டப் தந்தார். அதே மாதிரி லாஸ் ஏஞ்சலீஸ் ஏர்போர்ட் வாசலில் ரங்கராஜன் தம்பதி தயாராக காத்திருந்தனர்.

வழக்கமான விசாரிப்புகளுக்கு பிறகு மாமி தான் முதலில் கேட்டார் "உன்னை எங்கேமா கொண்டு போய் விடனும்?"

"என்னுடைய காலேஜுக்கு மாமி, டார்ம் ரூமில் தான் ஸ்டே பண்ணப்போறேன்"

இடையில் மாமா குறுக்கிட்டு, "முதலில் வீட்டுக்கு வாம்மா, டார்ம் விஷயம் எல்லாம் அப்புறம் பேசிக்கலாம்". மாமி ரகசியமாக மாமாவை முறைத்ததை நான் கவனிக்க தவறவில்லை. புது ஊரை, முகங்களை பார்க்கும் பயம் மற்றும் பயணக்களைப்பு(நான் வந்து சேர்ந்த நேரம் இந்தியாவில் பகல் 3 மணி) இருந்ததால் அதற்கு மேல் நான் ஏதும் பேசவில்லை. வீடு வரும் வரை காரில் அசாதாரணமான அமைதி நிலவியது.


வீடு வந்தவுடன் அப்பா- அம்மாவுக்கு நலமுடன் ஊர் வந்து சேர்ந்த விஷயத்தை கால் பண்ணி சொல்லிவிட்டு, பிறகு சாப்பிட்டு, கொஞ்ச நேரம் அவர்கள் குழந்தைகளூடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். மாமி ஏதோ நினைவுக்கு வந்தவளாக, "என்னோட வா கயல், மேல் தளத்தில் இருக்கும் கெஸ்ட் ரூம் காட்டறேன். அங்கே போய் ரெஸ்ட் எடுத்துக்கோ". நான் மேல் தளத்தில் இருந்த கெஸ்ட் ரூமில் தூங்க முயற்சி பண்ணிக்கொண்டிருந்தேன். நேரம் கெட்ட நேரத்தில் சாப்பிட்டது, தூக்கமில்லாமல் இருந்தது எல்லாம் சேர்ந்து தூங்கவிடாமல் ஏதோ பண்ணியது. சிறிது நேரத்துக்கு பிறகு படுத்திருப்பது சலிப்பாக இருக்கவே கீழே இறங்கி வந்து லிவ்விங் ரூமில் இருந்த புத்தகங்களை புரட்டிக்கொண்டிருந்தேன்.

பக்கத்து அறை மாஸ்டர் பெட்ரூமில், மாமியும் மாமாவும் பேசிக்கொண்டிருந்தது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கத்தலாக மாறியது. நான் கேட்க முயற்சி பண்ணவில்லை என்றாலும் கேட்பதை தடுக்கமுடியவில்லை.

"இப்போ என்ன அந்த பொண்ணு மேலே தனி கரிசனம் உங்களுக்கு?"

" என்ன கலா இப்படி பேசறே, அது நம்ம சொந்தக்கார பொண்ணு இல்லையா?"

"உங்களை விட எனக்கு தான் சொந்தம், அதான் கேட்கறேனே, எனக்கில்லாத அக்கறை உங்களுக்கு மட்டும் ஏன்?"

"வாயை மூடுடி, இப்படி அசிங்கமா பேசினா எனக்கு கெட்ட கோபம் வரும். அந்த பொண்ணு எனக்கு சொந்த மகள் மாதிரி"

"இந்த டயலாக்கை நாங்க ஏற்கெனெவே கேட்டிருக்கிறோம்"- இந்த முறை மாமியின் குரலில் கிண்டல் தெரித்தது.

"எதுக்கு போய் எதை இழுக்கற? நீ மட்டும் ரொம்ப ஒழுங்கா? அதை எல்லாம் நான் சொல்லிக்காட்டறேனா? வர வர உனக்கு வாய்கொழுப்பு ரொம்ப அதிகமாயிட்டே போகுது! என் பொறுமையை சோதிக்காதே"

"ஏன் என்ன பண்ணுவீங்க? அடிக்கப்போறீங்களா? இங்கே நீங்க அடிச்சால் நான் ஒன்னும் அழுதுட்டு பேசாமல் இருக்க மாட்டேன். உடனே 911 போலீஸை கூப்பிடுவேன். போலீஸ் வந்தால் என்ன நடக்கும் தெரியுமில்ல? டொமஸ்டிக் அப்யூஸ்"

மாமா குரல் தணிந்தவராக "உன்னோடு வாழறதை விட பேசாமல் விஷம் குடிச்சு சாகலாம். ராட்சசி!"

"அதை செய்ங்க முதல்ல. பெருசா பேச வந்துட்டார். அந்த பொண்ணு நம்மை பார்க்க வந்த கோலத்தை பாருங்க! ஜீன்ஸும், இறுக்க பிடிச்ச டிஷர்ட்டும். நல்ல பொண்ணு இப்படியா ட்ரெஸ் பண்ணும்?"

"அநியாயமா பேசாதே, இப்போலாம் மெட்ராஸில் பொண்ணுங்க இதை தானே போடறாங்க? ஏன் நீ போடல? கொஞ்ச நாள் வாயை கட்டுமா தாயே, கொஞ்சம் பழகின உடனே டார்முக்கு கொண்டு போய் விடலாம்"

மாமி எதையோ சொல்ல எத்தனிக்க,அதற்கு மேல் அங்கு நிற்க மனம் ஒப்பவில்லை. "ஜீன்ஸ், கோலம்" போன்ற வார்த்தைகள் என் மனதை ரொம்ப பாதித்ததால்(நான் ரொம்ப சென்சிடிவ் டைப்) பேசாமல் கெஸ்ட் ரூம் சென்று படுத்துக்கொண்டேன். இரவு 8 மணிக்கு மாமி தான் வந்து எழுப்பினாள்.

"கயல் எழுந்துக்கோமா, ஏதாவது வந்து சாப்பிடேன்"

பாத்ரூம் சென்று ஃப்ரெஷென் பண்ணிக்கொண்டு கீழ் தளத்தில் உள்ள டைன்னிங் டேபிளை அடைந்தேன். வீட்டில் கடும் அமைதி நிலவியது. குழந்தைகள் டிவியில் எதையோ பார்த்துக்கொண்டிருக்க, மாமா சாப்பிட்டுக்கொண்டே ஏதோ புத்தகத்தை புரட்டிக்கொண்டிருந்தார்.

"இப்போ எப்படி இருக்கு கயல் பரவாயில்லையா?" என்றார் முகத்தை ஏறிட்டுப்பார்க்காமலே. ஒருவேளை என் முகத்தை ஏறிட்டுப்பார்க்கவில்லை என்றால் பிரச்சினை வராது என்று நினைத்தார் போலும்.

"நல்லா இருக்கேன் மாமா, நீங்க ஏன் பேயடிச்சா மாதிரி இருக்கீங்க"

மாமி அவசரமாக, "அவருக்கு உடம்புக்கு சுகமில்லை கயல். அப்புறம் ஒரு விஷயம், உனக்கு எத்தனை நாள் வேண்டுமானாலும் இந்த ஊரை நல்லா பழகற வரைக்கும் இங்கே தங்கிக்கலாம். இன்னொரு விஷயம், நாங்க ரொம்ப கன்சர்வேட்டிவ், பசங்க இண்டியன் கல்சர் மறக்ககூடாது இல்லையா? அதனால கொஞ்சம் பார்த்து நடந்துக்க சரியா?"

எனக்கு ஒன்று மட்டும் புரியவில்லை. வந்த சில மணி நேரத்தில் இவங்க குடும்ப கலாச்சாரத்தை குலைக்கிற மாதிரி என்ன செய்துவிட்டேன்?

"இல்லை மாமி, நாளைக்கே நான் டார்முக்கு போகனும், முடிஞ்சால் என்னை கொண்டு போய் விடறீங்களா" - அப்போதிருந்த நிலையில், பயத்தில் இந்த வார்த்தைகளை எப்படி சொன்னேன் என்பது இன்று வரை எனக்கே புரியாத புதிர்.

மாமி முகம் உடனே மலர்ந்தது, பல்ப் போட்ட மாதிரி ஒரு பிரகாசம். "ஏன் கயல் 4-5 நாளாவது இரேன், டிஸ்னிவோர்ல்ட், ஹாலிவுட் ஸ்டுடியோஸ் எல்லாம் போகலாம். இப்போ என்ன அவசரம்?"

"இருக்கட்டும் மாமி, நிதானமா பார்க்கலாம். எனக்கு இன்னும் 1.5 வாரத்தில் கிளாசஸ் தொடங்குது. இன்னும் எந்தெந்த க்ளாஸ் எடுப்பதென்று ப்ளான் பண்ணனும், புக்ஸ் வாங்கனும் நிறைய வேலை இருக்கு எனக்கு!"

"உங்கம்மா சொன்னாமாதிரி ரொம்ப பிடிவாதக்காரிடி நீ" - என்றார் கலா மாமி, சிரித்துக்கொண்டே.

பி.கு: 360 டிகிரிக்கான காரணத்தை கடைசியில் விளக்குகிறேன்.

- தொடரும்

காதல் கல்வெட்டு-3

கயலின் சிந்தனை மறுபடியும் காஃபி ஷாப்புக்கே சென்றது...

வருண் ஒரு மூலையில் உள்ள டேபிளில் அமர்ந்து செல்போனில் யாருடனோ இரண்டு நிமிடங்கள் பேசினான். பிறகு காபியுடன் நடந்து சென்று, ப்ரவ்ன் சுகர் ஒன்று எடுத்து தன் காபியில் கலந்தான். பிறகு மெதுவாக கயல் இருக்கும் டேபிலுக்கு வந்தான்.

உங்க டேட் வரவில்லையா, கயல்? தனிமையில் இனிமை காண்கிறீர்கள்?

“டேட்” லாம் ஒண்ணும் இல்லை, வருண். சும்மா தனியாகத்தான் வந்தேன்.

Would you mind I am taking this spot, Kayal?

No, not at all, I thought you wanted to be alone, Varun.

Nope, I had to leave a message, Kayal. Suddenly remembered and so I went there. And..

And?

I was not sure, whether I am annoying you? தமிழ்ல பேசுவதால் நான் உங்களுக்கு ஒரு அந்நியன் இல்லாமல் போய்விடுமா?

உண்மைதான், உங்களிடம் கொஞ்சம் கவனமாகத்தான் இருக்கனும்! Just kidding, வருண்!

“just kidding” நு சொல்லி எல்லாவற்றையும் அழகா சொல்லிவிடுறீங்க, கயல்! சரி, I agree with you, தமிழர்களில் நிறையவே மோசமானவர்கள் இருக்காங்க. நானும் அதில் ஒருவரா ஏன் இருக்கக்கூடாது என்கிற உங்கள் ஐயத்தில் தவறில்லை.

You are doing great, Varun!

What do you mean?

You already started scoring. I cant believe this!

I did not mean to, Kayal. I am glad to know that though!

கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக இருவரும் காஃபியைப் பருகினார்கள். வருண் மறுபடியும் அமைதியைக் கலைத்தான்.

இந்த ஊர் உங்களுக்கு பிடிச்சிருக்கா?

You mean U S? of course, ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு, வருண். நிறைய சுதந்திரம் கிடைக்குது. நான் சுதந்திரமா யாருக்கும் பாரமா இல்லாமல் இருக்கிறது பிடிச்சிருக்கு. உங்களுக்கு?

எனக்கும் பிடிச்சிருக்கு. ஒரு அளவுக்கு “corruption” ல involve ஆகாமல் வாழ முடியுது. We don’t have to waste our time with all bureaucratic BS, right?

ஆமாம், யார் அந்த பெண்?

ஓ, அவளா.. அவள் பெயர் ஜென்னிபர். அவளோட அண்ணா என் கலீக். அவளுக்கு ட்யூட்டரிங் பண்ண முடியுமானு கேட்டான். அவளுக்கு ட்யூட்டரிங் பண்ணுகிறேன். இங்கேதான் பொதுவா மீட் பண்ணுவோம். சில சமயம் லைப்ரரிக்கு போவோம்.

என்ன ட்யூட்டரிங்?

சும்மா some basic physics! Nothing serious. It keeps me busy.

எனக்கு ஒரு friend இருக்காள். அவளும் physics tutoring ஆள் தேடிக்கொண்டு இருக்காள். Can you teach her too, Varun?

I am not sure, Kayal.

Could you give me your contact #, so that I can ask her to call you? In case you are interested.

நிச்சயமா, கயல்! But I cant commit anything now. Is she an American?

ஏன் வெள்ளைக்காரிக்குத்தான் ட்யூட்டரிங் பண்ணுவீங்களா?

இந்தியன் னாலும் பரவாயில்லை, உன்னை மாதிரி கொஞ்சம் அறிவா, அழகா இருக்கனும். How about her?

ஒரு கணம் வருண் பார்வை அவள் கழுத்துக்கு கீழே படிந்தது. கண்களை உடனே திருப்பிவிட்டான். இருந்தாலும் கயலுக்கு முகம் சிவந்தது.

தன்னை சமாளித்துக்கொண்டு, “எதுக்கு இந்த ஐஸ், வருண்?”

You have a beautiful pair of eyes, கயல்!

Thanks, வருண்.

இந்தியர்களிடம் ரொம்ப professionalism இருக்காது, கயல். I prefer Americans rather than Indians, Kayal, for tutoring.

என்ன இப்படி racist மாதிரி பேசுறீங்க, வருண்? நீங்களே இந்தியர்தானே?

ஆமாம், கயல் but I live here in US now. Ran away from India.

இப்படியெல்லாம் நினைப்பது தவறில்லையா, வருண்?

May be wrong but I don’t want to pretend, Kayal. I just say what I feel, my friend.

I don’t know what to say, Varun.

Can I ask you something?

Please, Varun. Go ahead shoot!

உங்களுக்கு arranged marriage ல் நம்பிக்கை இருக்கா?

இல்லை! எனக்கு அது சரி வராதுனு தோணுது.

சரி, அப்போ நீங்க நிச்சயமா டேட் பண்ணிக்கொண்டு இருப்பீங்க. இளம் இந்திய இளைஞர்களைப் பற்றி என்ன ஃபீல் பண்ணுறீங்க?

என்ன ஃபீல் பண்ணுறீங்கனா?

Are you impressed with their attitude in general?

Not, really.

Why?

Most of them are mismatch for my taste.

Most or all of them?

Almost all of them so far.

Is there something wrong with them or with you Kayal?

I don’t know Varun. Perhaps both!

I love the way you answer, Kayal.

Thank you, Varun. கயலுக்கு மீண்டும் முகம் சிவந்தது.

Well, I have got to be going now. It is very nice meeting you, Kayal.

Same here, Varun! Contact # for tutoring?

Yeah, I almost forgot. Here it is. Please ask her to leave a message. I don’t usually pick up the phone but I will promptly return the calls.

OK bye!

அவனுடைய நம்பரை கொடுத்தானே தவிர, கயலின் செல்பேசி எண்ணை வருண் கேட்கவில்லை, அது கயலுக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கொண்டு இருக்கமாட்டாரா என்று தோன்றியது அவளுக்கு.

வருண் கொஞ்சம் வேகமாக வெளியில் சென்றான். கயல் வாயிலில் சிறிது நேரம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். பிறகும் அவளும் புறப்பாட்டாள் அங்கிருந்து.

-தொடரும்

அமரிக்க எதிர்ப்பு : அரசியல்வாதிகளின் தந்திரம்?

சில வருடத்துக்கு முன் 'உன்னிடத்தில் என்னைக்கொடுத்தேன்' என்ற ஒரு படம் வந்தது. அரசியல் காமெடியர்களாகிவிட்ட கார்த்திக்கும், ரோஜாவும் நடித்திருப்பார்கள். அதில் ஒரு சீன்(ரொம்ப சரியாக நினைவில்லை, தவறிருந்தால் மன்னிக்கவும்). கார்த்திக்கும், ரமேஷ் கன்னாவும் ரோஜா வீட்டுக்குள் அத்துமீறி நுழைந்ததால் ரோஜாவும் சில வாண்டுக்களும் அவர்களை ரூமூக்குள் பூட்டி வைத்து விடுவார்கள். அப்போது ஒரு குழந்தை இங்க் பாட்டிலை உடைத்துவிடும்.

ரோஜா: "இங்க் பாட்டிலை யார் உடைச்சது?"

சுட்டி:"அந்த திருடன் தான் அக்கா"

ரமேஷ் கன்னா : "நான் இங்கிருக்கேனே, எப்படி அங்கே இங்க் பாட்டிலை உடைக்கமுடியும்?"

சுட்டி: "இங்க் ஊத்தி தரேனு கூப்பிட்டு, பாட்டிலை தூக்கிப்போட்டு உடைச்சுட்டான்கா"

ரோஜா : "குழந்தை எங்கேயாவது பொய் சொல்லுமா?"

ர.க: "குழந்தை பொய் சொல்லாது, ஆனால் குட்டிச்சாத்தான் பொய் சொல்லும்."

இப்படித்தான் இருக்கிறது தற்போது அரசியல்வாதிகளின் "எல்லா பழியையும் தூக்கி அமரிக்கா மீது போடு" அரசியல். முக்கியமாக இங்கே விடுதலைச்சிறுத்தைகள் கட்சியை சேர்ந்த ரவிக்குமார் எம்.எல்.ஏவை குறிப்பிடவேண்டும். வாரம் தவறாது ஜூனியர் விகடனில் அமரிக்க எதிர்ப்பு கட்டுரைகள் எழுதி வருபவர். இந்த வார கட்டுரையை படித்ததும் மொத்தமாக பொறுமையிழந்துவிட்டேன். "ஓபாமா அமரிக்க ஜனாதிபதியாக வந்தால் ஏதாவது மாற்றம் இருக்குமா" என்பதை திறனாய்ந்து(!) எழுதி இருக்கிறார். அவரைப்பொறுத்தவரை இந்தியாவில் எது நடந்தாலும் அதற்கு அமரிக்காவும், அமரிக்க பாலிசிகளும் தான் காரணம். பெட்ரோல் உயர்வு அமரிக்காவின் தவறு, விலைவாசி கண்டபடி உயர்வதும் அமரிக்காவின் தவறு, ஏன் இந்தியாவில் யாராவது வழுக்கி விழுந்தால் கூட அதுவும் அமரிக்காவின் தவறு தான்.

பெட்ரோல் விலை உயர்வுக்கு அமரிக்கா மட்டும் தான் காரணம் என்பது அபத்தம். உலகமெல்லாம் பெட்ரோல் விலை உயர்கிறது, அமரிக்காவையும் சேர்த்து. இந்த முறை அமரிக்க தேர்தலில் ரிபப்ளிக்கன் கட்சி தோல்வியடையப்போவதின் முக்கியமான காரணம் இந்த பெட்ரோல் விலை உயர்வாக இருக்கும். தேர்தலுக்காக பெட்ரோல் விலையை குறைவாகவே வைத்திருந்த காங்கிரஸ் கட்சி, மற்றும் அதிக லாபத்துக்காக பெட்ரோல் ஏற்றுமதி செய்யும் ரிலையன்ஸ் போன்ற பெரிய நிறுவனங்கள் போன்றவை தான் இந்தியாவில் பெட்ரோல் அநியாயமாக ஓவர்நைட்டில் உயர முக்கியமான காரணம். பாசுமதி அரிசி ஏற்றுமதியை கட்டுப்படுத்தின மாதிரி ரிலையன்ஸின் பெட்ரோல் ஏற்றுமதியையும் ஏன் கட்டுப்படுத்த முடியாது? அல்லது மாற்று எரிபொருள் ஆராய்ச்சியில் ஏன் கவனம் செலுத்தக்கூடாது? ப்ரேசில் போன்ற நாடுகளில் மாற்று எரிபொருள் புரட்சி நடக்கவில்லையா? ஆனால் அதை எல்லாம் சுட்டிக்காட்டினால் பழி அரசியல்வாதிகள் மீதே திரும்பிவிடும் இல்லையா, அதை எப்படி இவர்களால் அனுமதிக்க முடியும்?

அவருடைய மற்றொரு அருமையான கருத்து, அதை நினைத்தாலே மெய்சிலிர்க்கிறது. அமரிக்க மக்கள் ஒபாமாவின் இமேஜைப்பற்றி கவலைப்படுவது மாதிரி ஒபாமாவின் கொள்கைகளைப்பற்றி கவலைப்படுவது இல்லையாம்! பாவம் அமரிக்க மக்கள் முட்டாள்கள் என்ன செய்வது? நம் இந்திய மக்கள் மாதிரி கொள்கைகளை ஆராய்ந்து ஓட்டுப்போடும் அறிவு அவர்களுக்கு இருப்பதில்லை. அரிசி, கலர் டிவி, 2 ஏக்கர் நிலம், சாராயம்,பிரியாணிக்கெல்லாம் ஓட்டுப்போட்டவர்கள் எத்தியோப்பியாவில் வசிக்கிறார்கள். செல்வி ஜெயலலிதாவின் cheap pre- election டெக்னிக்கான வெள்ள நிவாரண நிதி இரண்டாயிரம் ரூபாய்க்காக ஒருவரை ஒருவர் மிதித்தே கொன்ற மக்கள் அமேசான் பழங்குடியினர் என்பதையும் குறிப்பிட விரும்புகிறேன். ஆனால் இதை பற்றி எல்லாம் ரவிக்குமார் போன்ற அரசியல்வாதிகள் எழுதமாட்டார்கள், அவர்களுடைய கவலை எல்லாம் அமரிக்க மக்களைப்பற்றி தான். மக்கள் முட்டாள்களாகவே இருந்தால் தானே இவர்களைப்போன்ற அரசியல்வாதிகளின் பிழைப்பு ஓடும்?

அமரிக்காவின் பொருளாதாரம் சேதமடைவதைப்பற்றி ரொம்ப கவலைப்படுகிறார் திரு. ரவிக்குமார் எம்.எல்.ஏ, அமரிக்காவின் நிறவெறியைப்பற்றி கவலைப்படுகிறார். இந்தியாவின் பொருளாதாரம் தற்போது எந்த நிலையில் இருக்கிறது? சென்னை போன்ற சிட்டிகளில் நடுத்தர மக்கள் வாழ முடிகிறதா? நிலத்தில் இருந்து குடிநீர் வரையில் எல்லாவற்றிலுமே பற்றாக்குறை, பணவீக்கம் வருடத்துக்கு வருடம் உயர்கிறது ஏறக்குறைய "அறிவிக்கப்படாத, கண்டுக்கொள்ளப்படாத ரிசெஷன்" என்று தான் தற்போதைய இந்தியாவின் பொருளாதார நிலையைப்பற்றி வல்லுநர்கள் கருத்து தெரிவிக்கிறார்கள். சரி பொருளாதாரத்தை விட்டு தள்ளுவோம், அது எப்போதுமே மோசமான நிலையில் தான் இருக்கிறது. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக என்று ஆரம்பிக்கப்பட்ட விடுதலைச்சிறுத்தைகள் கட்சியை சேர்ந்த ரவிக்குமார் போன்றவர்கள் மக்களுக்காக என்ன செய்தார்கள்? சொல்லிக்கொள்வது மாதிரி ஏதுமே இல்லை என்பது தான் கசப்பான உண்மை. சீட்டுக்காக கட்சி விட்டு கட்சி தாவும் கேவலமான அரசியலையும், சினிமாவில் ஹீரோவாக நடிப்பதையும் தவிர பெரிதாக ஏதும் சாதிக்கவில்லை. தலித் பஞ்சாயத்து தலைவர்களுக்கு தங்கள் இருக்கையில் கூட அமர உரிமை இல்லை- உயர் ஜாதியினர் சொல்லும் இடத்தில் வெறும் கையெழுத்து போடுவது மட்டுமே அவர்கள் வேலை. இரட்டை டம்ளர் முறை இன்றளவும் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது -இதைப்பற்றி ஜூவி கூட விரிவான ரிப்போர்ட் எழுதி இருந்தது. பணி இடங்களில் சாதாரணமாக தலித் பணியாளர்கள் டிஸ்க்ரிமினேட் செய்யப்படுகிறார்கள், ஜாதி பெயரால் திட்டப்படுகிறார்கள். இந்த அவல நிலை எல்லாம் மாறிவிட்டதா? தலித்துகளிலும் மிகத்தாழ்ந்த நிலையில் உள்ள அருந்ததியினருக்கு 6% உள் ஒதுக்கீடு தர வேண்டும் என்ற நியாயமான கோரிக்கையை அரசியல் காரணங்களுக்காக எதிர்த்த பெரிய மனிதர் இந்த ரவிக்குமார்.

அமரிக்கா இந்தியாவை ஒடுக்குகிறதா? நிச்சயமாக இல்லை. இந்தியாவை ஒடுக்குவது இந்திய அரசியல்வியாதிகள் தான். மக்களிடம் ஜாதி, மத, இன உணர்வுகளை தூண்டிவிட்டு ஒற்றுமையை குலைத்து, இந்தியாவை கற்காலத்துக்கு கொண்டு செல்லும் பெருமை அவர்களையே சாரும். அரசியல்தலைவர்கள் பண்ணிய சேதத்தை விட வேறெந்த நாடும் இந்தியாவை சேதப்படுத்தியதில்லை-பாகிஸ்தானையும் சேர்த்து. கோக், பெப்சி போன்ற அமரிக்க தயாரிப்புகளை இந்தியாவுக்குள் வளரவிட்டு அதன் மூலம் காளிமார்க் கூல்ட்ரிங்க்ஸ் போன்ற உள்நாட்டு தயாரிப்புகளை காணாமல் போக வைத்தவர்கள் இந்த அரசியல்வாதிகள். இதை யாராவது கேள்வி கேட்டால் அதற்கு ரவிக்குமார் போன்றவர்களிடம் இருக்கும் ரெடிமேடான பதில் "அமரிக்க சதி". தங்கள் குற்றங்களை திசை திருப்பும் முயற்சி தான் இந்த அமரிக்க வெறுப்பு வேடம்.

வல்லரசு நாடுகள் இருக்கத்தான் செய்யும், அமரிக்கா இல்லாவிட்டால் சீனா, அதுவும் இல்லாவிட்டால் ஏதாவது ஐரோப்பிய ஐக்கிய நாடு. இவர்களைப்பற்றி கவலைப்படுவது வேண்டாத வேலை. கவலைப்பட நிறைய இருக்கும் போது தேவை இல்லாமல் மற்ற நாடுகளின் மீது இந்தியர்களின் கவனத்தை திசை திருப்பி மக்களை முட்டாளாக்குகிறார்கள். இந்தியாவின் எந்த அரசியல்வாதிக்கும் அமரிக்க அரசியலையோ, வேறெந்த அரசியலையோ விமர்சிக்க தகுதி இல்லை. மக்கள் இனிமேலாவது விழித்துக்கொள்ள வேண்டும்.