Tuesday, September 23, 2014
தமிழ்நாட்டில் ஏன் அம்பேத்கார்கள் உருவாகவில்லை?!
சில உண்மைகளை ஏற்றுக்கொள்ள திறந்த மனது இருக்கிறதா உங்களிடம்?
தொடருங்கள்!
காந்தி, உயர் சாதியில் பிறந்தது அவர் தப்பில்லை! ஆனால் அவர் தாழ்த்தப்பட்டவரா பிறந்து வளர்ந்து இருந்தால் நிச்சயம் இந்துமதப் போதகரா இருந்து இருக்க மாட்டார்! ஏன்? இருந்து இருக்க முடியாது! ஏன்? சக இந்துக்கள், தாழ்த்தப் பட்டவரான தன்னை இழிவு படுத்துவதை தாங்க முடியாமல், இந்து மதத்தை வெறுத்து புத்தமதம் இல்லைனா இஸ்லாம், இல்லைனா க்ரிஷ்டியனாக ஆகி இருப்பார்!
காந்தி மேலே எனக்கு நெறையவே மரியாதை எல்லாம் உண்டு. அஹிம்சை முறையில் போராட்டம் நடத்தலாம் என்று உலகத்துக்கே கற்றுக் கொடுத்தவர் காந்தி! இருந்தாலும் உயர் சாதியில் பிறந்ததால் அவருக்கு நெறையவே அனுகூலங்கள் இருந்தன என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. காந்தி பொறந்தது குஜராத்! நம்ம தமிழ்நாடு இல்லை! ஒரு வேளை அவர் தமிழ்நாட்டில் பொறந்து இருந்தால் காந்தியும் வீணாப்போயி இருப்பார்!
அடுத்து நம்ம ஜீனியஸ் அம்பேத்கார் பற்றி பார்ப்போம்! அம்பேத்கார் பிறந்தது மத்யபிரதேஷ்! ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பில் பிறந்து இவர் இந்த அளவுக்கு படித்து முன்னேறி மேலே வந்திருக்கார்னா, இது எவ்வளவு பெரிய விசயம்னு சாதி வெறிபிடித்து அலையும் தமிழ்நாட்டில் பிறந்த எனக்கு நல்லாவே தெரியும்! இச்சாதனையை உலக அதிசயங்களில் முதல் அதிசயமாக வைக்கணும்! என்னைத் தவறா புரிஞ்சுக்காதீங்க! அதாவது ஜீனியஸ்கள் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பில் பிறந்தததை நான் பெரிதாகச் சொல்லவில்லை! தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பில் பிறந்த ஒரு ஜீனியஸ், போராடி வளர்ந்து நாடறிய உலகறிய முன்னேறியதை சொல்லுகிறேன்! அவருக்கு எவ்வளவு தன்னம்பிக்கை இருந்து இருக்கணும்?
ஒரு வேளை அம்பேத்கார் தமிழ் நாட்டில் பொறந்து இருந்தால்?
நெனைக்கவே எனக்கு பயம்மா இருக்கு! அம்பேத்கார் படித்து மேலே வளரவிடாமல் நம்ம ஊர் உயர்சாதி முட்டாள்களால், சுத்தமாக தடுத்து ஒடுக்கப்பட்டு அழிந்து இருப்பார்! அவர் சிந்தனைகளை, முன்னேற்றத்தை, படிப்பறிவை வளர்க்கவிடாமல் சாதி வெறிபிடித்த தமிழர்களால் அழிக்கப்பட்டு இருப்பார்! தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரையில் அந்தக்காலகட்டத்தில் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் அடைந்த இன்னல்களுக்கு அளவே இல்லை! அம்பேத்காரை மட்டும் விட்டு வைத்து இருப்பார்களா என்ன? மூளையைக் கசக்கி யோசிக்கவும்!
பார்ப்பணர்கள் பலரிடம் எனக்குப் பிடிக்காத விசயம் ஒண்ணு இருக்கு. எதுக்கெடுத்தாலும் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு இன்று கொடுக்கப்படும் ரிசெர்வேஷன் பத்தி மட்டும் வயிறெரியிவார்கள்! நாங்க தீண்டாமையை வளர்த்தோமே ஒழிய, தாழ்த்தப்பட்டவர்களை எந்தவையிலும் "ஃபிசிக்கல் அப்யூஸ்" பண்ணவில்லை என்பார்கள். அதுபோல் "அப்யூஸ்" செய்தவர்களெல்லாம் ஹைக்க்ளாஸ் திராவிட முட்டாள்கள்தான் என்பார்கள். அந்தக் குற்றச்சாட்டு ஓரளவுக்கு உண்மைதான். ஆனால் பார்ப்பணர்கள் என்னைக்காகவது தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்காக, அவர்கள் பட்ட இன்னல்களுக்காக அழுதிருக்காங்களா? அவங்க படுகிற இன்னல்களைப் பத்தி கவலையாவது பட்டு இருக்காங்களா? இல்லை, அவர்களுக்குகாக இரங்கச்சொல்லி இவங்க கடவுளிடம் பூஜை செய்து இருக்காங்களா? அவங்களும் மனிதர்கள்தான், ஏன் அவர்களை நாம் இவ்வளவு கீழ்த்தரமா ட்ரீட் பண்ணுகிறோம்?னு யோசிக்கவாவது செய்தார்களா? அந்த அளவுக்கு பார்ப்பணர்களுக்கு மூளை இருந்ததா? இல்லை திறந்த மனதுதான் இருந்ததா? னு பார்த்தால்... கெடையவே கெடையாது என்றுதான் தோனுது. அதுபோல் நற்சிந்தனை கொண்ட பாரதியையே அக்ரஹாரத்தைவிட்டுத் தள்ளி வைத்தவர்கள் இவர்கள்! கொஞ்சம்கூட பொது நோக்கில்லாமல் இவங்க முன்னேற்றம், இவங்க கல்வியறிவு, இவங்க மதம், இவங்க கடவுள் நம்பிக்கை இதில்தான் இவர்கள் எப்போதுமே முழு கவனம் செலுத்தினார்கள். தாழ்த்தப் பட்டவர்களையோ, அவர்கள் பட்ட இன்னல்களையோ பற்றி இவங்க ஒருபோதிலும் கவலைப்பட்டதே இல்லை! வடிகட்டின சுயநலம்!
பெரியார்கூட தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்காக ரொம்ப வரிந்துகட்டிக்கொண்டு வந்து அவர்களை இழிவுபடுத்திய "ஹை க்ளாஸ்" திராவிட முட்டாள்களை கண்டித்தாரா என்பது தெரியவில்லை!
அம்பேத்கார்கள் நம் தமிழ்நாட்டில் உருவாகி இருக்க முடியுமா? னு யோசித்தால் ... நிச்சயமாக அந்த காலகட்டத்தில் உருவாக முடியாத ஒரு சூழல்தான் இருந்ததுனுதான் தோனுது. நிச்சயம் அம்பேத்கார் போன்ற ஜீனியஸ்கள் தமிழ் நாட்டில் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பில் பிறந்து, உலகறியாமலே வளர்ந்து, வாழ்ந்து பிறகு நாமறியாமலே மறைந்தும்தான் இருப்பார்கள். அவர்கள் அம்பேத்கார்போல் மேல் வந்து பெரிய ஆளாகததற்கு காரணம்? தாழ்த்தப்பட்டவர்களை நசுக்கிய நம் உயர்சாதி தமிழர்களந்தான் நிச்சயம் இதில் பெரிய பங்குபெறுவார்கள்! தீண்டாமையை கண்டுபிடித்து, கடைபிடித்து, வளர்த்த பார்ப்பணர்களும் இவ்விசயத்தில் "இண்ணொசண்ட்" எல்லாம் கெடையாது.
ரொம்ப யோசித்தால், அறியாமைதான் (நம்ம முட்டாள்களா இருந்து இருக்கோம்) எல்லாவற்றிற்கும் காரணம்னு பொத்தாம் பொதுவாக சொல்லிட்டுப் போகலாம்! இல்லைனா இருக்கவே இருக்காரு நம்ம கடவுள். ஆமா, அவர் என்னத்த கிழிச்சாரு தாழ்த்தப்பட்டவர்களை இந்த முட்டாள்கள் சீரழிக்கும்போது?
குறிப்பு: அம்பேத்கார் திரைப்படம் இன்னும் பார்க்கவில்லை! அந்த திரைப்படத்தைப் பத்தி யோசிக்கும்போது வந்த சிந்தனைகளின் தொகுப்புதான் இது!
பின்குறிப்பு: இது ஒரு காலத்தில் எழுதிய பதிவு. ஆமாம் மீள் பதிவு இது! அதனால் காரசாரமாக இருக்கும்! பயந்துடாதீங்க! :)
Friday, November 22, 2013
தமிழ் கலாச்சாரத்தில் நடு இரவில் இருட்டில் இருவர்!
"அந்த அம்மா ரொம்ப மோசம்டா" என்று என் காதைக் கடித்தான் சாமி.
"ஆமா யாரைத்தான் நல்ல அம்மானு நீ சொல்லியிருக்க சாமி?"
"இப்பப்பாரு என்னைப்பார்த்தால் பயந்து நடுங்கும் பாரு !" என்றான். அத்துடன் அந்தம்மா இவனை தவிர்க்க முடியாத படி நின்றான். அவன் சொன்னதுபோலவே சாமியைப் பார்த்தவுடன் ஏதோ பேயறைந்தது போல் அது பயந்து ஒதுங்கியது போலதான் எனக்கும் தோணுச்சு.
"என்னடா சாமி? ஏன் இப்படி உனைப்பார்த்து பேயைப் பார்த்ததுபோல் பயப்படுது?" என்றேன் நான்.
"அதை ஏன் கேக்கிற? அதுக்கு நம்ம வயதில் பையன் இருக்கான்டா. ஓர் பொண்ணைக் கட்டிக் கொடுத்துட்டு இருக்கு. ஆனால் தரங்கெட்டதனமா நடந்துகொள்கிறது.."
"என்னடா சொல்ற? எதுவும் தெருச் சண்டையில் இஷ்டத்துக்குப் தாறுமாறாப் பேசுமா? உங்க தெருலதான் பொன்மொழியெல்லாம் அதுலதானே வரும்? "நீ அவனை வச்சிருக்க, இவனை கூட்டி கொடுத்தது தெரியாதா?" னு இஷ்டத்துக்கு திட்டுவாங்களே? அது மாரிப்பேசுமா சண்டையிலே?" என்றேன் நான்.
"அதாவது பரவாயில்லை. இது அதைவிட மோசம்"னு மறுபடியும் புதிர் மேலே புதிர் போட்டான் சாமி.
"என்னனு சொல்லித் தொலைடா, சாமி"
"இதைக்கேளு! ஒரு நாள் சக்கண்ட் ஷோ முடிஞ்சு வந்து இங்கே நின்னு வெட்டிப் பேச்சு பேசிக்கிட்டு இருந்தோம். ஒரு 20 வயதுப்பையன் இந்த சந்துலயிருந்து வெளியே வந்தான். அவன் யாருனு கவனிச்சுப் பார்ததேன். அவன் யாருனு தெரியும் எனக்கு. அவன் இந்தத் தெரு இல்லை. என்னடா இன்னேரத்திலே ஏண்டா லேடீஸ் பொது டாய்லெட் பக்கம் இருந்து வருகிறான்? னு நாங்க பேசிட்டு விட்டுட்டோம். ஆனால் நான் அதோட விடலை சரினு அவன் மேலே ஒரு கண்ணு வச்சிட்டு இருந்தேன். இன்னொரு நாள் நைட் இதே மாரி நைட் ஒரு மணி இருக்கும் அங்கேயிருந்து வெளிய போனான். அவன் போன அப்புறம் கொஞ்ச நேரத்தில் அதே சந்திலிருந்து இந்தம்மாவும் வெளிய வந்து அவங்க வீட்டுக்குப் போச்சு..இதில் இன்னொரு விசயம் என்னனா இந்த அம்மா புருஷனிடம்தான் இந்தப் பையன் ஏதோ வேலை செய்றான். அடிக்கடி அவங்க வீட்டுக்கு வருவான். எனக்கு என்னடா எதோ நடக்குது போல னு சந்தேகம் வந்துச்சு"
"நாசமாப் போச்சு போ."
"அப்புறம் ஒரு நாலு நாள் இருக்கும், அன்னைக்கு தெருல ஏதோ கோயில் திருவிழா நடந்துச்சு. திருவிழா எல்லாம் முடிஞ்ச பிறகு நைட் அதே பையன் அந்த சந்துக்குள்ள சுத்திப் பார்த்துட்டு யாருக்கும் தெரியாமல்ப் போனான். கொஞ்ச நேரத்திலே அந்தம்மாவும் அதே சந்துக்குள்ள் போச்சு. நானும் என் ஃப்ரெண்டும் போய் ரெண்டு பேரையும் கையும் களவுமா பிடிச்சாச்சு!"
"அடப்பாவி! ரெண்டுபேரை நிம்மதியா சந்தோஷமா இருக்க விடமாட்டியா? "
"அவனை ஒரு அறை அறைஞ்சி. "இந்தப்பக்கம் உன்னை இனிமேல் பார்த்தேன் கொன்னேபுடுவேன்!" னு அனுப்பிட்டு. இந்த அம்மாவ, "ஏய் உனக்கு வயசு என்ன? இந்த வயசுல என்ன இதெல்லாம்?" னு கேட்டேன். என்னத்தை சொல்ல போ! கையெடுத்து என்னை கும்பிடுதுடா! "யார்ட்டையும் சொல்லிராதே" னு கெஞ்சுது. சரி, "இனிமேல் இப்படி செய்யாதே! வயசுக்கேத்தாப்பிலே நடந்துக்கோ" னு திட்டி, அறிவுரை சொல்லி அனுப்பிவிட்டு வந்துட்டேன். என்ன பொம்பளைடா இதெல்லாம்?" என்றான் சாமி வருத்தமும் கோபமுமாக.
"ஏண்டா டே! பாவம் அவங்க சந்தோஷத்தைக் கெடுத்து, அந்தமம்மாவை சாகிறவரைக்கும் உன்னை மறக்க முடியாத அளவுக்கு ஆக்கிப்புட்ட!" என்று கேலியாக அவனிடம் நான் சொல்லி சமாளிச்சாலும் உள்மனதில் "ஏன் இப்படி நடந்துக்கிறாங்க? அதுவும் இந்த வயதில்?" னு மனதில் ஒரு சோகமான பரிதாபமான உணர்வுதான் வந்தது எனக்கும்.
"விட்டுத் தொலைடா! உன் மிரட்டலில் "தூக்குக் கீக்கு போட்டு செத்திறப்போது பாவம்!" என்றேன் உண்மையான பயத்துடன்.
*****************
அந்த நினைவுகள், அந்த அம்மாவின் பரிதாப முகம், சாமியைப் பார்த்து அது மிரண்ட பார்வை எல்லாம் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் இன்றும் அப்படியே நிற்கிறது, எனக்கு.
சினிமாக்கள் (அவள் ஒரு தொடர்கதை), கதைகள் (தி ஜா ரா வின் அம்மா வந்தாள்) போன்ற புனைவுகளில் மட்டுமல்லாமல், இதுபோல் அம்மாக்கள் தகாத உறவுகளில் மாட்டிக்கொண்டு பிடிபட்டு முழிப்பது எல்லாம் காலங்காலமாக நமது கலாச்சாரத்தில் கிராமங்கிளில் கூட நடக்கத்தான் செய்யுது.
இதுபோல அம்மாக்கள் ஒரு சில விழுக்காடுகள்தான் என்றாலும் "ஒரு சிலர் காமத்திற்காக, ஏன் இப்படி தன் வயது, தன் நிலமை, தன் தரம் என்பதை எல்லாம் யோசிக்காமல் தன்னிலை மறந்து தவறாக நடந்துக்கிறாங்க? என்கிற கேள்விக்கு என்ன பதில் இருக்கிறதென்று தெரியவில்லை.
"அவள் தேவைகளை ஆம்படையான் ஒழுங்காத் தீர்த்து வைக்கவில்லை! இதிலென்ன பெரிய தப்பு?" என்று பெண்ணியவாதியாக வாதிடலாம். "அவங்க புருசன் எப்படியோ? அவன் ஒழுங்காயிருந்தால் ஏன் இப்படி அந்தம்மா அலையுது?" என்றும் வாதம் மற்றும் விதண்டாவாதம் பேசலாம்தான்.
நம்மூர்களில் வாழும் மெஜாரிட்டி "அறிவுகெட்ட ஆண்கள்" கோடிக்கணக்கான "பெண் என்னும் பேதையர்கள்" எல்லாம் இதை எல்லாம் பார்த்து, கேள்விப்பட்டு, "தேவடியாள் ஊர் மேயிறாள்" னு இதுபோல் அம்மாக்களை ஜாடையில், மற்றும் சண்டைகளில் திட்டுவதுதான் கிராம வழக்கம். ஆனால் இதில் சிந்திக்க வேண்டியதும், இதுபோல் நடப்பவர்களை மன்னிக்கக் கற்றுக்கொள்ளவும் நாம் கற்றுக்கொண்டால்தான் நாம் மனிதாபிமானிகளாகவும், பண்பாடு தெரிந்தவர்களாகவும் ஆகிறோம்.
மேலை நாகரீகத்தில் இதையெல்லாம் மன்னிக்கக் கற்றுக்கொண்டு வாழ்கிறார்கள். ஆனால் நாம் எப்படி??
-முற்றும்
Tuesday, October 15, 2013
நமது தமிழ்க்கலாச்சாரப் பெருமைகள் பேசுவோமா?!!
அதேபோல் தளபதி படத்தில் சூர்யா (ரஜினி), ஒரு கல்யாணம் ஆகாத ஒரு தாய்க்கு பிறந்த மகனாகக் காட்டுவார்கள்.
சமீபத்தில் வந்த கடல் திரைப்படத்தில் தாமஸ் ( கெளதம் கார்த்திக்) என்கிற கதாநாயகன் பாத்திரம்.. அந்த அப்பாவிப் பையன் பாத்திரத்தை ஒரு கேவலமான அப்பனால் உருவாக்கப்பட்டவனாக காட்டி..அவனின் தந்தை, அவனைத் தந்தையாக ஏற்றுக்கொள்ளக் கெஞ்சிக் கூத்தாடியும் (டி என் எ அனாலிஸிஸ் எல்லாம் பற்றி தெரியாத சமுதாயம்) மறுப்பதையும் காட்டிவிட்டு, கடைசியில் அந்தப் பொறுக்கி சாகும்போது அவனுக்காக எந்தத் தவறுமே செய்யாத இந்தப் பையன் ஏங்கி ஏங்கி அழுவதுபோலவும் காட்டுறாரு நம்ம மணிரத்னம்..(அதெப்படி இவன் இழிநிலைக்குக் காரணமான ஒரு பொறுக்கி மேலே இவனுக்கு பாசம் பொங்குதுனு எனக்கு இன்னும் புரியலைங்க மணி??)
நமது சமுதாயத்தில், "தமிழ் கலாச்சாரத்தில்" இதுபோல் உருவாக்கப்பட்ட அப்பாவிகளும், அவர்களை உருவாக்கிய "பெரிய மனிதர்களும்" இருக்காங்க. இதுபோல் பொறுக்கிகளால் உருவாக்கப்படும் அப்பாவிகள் மனநிலை பாதிக்கப்பமளவுக்கு பலவிதமான இன்னல்களையும், அவலங்களையும் சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்து வளர்ந்த நம்மைப்போன்றோர் பொதுவாக சினிமாலதான் காண்கிறோம். ஆனால் இது போல் நிகழ்வுகள், நடைமுறையில் நம்மைச் சுற்றி நமது உயர்தரத் தமிழ் கலாச்சாரத்தில் காலங்காலமாக நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது. இதுபோல் எந்தத்தவறும் செய்யாத "தவறானவர்களாக பிறந்தவர்கள்" நம்முடன் இவ்வுலகில், நம்மைச்சுற்றி வாழ்ந்துகொண்டுதான் இருக்காங்க. ஏன், புத்திசுவாதினமில்லாத பிச்சைக்காரி ஒருத்தி கற்பமாக ஆகி அலைவதை நானே எங்க ஊரில், நமது திருநாட்டில் பார்த்து இருக்கேன். தளபதி சூர்யாக்களும், கடல் தாமஸ்களும், ஈ க்களும் தூக்கி எறியப்பட்ட அனாதைகளாக நம் கலாச்சாரத்தில் நம்மைச்சுற்றி இருக்கத்தான் செய்றாங்க. அவர்களைப் பற்றியெல்லாம் சிந்திக்க நமக்கு நேரம் எங்கே இருக்குது?
இதுபோல் ஆட்களை கற்பனைப்பாத்திரமாக சினிமாவில் நாம் பார்க்கும்போது அந்தக் கேரக்டராக நம்மை ஒரு நிமிடம் வைத்து, "நான் அந்த நிலையில் இருந்தால் என்ன ஆகியிருப்பேன்???" என்று யோசித்துப் பார்த்தால்கூட "அப்படி யோசித்த ஒரு சிந்தனையை" வெளியே சொல்லத் தயங்குபவர்கள்தான் தமிழன் தமிழன் என்று வெட்டிப் பெருமை பேசிக்கொண்டு அலையும் நாம் எல்லோருமே.
இதுபோல் பிறக்கும் குழந்தைகள் எந்தத் தவறுமே செய்யாதவர்கள் என்பதில் யாருக்கும் எந்த சந்தேகமும் இருக்காதுனு நம்புறேன். "கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள்" இதெல்லாம் போன ஜென்மத்தில் செய்த பாவம், கர்மா னு என்ன எழவையாவது சொல்லிச் சமாளிப்பார்கள். ஆனால் அதுபோல் நம்பிக்கை இல்லாதவர்களுக்கு?? ஏதோ ஒரு அறியாமையில் வாழும் பொறுக்கி ஆண் செய்ததன் விளைவே இவர்கள் உருவானத்துக்குக் காரணம் என்பதைத் தவிர வேறு விளக்கம் எதுவும் இல்லை!
இதுபோல் அனாதையாக உருவாக்கப்பட்ட அப்பாவிகளை நாம் சக மனிதனாக, சகோதரனாக, சகோதரியாக, காதலனாக, காதலியாக அல்லது மனைவியாக, கணவனாக ஏற்றுக்கொள்ளும் அளவுக்கு நம்மிடம் மனப்பக்குவம் இருக்கிறதா? அல்லது தைரியம் இருக்கிறதா? என்று யோசித்துப் பார்த்தால்... நம்மைப் பற்றி நமக்கு என்ன புரியும்?? நாம் சினிமாப் பார்த்து அவர்களுக்காக அழுவதைத் தவிர்த்து வேறெதும் "பெரிய தியாகம்" செய்யத் தாயாராக இல்லாத சாதாரண ஒரு கோழைத்தமிழன்தான் என்று நம்மைப் பற்றி நாம் புரிந்துகொள்வோம்!
இப்படி நம்மில் 99% விழுக்காடுகள், கோழைகளாகவும், இதுபோல் பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ள அல்லது கையாள வழி தெரியாதவர்களாகவும், இதுபோல் பிரச்சினைகளை சமாளிக்க சரியான மனப்பக்குவமில்லாதவர் களாகவும்தான் வாழ்ந்துகொண்டு இருக்கிறோம். உண்மை நிலவரம் இந்த லட்சணத்தில் இருக்கும்போது நமக்கு, தமிழன், தமிழ் கலாச்சாரம், செம்மொழி மண்ணாங்கட்டினு எதுக்கெடுத்தாலும் தமிழன் பெருமை என்ன வேண்டிக்கெடக்கு?
Monday, August 29, 2011
ஆண்களின் ஆண்மைக்குறைவு பிரச்சினை!
சிறுவயதில் ஒரு நண்பனுக்கு இந்த பிரச்சினையுள்ளதாக சில நண்பர்கள் சொல்லிக் கேள்விப்பட்டு இருக்கேன். ஆனால், அதனால என்ன? ஒண்ணு இருந்தாலே போதும் என்று பலர் வாதம் செய்ததாக நினைவு. அதுக்கப்புறம் ஒண்ணு இருந்தாலே போதும் என்ற எண்ணத்துடன் அதைப்பற்றி எதுவும் ஆராச்சி செய்ததில்லை!
பொதுவாக நான் சாதாரண பிரச்சினைகளைத்தான் பொழுதுபோக்குக்காக கடலைக் கார்னர் போன்றவற்றில் எழுதுவது வழக்கம். இதுபோல் "டிப்ரெஸிங்" மற்றும் "சீரியஸ்"பதிவெல்லாம் எழுதுவதில்லை. Ignorance is Bliss தான் பொதுவாக என்னுடைய பாலிஸி. ஆனால் *ing Kevin Costner, Jennifer Aniston "Rumor has it" படம் டி வி ல் பார்த்ததால் வந்த விளைவு இல்லை வினை தான் இந்தப் பதிவு.
இந்தப்படத்தில் கெவின் காஸ்ட்னர் குழந்தை பெற்றுக்கமுடியாத ஒரே ஒரு டெஸ்டக்கிளுடன் வாழும் பணக்கார ஆண்மகனாகக் காட்டுவாங்க. "கால்ப்பந்து" ஆடும்போது ஏற்பட்ட விபத்தில் ஒரு டெஸ்டக்கிளை இழந்ததாக காட்டுறாங்க. இந்தப் படத்திலிருந்துதான் அவங்களால குழந்தை பெத்துக்கிறது கஷ்டம் என்றும், இதுபோல, ஆக்ஸிடெண்ட் அல்லது இன்ஃபெக்ஷன் காரணமாக பல ஆண்கள் ஒரு டெஸ்டிக்கிளை இழந்து நம்முடன் வாழ்ந்துகொண்டு இருக்காங்கனு இந்த மரமண்டைக்குத் தெரிஞ்சது! பொதுவாக இதைப்பத்தி ரொம்ப சீரியஸாக யோசிச்சதே இல்லை!
இது சம்மந்தமாக கூகில் பண்ணிப்பார்த்தபோது ஒரு சில நல்ல டிஸ்கசன் ஃபாரம் (கருத்துக்களங்கள்) போயி வாசிக்க முடிந்தது. அதில் இதுபோல பிரச்சினை உள்ளவங்க, எந்த வயதில் எப்படி இழந்தார்கள், இன்னைக்கு எப்படி மன அழுத்தத்துடன், தன்னம்பிக்கை இல்லாமல் நம்மில் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்காங்கனு தெரிய வந்தது.
* ஒரு சிலர் தங்களுக்கு உள்ள இந்தக்குறையால் தங்கள் ரத்தத்தில் "டெஸ்டாஸ்டீரோன்" கம்மியாகிவிட்டது என்றும், அதனால "செக்ஸ் ட்ரைவ்" அல்லது "செக்ஸ் வைத்துக்கொள்ளும் ஆசை" குறைந்துவிட்டாக சொல்றாங்க.
* ஒரு சிலர் தங்களுக்கு "விந்து எண்ணிக்கை" இதனால் கம்மியாக இருப்பதாகவும் சொல்றாங்க.
* ஒரு சிலருக்கு இது பெரிய சைக்கலாஜிக்கள் ஸ்ட்ரெஸை உருவாக்குதுனு சொல்றாங்க.
பலர் இவர்கள் மனதைப்புரிந்து ஆறுதலாகவும், நல் முறையிலும் உருப்படியாக பதில் சொல்லி இருக்காங்க.
இவர்கள் நினைக்கும் காரணங்களில் எது டாக்ரர்களாலும் விஞ்ஞானிகளாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உண்மை என்றெல்லாம் நான் ரொம்ப ஆராயவில்லை.
பொதுவாக நடுவயது ஆண்களுக்கு தலையில் முடி உதிர்ந்து வழுக்கை விழுவதைக்கூட ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத கோழைகள்தான் நம்மில் கோடிக்கணக்கானவர்கள். அப்படி இருக்கும்போது நல்லாப் பிறந்து இடையில் இதுபோல் டெஸ்டக்கிள் இழப்பவர்களுடைய மனநிலை எப்படி பாடுபடும்னு நெனச்சா ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு.
"ஆண் குறி சைஸ்" பத்தியும், "கிளர்ச்சி ஸ்விட்ச்" போன்ற வெட்டிப்பிரச்சினைகளை உண்மை கலந்தும், கலக்காமலும் பக்கம் பக்கமாக எழுதும் மனோதத்துவ டாக்டர் சாலினி போன்றவர்கள் இருக்கும் இணையதள உலகில் இதுபோல் ஒரு டெஸ்ட்க்கிளுடன் பிரச்சினைகளுடன் வாழும் ஆண்கள் தங்கள் முகங்களை காட்டாமலே தன் பிரச்சினைகளை எப்படி சமாளிப்பது என்று தன் பிரச்சினைகளை ஒரு சில நல்ல தளங்களில் பேசமுடிவது, இது சம்மந்தமாக ஒரு சில நல்லவர்கள் உதவி, ஆலோசனை பெறுவது, மேலும் பல பெண்களிடம் இருந்து ஆறுதல் தரும் விசயங்களை பெற்றுக்கொள்வது போன்ற நல்ல விசயங்கள்தான் இன்றைய இணையதளத்தின் மிகப்பெரிய பலம் மற்றும் பயன்!
Tuesday, December 7, 2010
தமிழ்நாட்டில் ஏன் "அம்பேத்கார்கள்" உருவாகவில்லை?!
காந்தி உயர் சாதியில் பிறந்தது அவர் தப்பில்லைதான்! ஆனால் அவர் தாழ்த்தப்பட்டவரா இருந்து இருந்தால் நிச்சயம் இந்துமதப் போதகரா இருந்து இருக்க மாட்டார்! இருந்து இருக்க முடியாது! இந்து மதத்தை வெறுத்து புத்தமதம் இல்லைனா இஸ்லாம், இல்லைனா க்ரிஷ்டியனாக ஆகி இருப்பார்! காந்தி மேலே எனக்கு நெறைய மரியாதை எல்லாம் உண்டு. அஹிம்சை முறையில் போராட்டம் நடத்தலாம் என்று உலகத்துக்கே கத்துக் கொடுத்தவர் காந்தி! இருந்தாலும் உயர் சாதியில் பிறந்ததால் அவருக்கு நெறைய சாதகங்கள் இருந்தன. அப்புறம் காந்தி பொறந்தது குஜராத்! தமிழ்நாடு இல்லை! தமிழ்நாட்டில் பொறந்து இருந்தா ஒரு வேளை வீணாப்போயி இருப்பார்!
அடுத்து நம்ம ஜீனியஸ் அம்பேத்கார் பற்றி பார்ப்போம்! அம்பேத்கார் பிறந்தது மத்யபிரதேஷ்! ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பில் பிறந்து இவர் இந்த அளவுக்கு மேலே வந்திருக்கார்னா, இது எவ்வளவு பெரிய விசயம்னு சாதி வெறிபிடித்து அலையும் தமிழ்நாட்டில் பிறந்த எனக்கு நல்லாவே தெரியும்! இது உலக அதிசயங்களில் முதல் அதிசயமாக வைக்கனும்! என்னைத் தவறா புரிஞ்சுக்காதீங்க! அதாவது ஜீனியஸ்கள் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பில் பிறந்தததை நான் சொல்லவில்லை! தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பில் பிறந்த ஒரு ஜீனியஸ், போராடி வளர்ந்து நாடறிய உலகறிய முன்னேறியதை சொல்லுகிறேன்! அவருக்கு எவ்வ்ளவு தன்னம்பிக்கை இருந்து இருக்கனும்? ஒரு வேளை அம்பேத்கார் தமிழ் நாட்டில் பொறந்து இருந்தால்? நெனைக்கவே எனக்கு பயம்மா இருக்கு! நம்ம ஊர் உயர்சாதி முட்டாள்களால் அம்பேத்கார் படித்து மேலே வரவிடாமல் சுத்தமாக தடுத்து இருக்கலாம்! அவர் சிந்தனைகளை, முன்னேற்றத்தை, படிப்பறிவை வளர்க்கவிடாமல் சாதி வெறிபிடித்த தமிழர்களால் அழிக்கக் பட்டுக்கூட இருக்கலாம்! தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரையில் அந்தக்காலகட்டத்தில் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் அடைந்த இன்னல்களுக்கு அளவே இல்லை! அம்பேத்காரை மட்டும் விட்டு வைத்து இருப்பார்களா என்ன?
பார்ப்பணர்கள் பலரிடம் எனக்குப் பிடிக்காத விசயம் ஒண்ணு இருக்கு. எதுக்கெடுத்தாலும் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு கொடுக்கப்படும் ரிசெர்வேஷன் பத்தி மட்டும் வயிறெரியிவார்கள்! நாங்க தீண்டாமையை வளர்த்தோமே ஒழிய, தாழ்த்தப்பட்டவர்களை எந்தவையிலும் "ஃபிசிக்கல் அப்யூஸ்" பண்ணவில்லை என்பார்கள். அதுபோல் செய்தவர்களெல்லாம் ஹைக்க்ளாஸ் திராவிட முட்டாள்கள்தான் என்பார்கள். அது ஓரளவுக்கு உண்மைதான். ஆனால் பார்ப்பணர்கள் என்னைக்காகவது தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்காக, அவர்கள் பட்ட இன்னல்களுக்காக அழுதிருக்காங்களா? அவங்க படுகிற இன்னல்களைப் பத்தி கவலையாவது பட்டு இருக்காங்களா? இல்லை அவர்களுக்குகாக இவங்க கடவுளிடம் பூஜை செய்து இருக்காங்களா? அவங்களும் மனிதர்கள்தான், ஏன் அவர்களை இவ்வளவு கீழ்த்தரமா ட்ரீட் பண்ணுகிறோம்னு யோசிக்கயாவது செய்தார்களா? அந்த அளவுக்கு பார்ப்பணர்களுக்கு மூளை இருந்ததா? இல்லை திறந்த மனது இருந்ததா? னு பார்த்தால் கெடையவே கெடையாது என்றுதான் தோனுது. அதுபோல் நற்சிந்தனை கொண்ட பாரதியையே அக்ரஹாரத்தைவிட்டு தள்ளி வைத்தவர்கள் இவர்கள்! இவங்க முன்னேற்றம், இவங்க கல்வியறிவு, இவங்க மதம், இவங்க கடவுள் நம்பிக்கை இதில்தான் இவர்கள் முழு கவனம் செலுத்தினார்கள். தாழ்த்தப் பட்டவர்களையோ, அவர்கள் பட்ட இன்னல் களையோ பற்றி பற்றி இவங்க கவலையே பட்டதில்லை!
பெரியார்கூட தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்காக ரொம்ப வரிந்துகட்டிக்க்கொண்டு வந்து "ஹை க்ளாஸ்" திராவிட முட்டாள்களை கண்டித்தாரா என்பது தெரியவில்லை!
அம்பேத்கார்கள் நம் தமிழ்நாட்டில் உருவாகி இருக்க முடியுமா? னு யோசித்தால் ... நிச்சயமாக அந்த காலகடத்தில் முடியாத ஒரு சூழல்தான் இருந்ததுனு தோனுது. நிச்சய்ம அம்பேத்கார் போன்ற ஜீனியஸ்கள் தமிழ் நாட்டில் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பில் பிறந்து வளர்ந்து வாழ்ந்து பிறகு மறைந்தும்தான் இருப்பார்கள். அவர்கள் அம்பேத்கார்போல் மேல் வந்து பெரிய ஆளாகததற்கு காரணம், தாழ்த்தப்பட்டவர்களை நசுக்கிய நம் உயர்சாதி தமிழர்கள்! நிச்சயம் இதில் இவர்கள் பெரிய பங்குபெறுவார்கள்! தீண்டமையை கண்டுபிடித்து, கடைபிடித்து, வளர்த்த பார்ப்பணர்களும் "இண்ணொசண்ட்" எல்லாம் கெடையாது.
ரொம்ப யோசித்தால், அறியாமைதான் (நம்ம முட்டாள்களா இருந்து இருக்கோம்) எல்லாத்துக்கும் காரணம்னு சொல்லிட்டுப் போகலாம்! இல்லைனா இருக்கவே இருக்காரு நம்ம கடவுள். அவர் என்னத்த கிழிச்சாரு தாழ்த்தப்பட்டவர்களை இந்த முட்டாள்கள் சீரழிக்கும்போது?
குறிப்பு: அம்பேத்கார் திரைப்படம் இன்னும் பார்க்கவில்லை! அந்த திரைப்படத்தைப் பத்தி யோசிக்கும்போது வந்த சிந்தனைகளின் தொகுப்புதான் இது!
Wednesday, November 10, 2010
கமலஹாசனும் படுக்கை அறையும்!
நிச்சயம் இவர் ஒரு பகுத்தறிவுவாதி என்றால் இங்கே ஆத்திக உணர்வுகள் = நாத்திக கொள்கைகள், உணர்வுகள். அதாவது, கமல், "நாத்திக உணர்வுகளை, படுக்கையறை உணர்வுகளைப் போல கருத வேண்டும். அது, ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட விசயம். அதை அடுத்தவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வது,ஆபாசமானது, அர்த்தமற்றது." என்பதையும்தான் இங்கே சேர்த்து சொல்கிறார்.
அப்போ நாத்திக உணர்வும் படுக்கை அறை உணர்வுகள்தான்னு இவர் நினைத்தால். தந்தை பெரியார் ஏன் அவர் படுக்கை அறை உணர்வுகளை உலகுக்கு சொன்னார்?
* கடவுளை கற்பித்தவன் முட்டாள்!
* பரப்புகிறவன் அயோக்கியன்!
* வணங்குகிறவன் காட்டுமிராண்டி!
தந்தை பெரியார் அவர் எண்ணங்களை, அவர் நம்பிக்கையை சத்தமாக வெளியே சொல்ல வில்லையா?
கமலஹாசன், அடுத்த முறை என்ன எழவைனாலும் "படுக்கை அறை" மேட்டர்னு பேசுவதுக்கு முன்னால் கொஞ்சம் இதையெல்லாம் யோசிக்கனும். எதுக்கெடுத்தாலும் இது படுக்கை அறை சமாச்சாரம் போலனு ஏதாவது சொல்லக்கூடாது!
ஆத்திக கொள்கைகள் ஒருவருடைய தனிப்பட்ட மேட்டர்னா, நாத்திக கொள்கைகளும்தான் ஒருவர் தனிப்பட்ட மேட்டர் என்பது இவருக்கு புரிந்து இருந்தால், இவர் பல பெரியவர்களை தான் அறியாமலே அவமானப் படுத்தியுள்ளார்னுதான் சொல்லனும்.
கமலு சொல்லிப்புட்டாருனு, பண்டாரங்கள்ல இருந்து ஆண்மீகவாதினு சொல்லிக்கிட்டு திரியிறவர் பலர் இதை ரசிக்கலாம். ஆனால், உண்மையான பகுத்தறிவு வாதி, ஆத்திகன் உணர்வுகளையும், நாத்திகன் உணர்வுகளையும் மதிக்கத் தெரிந்தவன். அவர்கள் உணர்வுகளை புரிந்துகொண்டவந்தான்!
மேலும் நாத்திகர்களும் கடவுளும்னு (இங்கே க்ளிக் செய்யவும்) நானும் ஏதோ பதிவுபோட்டு இருக்கேன். இது என் படுக்கை அறை மேட்டர்னு நான் நினைக்கவில்லை! நினைத்து இருந்தால் அதை எப்படி உலகுக்கு சொல்லியிருப்பேன்?
Sunday, October 17, 2010
“பரத்தைக்கூற்று” -ஆம்பளைகளின் அசிங்கக்கூத்து!
“பரத்தைக்கூற்று” என்றதும் அதைப்பற்றி எழுதியது லீனா மணிமேகலையா? இல்லை ஒரு தமிழச்சியா? இல்லை இன்னொரு தமிழ்ப் பெண்ணா? இல்லைனா ஆண்களால் வஞ்சிக்கப் பட்ட இன்னொரு பரத்தையா கண்ணீர் வடிக்கிறாள்? நு பார்த்தால் ஏமாற்றம்தான்!
“பரத்தைக்கூற்று” என்று பரத்தைகளின் உணர்வுகளை உள்ளப்பூர்வமாக உணர்ந்து அவர்களுக்கு கண்ணீர் வடிப்பவன் போல கவிதை எழுதுபவர்களும் பரத்தையை உருவாக்கி, பரத்தையிடம் படுத்து எந்திரிக்கும், பரத்தையை கூட்டிக்கொடுக்கும் அதே ஆண்கள்தான்.
“பிரசவ வலி” பத்தி தாய்தான் சொல்லனும்! “பீரியேட்ஸ்” வலி பத்தி பெண்தான் பேசனும்! “பரத்தைக்கூற்று” பற்றி பேசவேண்டியது பெண் இனம்! கசக்கப்பட்டால் எப்படி இருக்கும் என்று கசக்கப்பட்டவள் சொல்லனும். கசக்குகிறவர்கள் சொல்லக்கூடாது! பரத்தையை உருவாக்கி பரத்தையை அனுபவிக்கும் அசிங்கமான ஆண்கள் இனம் அல்ல இங்கே கவிதை பாட வேண்டியது!
ஒரு ஆண் பரத்தையின் உணர்வைப்பற்றி கற்பனையில் கவிதை என்கிற தமிழ் நயத்துடன் உருகி, உணர்வுகளைக்கொட்டி எழுதும்போது ஆண்களின் “பர்வேர்ஷன்”தான் எனக்குத் தெரிகிறது. அந்த ஆணின் கண்ணீர் தெரியவில்லை! கசக்கி எறியப்பட்டவள் பெண்! இங்கே பரத்தைக் கூற்று அசிங்கக் கவிதையிலும் ஆண்களால் இன்னும் தமிழ்நயத்துடன் கவிதை வளத்துடன் கசக்கப்படுகிறாள்- கவிஞர்களின் வற்றாத நீலிக்கண்ணீருடன்!
எனக்கு இன்னும் பக்குவம் வரவில்லை என்று சொல்லட்டும்! யார்? பரத்தையை உடலால் மற்றும் எழுத்தால் கசக்கும் ஆண்கள் அல்ல! இந்தக்கவிதைகளில் கசக்கப்பட்டிருக்கிற, இந்தக் கவிதை அவர்கள் கண்ணீரை துடைப்பதாகச் சொல்லும் சில பரத்தைகள்! சொல்வார்களா?
Wednesday, October 6, 2010
தேச துரோகி சாரு! மலிவு விலையில் எந்திரன் டிக்கட்!

என்னங்க, திருவாளர் சாரு நிவேதிதாவை, தேச துரோகியாக்கிவிடீங்கனு என்னோட சண்டைக்கு வராதீங்க! நான் இல்லைங்க, அவருடைய அரைகுறை எந்திரன் விமர்சனத்தில் எந்திரன் அவரை தேசதுரோகியாக மாற்றி விட்டதாக அவரேதான் சொல்லியிருக்காரு. அவரே அவருக்குக் கொடுத்துக் கொண்ட பட்டம்தான் இந்த தேச துரோகி! விபரம், அவரிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளவும்! இப்படியெல்லாம் "எந்திரனை" வைத்து பொழைப்பு நடத்துனுமானு கேட்டுறாதீங்க!
அதென்னங்க அது? ரஜினிகாந்த் படம் ரிலீஸ் பண்ணும்போது மட்டும்தான் இவர்களுக்கு சாமி வருது! என்னமோ சினிமாவை வச்சுதான் இவர்கள் உலகத்தையும் சமுதாயத்தையும் திருத்தப் போற மாதிரியும், அதுக்கு ரஜினிதான் குறுக்கே நிக்கிற மாதிரி ஒரே நாடகமா இருக்கு! என் நண்பன் சுரேஷூ சுரேஷுனு ஒருத்தன் இருக்கான், ரஜினி படம் வந்தா அவனுக்கு தூக்கம் வராது! ரத்தக்கொதிப்பு தொடர்ந்து 180/110 லயே நிக்கும்! ஏன் ன்னா என் நண்பர் தமிழ் சினிமாவை உலகத்தரத்துக்கு கொண்டு செய்ய முயற்சி செய்கிறவர் அது இதுனு னு ஏதோ ஒளறிக்கிட்டு திரிவாரு! சாருநிவேதிதாவும் இவரும்தான் தமிழ் சினிமாவை உலக சினிமாவாக்கி தமிழ் சமுதாயத்தை உயர்த்தப் போறாங்களாம்! இப்படி எதையாவது உளறிக்கிட்டு எதையாவது எந்திரன் பத்தி எழுதிக்கிட்டு திரிவார்கள்!
சரி, மலிவு விலையில் எப்படி எந்திரன் பார்க்கிறதுனு பார்ப்போம்! அமெரிக்காவில் முதல் நாள் முதல் ஷோ டிக்கட் $30 டாலர். அப்புறம் அந்த வீக் எண்ட் டிக்கட் $20 டாலர்! ஓரளவுக்கு போட்ட காசை எடுத்துவிட்டார்கள் பணத்தைப் போட்டு படப்பொட்டி எடுத்தவங்க! தியேட்டர் ஹவ்ஸ் ஃபுல் ஆகுதோ இல்லையோ, டிக்கட் விலையை குறைக்கவில்லை! அந்தா இந்தானு நெறைய ஷோக்களைப் போட்டு 2 .1 மில்லியன் டாலர்களை அள்ளிட்டாங்க. முதல் வாரம் முடிந்த பிறகு இப்போ வீக் டேஸ் டிக்கெட் விலை 10 டாலர் னு மலிவுவிலையில் எந்திரன் பார்க்கிறவங்க பார்க்கலாம்னு சொல்றாங்க! "என்னங்க இப்படி அநியாயத்துக்கு டிக்கட் வெலையை ஏத்தி வச்சிருக்காங்க?" னு திட்டுறவங்க எல்லாருக்கும் தேவையானது கொஞ்சம் பொறுமை! ரெண்டு வாரம் இல்லை நாலு வாரம், இல்லைனா தீபாவளி வரை பொறுமையாக இருந்தால் "நியாயமான" விலையில் டிக்கட் வாங்கிப் படம் பார்க்கலாம்! நீங்க ரொம்ப கோவப்படாம கொஞ்சம் பொறுமையாக இருங்கப்பா! அவனுக ரெண்டு பேரு இல்லை நாலுபேரை வச்சு ஓட்டிட்டுப் போகட்டும்! ந்ல்லதுதானே? இதுக்குப் போயி ஏன் அலட்டிக்கிறீங்க?
சும்மா நான் வெற்றிவேல் தியேட்டர் போனேன், விலை அநியாயமா இருந்தது ஒரு பயலும் சீந்தவில்லை, அதனால நான் படம் பார்க்கலை னு சும்மா ஒரு பதிவைப்போட்டு பொழப்பை ஓட்டக்கூடாது! சென்னையிலே 3 நாளு வசூல் 2 கோடினு படிக்கலையா? நீங்க படம் பார்க்கலைனு எவன் வருத்தப்பட்டான்? தியேட்டருக்கு உள்ளே ஒருத்தருமே இல்லை னு சின்னப்பிள்ள்ளைத்தனமா பிரச்சாரம்லாம் எதுக்கு? உங்க தகுதிக்கு ஏற்ப என்ன படத்துக்கு போய் படம் பார்த்தீங்களோ அந்தப் படத்தை பத்திப் பேசுங்கோ! என்ன புரியுதா? சும்மா கரைச்சல் பண்ணப்படாது! பெரியமனுசன் மாதிரி நடந்துக்கனும்!
ஸ்டேடியத்திலே ஃபுட்பால் அல்லது பேஸ் பால் கேம் பார்க்கப் போகும்போது போய் ஒரு பாட்டில் பியர் வாங்கினால் அதன் விலை எட்டு டாலர்! அதே பியரை வெளியே வால்மார்ட் ல வாங்கினால் 75 செண்ட்ஸ் தான். இல்லை எனக்கு ஸ்டேடியத்தில் 75 செண்ட்க்கு கொடுக்கனும்னு நம்ம ஊர் அம்பி போய் சண்டைபோட்டால் கழுத்தைப் பிடிச்சு வெளியதான் தள்ளுவானுக! அவன் செலவழிச்ச காசை எடுக்கனும்! எட்டு டாலருக்கு வாங்க ஆள் இருக்கு! நீ எட்டுடாலருக்கு வாங்கியேதான் ஆகனும்னு சொன்னாத்தான் தப்பு! அதேபோல் எந்திரன் டிக்கட்டை நீங்க 150 ரூபாய்க்கு வாங்கித்தான் ஆகனும்னு வெற்றிவேல் தியேட்டர்ல சொன்னா அவனை நானே அறைவேன்!
அப்புறம் தினமணியில் ஒரு வீணாப்போன ஆர்ட்டிக்கிள் ஒண்ணு வந்திருக்கு! ரஜினி பெரிய ஸ்டாராம் அதனால அவர் நடிச்ச எந்திரனை தீபாவளி இல்லை பொங்கலுக்குத்தான் வெளியிடனுமாம்! இப்படி ஒரு லூசுத்தனமான ஆலோசனை! ரஜினி நடிக்கிறதே 3 வருசத்துக்கு ஒரு படம்! இதிலே தீபாவளிக்குத்தான் ரிலீஸ் பண்ணனும், பொங்கலுக்குத்தான் ரிலீஸ் பண்ணனும்னு னு பேசுறது கேணத்தனமா இல்லை? இதையெல்லாம் ஒரு ஆர்ட்டிக்கிள்னு ஏதோ ஆளாளுக்கு "காப்பி- பேஸ்ட்" பண்ணிக்கிட்டு திரிகிறார்கள். என்னவோ தினமணி உலகத்திலே இல்லாத தத்துவத்தை சொன்னதுபோல!
Friday, September 17, 2010
பிரபுதேவா-நயன்தாராவை வாழ்த்துவோமா?
நம்ம பிரபுதேவா (36), நயன்தாராவை (25?) தான் உயிருக்கு உயிரா காதலிப்பதாகவும், கல்யாணம் செய்துகொள்ளப் போவதாக வெளிப்படையாவே சொல்லிட்டாராம்! இப்போ நம்ம கடமை ஒண்ணு இருக்கு! இந்த இளம்ஜோடியை பதினாறும் பெற்று பெருவாழ்வு வாழ வேண்டும்னு னு வாழ்த்தனும்! வேண்டாமா?காதல் புனிதமானது! கல்யாணம் என்பது ஒரு மங்களகரமான மேட்டர்னு பெரியவங்க சொல்லுவாங்க. எங்கேயோ பிறந்த ரெண்டுபேரு ஒருவரை ஒருவர் சந்திச்சு, விரும்பி, மனதாற காதலிச்சு, ஒருவரோட ஒருவர் கலந்து உலகறிய கல்யாணம் செய்துகொள்ளப் போறாங்க! எவ்ளோ பெரிய விசயம்!
சரி, நம்மிள் எத்தனை பேர் இவங்கள வாழ்த்தப் போறோம்? நான் சொல்றது, மனதாற வாழ்த்துறவங்கள! உண்மையில், ஏதோ எழவு நடக்கப் போறதுபோலதான் >90% தமிழ் மக்கள் இந்த ஒரு நிகழ்வைப் பார்க்கிறாங்க! இந்த தம்பதிகளை மனதெரிந்து திட்டுறவர்கள் கோடிக்கணக்கில் இருக்காங்க! ஒருவேளை அவங்க ரெண்டுபேரும் தங்களைத் தாமே ஒருவரை ஒருவர் வாழ்த்திக்கிட்டா ஒரு ரெண்டு பேரு தேறுவாங்க! அப்புறம் இதே போல வேற "பிரபுதேவா லீலைகள்" செய்த "பெரியமனிதர்கள்" நம்ம மட்டும் தனியா இல்லை! துணைக்கு நம்ம பிரபுதேவா வந்துட்டாருனு வாழ்த்தினாலும் வாழ்த்துவார்கள். இதில், முக்கியமாக இவர்களுடைய சுயநலம்தான் இந்த வாழ்த்துக்கு காரணம்!
அதென்னனு தெரியலை, மனைவி இருக்கும்போது, இன்னொருவரை காதலித்து, அவள் சரி சொன்னதுக்கப்புறம் மனைவியை கழட்டிவிடுவதுதான் காலங்காலமா இந்த ஆம்பளைங்க செய்றாங்க!
என்ன பேசுற வருண்? "சட்டப்படி தப்பு இல்லையே!" "அந்தம்மா (அவர் மனைவி) எப்படியோ, யாருக்குத்தெரியும்?" "இது ஒருவருடைய ப்ரைவேட் மேட்டர் நம்ம இதை எல்லாம் எடைபோடக்கூடாது!" என்று பலர் சொல்றது கேக்கிறது. இருந்தாலும் நமது கலாச்சாரத்தில் இதை மனதாற ஏற்றுக்கொள்ள நம் மக்களுக்கு மனது இன்னும் இல்லை என்பதுதான் உண்மை!
WHY? Why it is wrong? There are some facts buried here which we need to look at!
* He must have cheated on his wife!
அதாவது, நயன் தாராவுடன் "இன்வால்வ்" ஆகும்போது நிச்சயம் இவர் தன் மனைவிக்கு துரோகம் (பல பொய்கள் சொல்லி) செஞ்சிதான் இருக்கனும் அது தப்பு!
* It is okay if he had divorced his wife before he met Nayanthaara! ஆனால், இவர் அப்படி செய்யலையே! மனைவியை விவாகரத்து செய்து தனியா இருக்கும்போதா இந்த "லவ்" அரும்புச்சு? இல்லையே!
* Now she is young and fresh, so he goes after her. What a lowlife this Prabudeva is! How long this love is going to last? May be another few years? அது ஏன் இன்னொருத்தி அதுவும் "யங்கா" பார்த்த பிறகுதான் இந்த ஆம்பளைங்களுக்கு மனைவி கசக்கிறாள்? இவளும் ரெண்டு குழந்தை பெத்தவுடன், இவளை எவன் பார்ப்பான்? காதல் எல்லாம் கரைந்து ஓடிவிடும்! இன்னைக்கு வயது இருக்கு இளமையிருக்குனு வர்றான்! நாளைக்கு? இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல இவளை கழட்டிவிட்டுட்டு இன்னொருத்திக்கு தாவுவான், அப்போத்தான் புரியும் இவளுக்கு!
* Why do these young actresses fall in love with Married guys? ஏன் இந்த உலகத்திலே கல்யாணம் ஆகாத ஆண்களே இல்லையா இவங்களுக்கு? Certainly there are some gentlemen who would happily marry her or not?
இதுபோல உலகம் நினைப்பதை/சொல்றதை எல்லாம் யாரும் தவிர்க்க முடியாது. சரி, யார் யார் இந்த தம்பதிகளை வாழ்த்துறாங்கனு பார்ப்போம்! :))) .
Tuesday, September 14, 2010
"போர்ன் சாமி" குடும்பப்படம் எடுக்கப்போறாராம்!

நம்ம இயக்குனர் சாமி ஏதோ புது மாதிரியா யோசிக்கிறேன், படம் எடுக்கிறேன்னு ஏதாவது இன்செஸ்ட் கதைய வச்சு ரசிச்சு ரசிச்சு தமிழ்ல படம் எடுத்து வெளிவிடும். இதுக்கு எவன் சாமினு பேர் வச்சான்னு தெரியலை! அண்ணி கொளுந்தனுடன் தகாத உறவு கொள்ள முயல்வது போல ஒரு ப்ளாட்! அதுதான் இந்தசாமியோட உயிர். உலகத்திலே எவனுமே யோசிக்க முடியாத ஒரு ஐடியா, பாருங்க!
அப்புறம் சாமி, மிருகம்னு ஒரு படம் எய்ட்ஸ் விழிப்புணர்வு கொண்டுவருவதுபோல எடுத்து விட்டுச்சு. இதுலயும் இதுக்கு உண்மையான எய்ம் என்னனு தெரியலை. சரி, மிருகம் நல்ல படம்னே வச்சுக்கலாம்னு பார்த்தா, நடிகை பத்மப்ரியாவை செட் ல அறைஞ்சிருச்சாம் சாமி! என்ன இந்த ஆளு பெரிய லூசா இருக்கான், "யாரையும் கை நீட்டிலாம் அடிக்கக்கூடாதுடா நாயே!"னு தமிழ் திரைப்படச்சங்கம் சாமிய ஒரு வருடம் படம் கிடம்னு வந்து நிக்காதே னு அடிச்சு தொறத்திவிட்டாங்க.
அதுக்கப்புறம் சிந்து சமவெளி னு இன்னொரு மாமனார்- மருமகள் தகாத உறவை எடுத்துவிட்டது, சாமி. சாமியுடைய சிந்து சமவெளியப் பார்த்து, இவன் என்ன இதே மாதிரி படமா எடுத்துட்டுப் போறான், அனேகமா இவனோட அடுத்த ப்ளாட் இதைவிட மோசமா இருக்கும்னு நம்ம மறத்தமிழர்கள் எல்லாம் சாமி வீட்டுக்கே போய் கல்லெறிந்தது மட்டுமில்லாமல், படத்தை படுதோல்வி அடைய வச்சுட்டாங்க ஒரு வழியா!
இப்போ சாமி என்ன பண்ணுறதுனு யோசிச்சு குடும்பப் படமா விக்ரமன் படம் மாதிரி எடுக்கப் போதாம்! குடும்பப் படம்னு என்ன எழவை எடுக்கப் போதோ தெரியலை!

சில வம்புகள்!
* குஷ்புவும், சுஹாஷினியும் சாமிக்கும் கருத்து சுதந்திரம் இருக்குனு சொல்லி, சாமிக்கு வக்காலத்து வாங்கினால் அதிசயமில்லை னு நான் சொல்லல!
* பதிவுலகில், ஷங்கர் போன்ற இயக்குனர்கள்தான் தமிழ் கலாச்சாரத்தை இழிவு படுத்தியதாவும் அவர் படத்தைப் பார்க்கக்கூடாதுனு சொல்கிற மேதாவிகள் இந்தப் "போர்ன் சாமி"யுடைய கலாச்சார சீரழிவு செய்யும் படங்களை ஏன் கடுமையாக விமர்சிப்பதில்லை னு எனக்கு புரியலை! இல்லை, விமர்சித்து இருக்காங்களா?
தொடுப்புகள் கொடுக்கவும்!
* என்னைக்கேட்டால், தன்னை லிபெரல்ன்னு நெனச்சுக்கிட்டு கலாச்சாரக்காவலர்களை எல்லாம் எதையாவது சொல்லி விமர்சித்துக்கொண்டு திரியுறவங்க எந்த அளவுக்கு அவங்க தான் லிபெரல் னு யோசிச்சுப் பார்ப்பாங்களானு தெரியலை. Because no matter how liberal you are, you need to draw a line at some point! That particular line would not make any sense either! That is what culture is all about!
Friday, September 3, 2010
படித்ததில் பிடிக்காதது- மரப்பசு விமர்சனம்!

11 வருடங்களுக்கு முன்னால "திண்ணை"ல அம்பைனு ஒருவர் ஜானிகிராமனின் மரப்பசு பற்றி இந்த சிந்தனைகளை அள்ளிக் கொட்டியுள்ளார்! கீழே இவைகளுடைய இணைப்பு களுடன் அவர் விமர்சனத்தைக் கொடுத்துள்ளேன். இதை எதுக்குத் தருகிறேன்னா, இதுபோல் நான் இந்தக்கதையை சிந்தித்ததே இல்லை!
--------------------------------------
பகுதி ஒன்று இணைப்புக்கு இங்கே க்ளிக் செய்யவும்
பசு, பால், பெண், தி ஜானகிராமனின் மரப்பசு பற்றிய சில சிந்தனைகள்
அம்பை
மரத்துப்போன பசு, மரத்தால் ஆன பசு, என்று பால் வற்றிப் போன உபயோகமற்ற மிருகமாயும், உயிரே இல்லாத பொம்மை மிருகமாயும் இரு பொருள் படும்படி பெண்ணை உவமித்து கூறும் மரப்பசு என்ற தலைப்பு மேற்கொண்ட பாதை பெண்பாலை பற்றிய பாரபட்சம், பூடக அவமதிப்பு, பொய்மை நிறைந்த மதிப்பீடுகள் இவற்றால் கட்டப்பட்ட பாதை.
இந்த பாதை இந்த நாவலில் எப்படி எல்லாம் புகுந்து புறப்படுகிறது, இதன் அடித்தளம் என்ன என்று தெரிந்து கொண்டால்தான் இத்தலைப்பையும், அதன் விளக்கத்தையும், இந்த நாவலிலையும் நாம் புரிந்துகொண்டு விவாதிக்க முடியும்.
பெண்ணின் பால்தன்மை பற்றி ஆணித்தரமாகக் கூறக்கூடியவர்கள் ஆண்கள்தான் என்ற நிலைமை ஆரம்பகாலத்திலிருந்தே இருக்கிறது.
அரசன் நகர்வலம் வரும்போது எந்தெந்த வயதுப் பெண்கள் எப்படி எப்படி மோகித்தார்கள், காமுற்றார்கள், பிச்சியானார்கள் என்று உலாக்கள் எழுதியிருப்பது ஆண்கள்தான்.
அது மட்டுமல்ல பெண்ணாக மாறி ஆண்கடவுள்கள் மேல் மோகமும், காதலும், பக்தியும் கொள்ளுமளவு பெண்ணின் பால்தன்மை சுலபமாக யூகித்து எட்டக்கூடிய ஒன்றாகவே இருந்திருக்கிறது.
பெண் ஆண் பக்தராக மாறி எந்தப் பெண் கடவுளையும் மோகித்ததாகச் சரித்திரம் இல்லை. அதனால் பெண்ணின் பால்தன்மை, அவள் தேடல் இது பற்றி தன்மை நிலையில் எழுத ஒரு ஆண் எழுத்தாளருக்குச் சரித்திரத்தின் பின்புலன் இருக்கிறது என்று சொல்லலாம்.
ஆனால் பெண்ணின் பால்தன்மையை விளக்கி, விளக்கத்தினுள் அதைக் குறுக்கிய ஆண் முயற்சிகளின் பின்னே பெண்ணின் பால்தன்மையின் வீச்சு பற்றியும், அது அடையக் கூடிய 'விபரீத எல்லைகள் ' பற்றிய ஒரு பயம் இருந்தது என்கலாம்.
இது ஒரு நிரந்தர சரித்திர பயமாக இருந்து வந்திருக்கிறது. 'புகையிலை விரிச்சா போச்சு, பொம்பளை சிரிச்சா போச்சு ' போன்ற சாதாரணமான பழமொழியிலிருந்து வரையறுக்கப்பட்ட எல்லைகளை மீறும் பெண்களுக்கான தண்டனைகள் பற்றிய மாதர் ஹிதோபதேசங்கள் வரை இந்த பயத்தின் பிரதிபலிப்பைக் காணலாம். இந்த பயத்தை உள்ளடக்கிய நாவல்தான் மரப்பசு.
தன்மை நிலையில், ஒரு பெண் தன்னைப் பற்றி நினைத்துக் சொல்வது போல அமைந்திருந்தாலும், இந்த நாவல் ஒரு பெண்ணின் குரலாக்கிச் சொல்வது ஆணின் பயங்களைக் குறித்து; பெண்ணின் பால்தன்மை பற்றிய அஞ்ஞானத்தையும், குறுகிய நோக்கையும், ஆண் என்ற நிலையிலிருந்து எழும் அப்பட்டமான ஆயத்தங்களையும், கோணல்களையும் குறித்து.
எதிர்மறை உணர்வுகளின் மேல் நிறுத்தப்பட்ட பெண்ணின் பால்தன்மை பற்றிய இந்த பாரபட்சமான விவரிப்புகள் மேனி நிறத்தில் தொடங்கி, மைதுனம் வரை எட்டி, பின்னர் அவள் வாழ்க்கையின் அர்த்தம், அவள் தேடல், அவள் வியாபிக்கும் இடம், அவள் பேணும் மொழி எல்லாவற்றின் மேலும் வலை போலப் படர்ந்து கொள்கிறது. ஹிந்து பத்திரிக்கையில், படித்த பையனுக்கு சிவப்பான அழகான பெண் கேட்டு வரும் திருமண விளம்பரங்களின் நிறம் பற்றிய பாரபட்ச நோக்கு மரப்பசுவின் ஆரம்பப் பக்கங்களிலேயே வந்து விடுகிறது.
அம்மணமாக நிற்கும் பெண் பைத்தியம். கறுப்பு. 'கறுப்பு அம்மணத்துக்கே இத்தனை ஈர்ப்பு என்றால்... ' (ப. 12) என்று கறுப்பு நிறத்துக்கே ஒரு சொட்டை சொல்லியாகி விடுகிறது. பிறகு கடைசி பக்கங்களில் மரகதம் வருகிறாள். கண்ணை பறிக்கும் கறுப்புடன். கோபாலி சொல்கிறார் பச்சையப்பனிடம் - அவள் மாத்திரம் இந்த நிறத்தில் இல்லாவிட்டால் பார்ப்பவர்கள் கொத்திக் கொண்டு போயிவிடுவார்கள் என்று( ப 247). மரகதம் அழகுதான். மலைக்க வைக்கும் அழகு. ஆனால் கறுப்பு. கறுப்பு சிவப்பு பேதங்களிலும் ஆண்-பெண் பாகுபாடு உண்டு. ஆண் கறுப்பு என்றால் அவன் கறுப்பண்ணசாமி (மலர் மஞ்சம் ப. 205). இதை இகழ்ச்சியாக ஒரு சிவப்பான பிராம்மணப் பையன் சொன்னாலும், திடமான, வலிய உடல் படைத்த அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் ஆண்மை அழகுக்கு மெருகூட்டும் விஷயமாகிப் போகிறது அந்தக் கறுப்பு. பிறகு நெஞ்சில் காம உணர்வைக் கிளறும் தேவி சொரூபமாகப் பெண் பாத்திரங்களை படைப்பவர்கள் கூட, 'கறுப்பு ஆனால் அழகு ' என்ற வர்ணனைக்குப் புறம்பானவர்கள் அல்ல. இத்தகைய வர்ணனைகளை வழக்கமாகப் படித்துப் படித்து அதை ஒரு அழகுக்கான அளவுக் கோலாக கொண்டுவிட்டதனால் இதை நாம் ஒதுக்குவதற்கில்லை. காரணம் இந்த மொழி ஒரு பெண்ணிடமிருந்து பிறப்பதாக இருக்கிறது.
அதுவும் அவளிடம் குழந்தையிலிருந்தே- இயற்கையான மொழி போல.. இருப்பதுபோல் காட்டப்படும் மொழி, சிவப்பு மேல் அதீத விருப்பம் உள்ள குழந்தை. கண்டு சாஸ்திரிகளின் மஞ்சள் ஓடிய வெள்ளை நிறத்தால் கவரப்படும் குழந்தை அவள் வெள்ளை வெளேர் உடம்புக்கு ஏற்பு இல்லாத உள்ளங்கால் அழுக்கைத் துடைக்க விரையும் பெண் குழந்தை.
அம்மணி மரகதத்தை பார்ப்பதும் ஒரு ஆணின் கண்ணோட்டத்துடன் தான். ஒரு பெண் இன்னொரு பெண்ணின் அழகைக் கண்டு வியப்பதும் அதை ரசிப்பதும் சகஜமான ஒன்றுதான். அது சாதாரணமாக நடை பெறுவதுதான். பார்க்கப் போனால் உடலிலிருந்தும், அதன் மேல் சுமத்தியுள்ள ஆணாதிக்க மதிப்பீடுகளிலிலிருந்தும் விடுபட உடலையே ஒரு பிரதி போல் பாவித்து மறு வாசிப்பு செய்ய வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. இந்த மறுவாசிப்பின் மைய முயற்சியாக இருப்பது வாழ்க்கை, தன் தடங்களை பதித்துள்ள பெண் உடலை அதன் மேல் ஏற்றியுள்ள அர்த்தங்களின் சுமைகளை அகற்றிப் பார்ப்பதுதான். அழகு - அழகின்மை, கறுப்பு - சிவப்பு, இளமை - முதுமை போன்ற மதிப்பீடுகளிலிலிருந்தும் நீங்கி உலக வாழ்வில் ஆழ்த்தப்பட்டிருக்கும் உடலை நேரிடையாக தைரியமாக கோணல்கள் இல்லாமல் பார்ப்பது. அம்மணி மரகதத்தைப் பார்ப்பது இப்படி இல்லை. ஒரு ஆணை கிறங்க வைக்கும் அழகு, அவனை காமமுற வைக்கும் அழகு என்றுதான் பார்க்கிறாள். அது மட்டுமில்லை, அவள் கணவன் அவளை அனுபவிக்க தகுதி யுடையவன்தானா, அவர்கள் எப்படி கூடி முயங்குவார்கள் என்றெல்லாம் அவள் சிந்தனை போகிறது.
இந்த ஆண் நோக்கு மிகும் போது- கிட்டத்தட்ட அவள் மரகதத்தை உடலால் அடைய நினைக்கிறாளா என்று ஐயம் பிறக்கும் போது - அதற்கு சால்ஜாப்பு, சப்பைக்கட்டு எல்லாம் தேவைப்படுகிறது; தனக்கு ஓரினச் சேர்க்கையில் விருப்பமில்லை என்று அவள் தெரிவு படுத்த வேண்டியிருக்கிறது (ப. 245).
எது மீறல், எதற்காக மீறல் என்பதில் தி.ஜாவுக்கு நிறையக் குழப்பங்கள் உள்ளன. இந்தக் குழப்பங்களை எல்லாம் பூசிக் கொண்டு வளைய வருகிறாள் அம்மணி. ஒன்று வீட்டில் உழழும் பத்தினி, அல்லது தாசி என்ற அப்பட்டமான இரு எதிர்நிலைகளில்தான் அவரால் பெண்னைப் பார்க்க முடிகிறது. அதனால்தான் கோபாலி அம்மணியிடம் 'நீ பிராமண தாசியாகிவிடு ' என்கிறார். இதிலுள்ள முதல் சறுக்கல் தேவதாசிகளைப் பற்றியது,. முதலாவது இது தேவதாசிகளை ஒரே முகம் கொண்டவர்களாகக் காண்கிறது. தேவதாசிகள் பலதரப்பட்டவர்கள். பல வகைகளில் இயங்கியவர்கள். தேவதாசிகள் எல்லோருமே கலைஞர்கள் அல்லர். கலைகளுக்குரிய ஞானமும், சிரத்தையும் உள்ளவர்கள் மட்டுமே கலைஞர்கள் ஆனார்கள். மற்றவர்கள் கோயில் பூசைகளில் மட்டும் பங்கு கொண்டனர். உறவுகளைப் பொறுத்தவரை சிலர் ஒரே ஆணின் வைப்பாட்டியாக இருந்தனர். சிலர் கை மாறினார்கள்; சிலர் வெவ்வேறு பல ஆண்களுடன் ஓர் இரவுக்கு மட்டுமேயான உறவுகளை மேற்கொண்டனர். உறவுகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதிலோ, முறிப்பதிலோ ஒரு வயதுவரை எந்தத் தேவதாசிக்கும் சுதந்திரம் இருக்கவில்லை. ஒரு பேராசைக்கார அம்மாவோ, உறவுக் கூட்டமோ அதிகப் பணத்தைக் காட்டும் நபரிடம் ஒரு தேவதாசியைப் பிணைக்கலாம்.
உயர்ந்த கலைஞர்களாக இருந்த தேவதாசிகள் வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்தில் இத்தகைய உறவுகளை முறித்துக் கொண்டு,கலையில் பூரணமாக ஈடுபட்டார்கள். ஆகவே காமத்தையும், காமம் சார்ந்த உறவுகளையும் விலக்க ஒரு தேவதாசிக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில் சுதந்திரம் இருந்தது. தேவதாசி என்பவள் உடலுறவில் ஈடுபடுபவள் என்ற நிலையில் இருந்து கொண்டே அதை விலக்கும் சுதந்திரத்தையும் அவள் பெறுகிறாள். ஒரு தேவதாசியும் பல வயதுகளைக் கடக்கிறாள். இப்படிப் பாராமல், எல்லாத் தேவதாசிகளையும் வேசிகளாகப் பார்த்ததால்தான், தேவதாசிகளை உறவுக்காரர்களின் கைப்பொம்மையாகாமல் தடுக்கும் உயரிய நோக்கத்துடன் பிறந்த தேவதாசித் தடைச்சட்டம், அவர்கள் கலை முகங்களையும் அழித்துவிட்டது, களையை அறுக்கும் அரிவாள் பயிரையும் வெட்டியதுபோல. இது சரித்திரம். நுண்ணுணர்வு உள்ளவர்கள் மறக்கக்கூடாத சரித்திரம். இந்த சரித்திரத்தில் எல்லாம் தி.ஜாவுக்குச் சிரத்தை இல்லை. அவரைப் பொறுத்தமட்டில் தாசி என்பவள் வைப்பாட்டியாக இருக்கும் 'சுதந்திரம் ' உள்ளவள். அம்மணியின் மீறல் உணர்வுகளுக்கு ஒரு பெயர் கொடுத்தாக வேண்டி இருக்கிறது. அதாவது ஒருத்திக்கு ஒருவன் என்ற நியதியை மீற நினைத்தால் தாசியாவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. வைப்பாட்டியாகும் தாசி.
- இந்த கட்டுரையின் கடைசிப் பகுதி அடுத்த வாரம் திண்ணையில்
(தி ஜானகிராமனின் நாவலான 'மரப்பசு ' வை படித்தவர்கள், இந்த கட்டுரை பற்றியும் பொதுவாக மரப்பசு பற்றியுமான தங்கள் கருத்துக்களை திண்ணைக்கு தமிழிலோ ஆங்கிலத்திலோ எழுதலாம். அடுத்த வாரம் இந்தக் கட்டுரையின் இறுதிப்பகுதி வெளியாகும்போது, அந்த கடிதங்களும் பிரசுரிக்கப்படும்) -திண்ணை, டிஸம்பர் 12, 1999
மரப்பசு பற்றி அம்பை
(இரண்டாம் பகுதி)
பகுதி ரெண்டு க்கு இங்கே க்ளிக் செய்யவும்இரண்டாவது சறுக்கல் மீறல்/சுதந்திரம் என்ற கோட்பாடு பற்றியது. திருமணம் எனும் பந்தத்தில் இருக்க விரும்பவில்லை அம்மணி. தான் புணர வேண்டும் என்று அவள் நினைக்கிறாள். ஒரு ஆவேசப் புணர்ச்சி. இப்படி நினைக்கும் முதல் பெண் இல்லை அம்மணி. பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், 'ஆயிரம் யோனிகள் உடையவள் நான் ' என்று தன் உடலின் எல்லைகளை விஸ்தரித்துக் கொண்டு, உருவக ரீதியில் உலகைப் புணர்ந்து திகம்பரியாக வளையவந்தவள் அக்கமகாதேவி என்னும் சிவபக்தை. நவீன உலகில் இந்த உடலின் பந்தங்கள் வேறு வகையில் முறிக்கப்படுவது ஏற்க வேண்டியதே. இழுத்துக் கட்டப்பட்ட ஒன்று விடுபடும்போது நிலை கொள்ள அவகாசம் எடுப்பது போல.
உடலால் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், உடலுக்கு இடப்பட்ட எல்லைகளை உடைக்க உடலையே பயன்படுத்துவது பீறிடலின் ஆரம்பக்கட்டம்தான். விடுபடும் குதிரை பாய்ந்து ஓடிப் பின்னர் சாவதானமாக நடப்பது போல இதுவும் ஒரு கட்டம்தான். இலக்கு அது அல்ல. இந்தக் கட்டத்திலிருந்து உடல் வெகு எளிதாக வெளிப்பட்டுவிடுகிறது. ஒரு ஆண், பெண் உடலுக்கு அலைவது போன்றது இல்லை இது. இது தேடலின் ஒரு கட்டம். உடம்பையும், தன்னையும், உலகையும், விண்ணையும், வானையும் புரிந்து கொள்ளும் ஒரு கட்டம். இப்படி எல்லாம் இதைப் பார்க்க தி.ஜாவுக்கு முடியவில்லை. காரணம் இவர் எல்லாவற்றையும் ஏற்கெனவே உள்ள கச்சிதமான அமைப்புகளுக்குள் போட விரும்புகிறார். மனைவி அல்லாத மற்ற பெண்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும் ஆண் கோபாலி போன்ற கலைஞன். கணவனே வேண்டாம் என்னும் பெண் பரத்தையாகத் தான் இருக்கமுடிபும் தி.ஜாவைப் பொறுத்தவரை. அவலை வைப்பாட்டியாக வைத்துக் 'கெளரதை ' யைத் தருவது ஆண்தான். இப்படிப்பட்ட சுதந்திரத்தைத் தான் அம்மணிக்கு அளிக்கிறார் தி.ஜா. இதில் என்ன சுதந்திரத்தை அம்மணி காண்கிறாள் என்று தெரியவில்லை. இளம் விதவையான தன் மகளை மொட்டையடிக்கும் கண்டு சாஸ்திரிகளை வெறுக்கும் அவள்பதினைந்து வயதில் தன் பெண்ணைத் திருமணம் திருமணம் செய்து தந்துவிட்ட, ஒரு ஆணைப் பொறுத்தவரை சமூகம் அங்கீகரிக்கும் உறவுகளில் தப்பாமல் ஈடுபடும் கோப்பாலியை, எப்படி தன்னை ஆதரிப்பவராக ஏற்க முடியும் ? கோபாலி ஏற்பாடு செய்த வீட்டில், அவர் ஆதரவில் வாழ்வது எந்த வகையில் அம்மணியைச் சுதந்திரப்படுத்தியது என்று புரியவில்லை. கோபாலி அவளை உடலளவில் திருப்தி செய்கிறாரா என்று கூடத் தெளிவாகப் புரியவில்லை. அம்மணியைச் சுருதி கூட்டி விட்டு மீட்டாத ஆசாமியாக இருக்கிறார் அவர். (ப. 105) எல்லோரிடமும் அவளைத் தன் பெண் போல என்று கூறிக்கொண்டு, இரவில் அவளிடம் உறவை விழையும் நபராகவும் இருக்கிறார். இந்த நிலை அம்மணியின் தேடலின் தரத்தை வெகுவாகக் குறைக்கிறது. எந்த உள்நோக்கமும் இல்லாமல், உறவுகளை மேற்கொள்ளும் சுதந்தரியாக இல்லாமல், ஒருவனைப் பயன்படுத்துபவளாக அவளைக் காட்டுகிறது. இது இத்தகைய தேடலையே இழிவு படுத்தி, இத்தகைய பெண்களை குழப்பம் நிறைந்தவர்களாகக் காட்டுகிறது. இதைவிட வாகான பெண் 'சுதந்திரம் ' - ஆண்களுக்கு வாகானது - கற்பனை செய்யமுடியுமா என்ன ? ஆண்கள் அலைந்தால் அவர்கள் இசை மும்மூர்த்திகளைப் பூசை செய்யும், ஆத்மாவைத் தொடும்படி பாடும் கோபாலி போன்ற பாடகர்களாக இருக்கலாம். ஜொலிக்கும் உடலும், முகமும் உள்ள அருணகிரி நாதர், பட்டிணத்தடிகளாகலாம். ஆனால் பெண் பெறுவது தண்டனைதான். அந்த மோகத்தால் சிவந்து, மேடிட்ட கன்னங்களும், வெளுத்த கூந்தலும், ஒரு ஆணின் ஆதரவு தேவை என நினைக்கும் அம்மணியாகும் தண்டனை. அவளுக்கு முற்றிலும் எதிரான மரகதம் அவள் ஆதர்சமாகிப் போகிறாள்.
இதில் முதுமை பற்றியும் சில சிக்கல்கள் உள்ளன. நாவலின் ஆரம்பத்தில் அம்மணிக்கு, கோபாலியுடன் உறவை மேற்கொள்ளும்போது இருபது வயது. கோபாலிக்கு நாற்பத்தேழு வயது. இருபத்தேழு வய்து வித்தியாசம். நாவலின் முடிவில் கோபாலிக்கு அறுபத்தோரு வயது. அம்மணிக்கு முப்பத்து நாலு இருக்கவேண்டும். ஆனால் தி.ஜா முப்பத்தெட்டாக்கி, கிழவியும் ஆக்கிவிடுகிறார். திஜாவுக்கு கணக்கு தெரியாது என்றில்லை. முப்பதை ஒரு பெண் தாண்டியபிறகு, முப்பத்து நாலானால் என்ன, முப்பத்தெட்டானால் என்ன என்ற எண்ணம்தான். முப்பதைத் தாண்டிய பெண்கள் தமிழ்க் கதைகளில் 'முதுமை 'யை எட்டுவது எந்தப் புதுமையும் இல்லை. பல நாடுகளுக்குச் சென்று பயணக் கட்டுரை எழுதும் எழுத்தாளர் அவர்களை 'ஊசிப் போன பண்டம் ' என்றே கூறியிருக்கிறார். கடைசியில் அம்மணிக்கு ஞானம் பிறப்பது இந்த 'முதுமை ' வந்து தாக்கும்போதுதான். உடனே அவளுக்குப் பட்டாபியின் உடமையாகவேண்டும், அவன் அவள் உடமையாகவேண்டும் என்று தோன்றிவிடுகிறது. இதுதான் தி.ஜா. அம்மணிக்கு அளிக்கும் ஞானம். அவள் வாழ்க்கையின் குழப்பங்களுடன் கூடிய தேடல், அவள் மீறல் எல்லாவற்றையுமே இல்லாமல் செய்துவிடும் இறுதித் தண்டனை. புணர்ச்சியில் பெண் மேலேயும், ஆண் கீழேயும் இருந்த நிலை மாறியதால்தான் பெண்ணின் நிலை இழிபட்டது என்று வாதிடும் ஒரு பெண் மூப்பையும், நரைத்தலையும் கற்பனையே செய்யாததுபோல கலங்குகிறாள். முடிவில் அவளிடம் எந்தக் கேள்விக்கும் பதிலில்லை. 'பட்டாபியைக் கேட்டுச் சொல்கிறேன் ' என்பதுதான் அவள் முடிவாகச் சொல்வது. 'ஏதோ குதித்தாயே ? பறந்தாயே ? வீழ்த்தினேன் பார்த்தாயா உன்னை ? ' என்ற ஒரு ஆணின் கொக்கரிப்பு என் காதில் ஒலித்தது முடிவில்.
இவை எல்லாம் நாவலில் உள்ள பாதைகள். மரப்பசு என்ற தலைப்பு இந்த பாதைகள் இட்டுச் செல்லும் இலக்கு. சரி பசுவைப் பற்றி பார்ப்போம். பசு பால்தரும் என்பதுதான் ஒரு குழந்தை முதலில் கற்பது. பால் தராத பசுவைப் பற்றி நினைக்கமுடிவதில்லை. பால் தரும் பசு நல்ல பசு. பால் தராத பசு கெட்ட பசு. தன் ரத்தத்தை பாலாக்கி தருவது பசு. வேதங்களில் அகிலம் ஒரு பசு. அது நல்ல பாலையும் கெட்ட பாலையும் தருகிறது. பால் தராத பசு இயற்கையை மீறுவதாகவே கருதப் படுகிறது. விஷ்ணு புராணத்தில் அகிலப் பசு ஒரு முறை பால் தர மறுக்கிறது. தாக்கப்பட்ட பிறகுதான் அது பாலைத் தருகிறது. காமதேனுப் பசு பாலைப் பொழியும் தாயாகவே காணப்படுகிறது. பாலைத் தருபவள் நல்ல தாய். பாலை உடம்பிலிருந்து வெளியேற்றாமல் இருப்பவள் கெட்ட தாய்.
பூதனை கிருஷ்ணனுக்கு முலையில் விஷத்துடன் பாலூட்ட வருகிறாள். கிருஷ்ணன் அவளை அழிக்கிறான். ஆனால் அவள் செல்வது சொர்க்கத்துக்கு. பாலூட்டும் கெட்ட பெண்களுக்குக் கூட மோட்சம் உண்டு. ஆனால் ஏற்கெனவே முடியாதவர்கள் தாயல்லாதவர்கள். அம்மணி தாயாக மறுக்கிறாள். இதற்குத் தான் அவளுக்குத் தண்டனை. தாயாவது இயற்கை; பெண்ணுக்கு இயற்கையாகவே உள்ள விழைவு என்று கூறும் உலகில் அவள் தாய்மையை மறுக்கிறாள். தாயாவது இயற்கை மட்டுமல்ல, ஒரு பெண்ணின் பால்தன்மையே தாய்மையை மையமாக்கியதுதான் என்று பொதுவாகக் கருதப்படும்போது, இன்கு பசுவின் மடிப்பால், பெண்ணின் முலைப்பால் இரண்டுமே, வெறும் பாலாக மட்டுமல்லாமல் கருப்பை வளப்பத்துக்கும், காம உணர்வுக்கும் குறியீடாகிறது. பெண்ணின் பால்தன்மை அவள் உடலில் இரு அங்கங்களிலும் இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. அவள் யோனியிலும்,முலைகளிலும். பசுவின் மடியும், அதிலிருந்து பொழியும் பாலும் இவ்வாறே இரு தன்மை உடையதாய், ஆண்குறிக்கு ஈடான பெண்குறியாய் கருதப்படுவதை நாம் பல புராணக் கதைகளிலும் காணலாம். ஸ்கந்த புராணத்தில் ஒரு பசு லிங்கத்தின் மேல் தன் மடிப்பாலைப் பொழிகிறது. ஒரு அரசன் பசுவை அம்பால் கொல்ல வருகிறான். பசு அவனைத் தாக்கிக் கொல்கிறது. ஆனால் இந்தக் களேபரத்தில் லிங்கத்தைத் தன் காலால் உதைத்து உருக்குலைத்து விடுகிறது பசு. வெண்மை நிறத்தில், உருகின மெழுகுவர்த்தி போல ஆகிவிடுகிறது லிங்கம். லிங்கத்துக்குக் கோபமே வரவில்லை. பசு தன்னைத் தொட்டது குழந்தை முத்தம் போல அதற்கு இனிக்கிறது. இதே கதையின் இன்னொரு வடிவில், சிவன் லிங்கத்தினின்றும் தோன்றி , பசுவின் கொம்பாலும், குளம்பாலும் ஏற்பட்ட வடுக்களை உமையின் முலைகளும், வளையல்களும் ஏற்படுத்திய காயங்களை ஏற்றுக் கொண்ட அதே ஆனந்தத்துடன் நான் ஏற்கிறேன் என்கிறார். இதில் பால்பாலாக மட்டும் இல்லாமல் பால் தன்மையாகவே கொள்ளப்படுகிறது. பசுவையும் பெண்ணையும் இணைக்க இப்படிப் பல பக்திப் புராணக் கதைக் குறியீடுகள் உண்டு. பெண் உடலின் 'இயற்கை ' என்று கருதப்படும் இத்தகைய பால்தன்மையை மீறும் பெண்கள் நம் பழங்கதைகளில் ஆண் முனிவர்களைப் போல உடலைத் தாண்டாமல், உடலையே துறக்க வேண்டியிருக்கிறது. அதற்குப் பல அற்புதங்கள் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. அவ்வையார் இளமை உடலைத் துறந்து முதுமையை மேற்கொள்கிறார். காரைக்கால் அம்மையாரோ உடலின் சதை, தோல், திரவங்கள் எல்லாவற்றையும் துறந்து எலும்புக் கூடாகி விடுகிறார்.
அம்மணி பசுவைப் பற்றி கற்பனை செய்கிறாள். இவ்வளவு தெளிவான, பசுவின் பாலையும் அவள் பால்தன்மையையும் இணைக்கும்படியான நேரடி உவமையுடன் கூடிய, விவரமான கற்பனை வருவதற்கான எந்தச் சாத்தியக் கூறுகளும் அவள் கதாபாத்திரத்தில் இல்லை. அதனால்தான் ப்ரூஸ் என்ற ஆணின் கண்ணோட்டத்தில் அதைக் காண வேண்டியிருக்கிறது. தெளிவில்லாவிட்டாலும் தன் சுய உணர்வுடன் உறவுகளில் ஈடுபட்ட அவள் எவ்வாறு தன்னைப் பசுவுடன் உவமித்துக் கொள்ள முடியும் ? பசுவின் பால் வற்றியதும் அது விலக்கப்படுவதைப் போல, அவள் பால்தன்மையின் ஒரு கட்டம் தாண்டியதும் அவளும் தெருவோரத்தில் கிடப்பாள் என்று அவள் எப்படி நினைக்க முடியும் ? அப்படியானால் இந்த உறவுகளில் அவள் ஒன்றுமே அடையவில்லையா என்ன ? மற்றவர்களுக்காகவே தன் பால்தன்மையை அவள் வெளிப்படுத்தினாள் என்றால், இந்த அதீத 'தியாகத்துக்கு ' அவளைத் தூண்டியது எது ? அதனால்தான் ப்ரூஸ் கற்பனையின் மூலாதாரமாக வருகிறான். தி.ஜா அம்மணியின் பாத்திரத்தை அணுகும் விதத்தில், இப்படிப் பட்ட கற்பனை/கனவு வருவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. பெண்ணைப் பற்றியும் பசுவைப் பற்றியுமான இந்தப் பிம்பம் உள் மனதில் கலாச்சாரத் தாக்கமாய் புதைந்து கிடக்கிறது. பாலைப் போல வழங்கப்படும் ஒன்றுதான் பெண்ணின் பால்தன்மை. ஒரு பெண்ணின் தேடலை ஆணாதிக்கக் கண்ணோட்டத்தில் இப்படித்தான் பார்க்க முடியும். வாழ்க்கையில் முப்பது வயதைத் தாண்டியவுடன் அம்மணி தன் பால்தன்மையை பசுவின் பாலுக்கு ஈடாக்குகிறாள். பசு பால் தருவது போல இவளும் பால் தன்மையை வெளிப்படுத்தியதாக - தந்ததாக - நினைக்கிறாள். திடாரென சுயதேடல், உலகை அறியும் விளைவு, பிணைப்புகள் இல்லாத உறவுகளை நாடுவது எல்லாமே, எந்தப் பலனையும் எதிர்பாராமல் பால் தரும் பசுவின் தியாகமாகி விடுகிறது. தான் உபயோகப்படுத்தாத ஒன்றாக அவள் நினைக்கிறாள். அதுவும் தெருவில், யாரும் சீந்தாத ஒரு மிருகமாய்.
அவள் பால்தன்மையின் ஒரு அங்கம்தான் காமம். முதுமை அதன் வேகத்தைக் குறைத்தால் அவள் நிலை குலைய வேண்டியதில்லை. சாவு பயத்தால் பீடிக்கப்பட வேண்டியதில்லை. ஆனால் அவ்வளவுதான் அம்மணி. உடம்பை மட்டுமே ஒட்டியது அவள் தேடல். உடம்பு மாறியதும் அத்தனையும் சரிகிறது. அவள் இருவகையில் சபிக்கப்பட்டவள். முதலாவது, பசு பால் தருவது போல் அவள் தன் பால்தன்மையை காட்டும் தாராளத்துக்கு ஒரு சாபம். இரண்டாவது தன் உடலின் நிஜமான பாலை - முலைப்பாலை - அவள் எந்தக் குழந்தைக்கும் ஊட்டாததற்கான சாபம்.
வெறும் மரப்பசுவாக - மரத்தால் ஆன பசுவாக - இருந்திருந்தால் தான் இப்படிச் சீந்துவாரின்றி இருக்கவேண்டாமே என்று நினைக்கிறது தெருவில் செத்த பசு. செத்தபிறகு ஏது நினைவு ? சரி. அது அப்படி நினைப்பதாக அம்மணி நினைக்கிறாள். அது மட்டுமில்லை. தானும் மரத்தால் ஆன பசுவாக இருந்தால் காலத்தின் எந்த தொடலும் இன்றி மேசை மேல் வைக்கும் அலங்காரப் பொருளாக இருந்திருக்கலாமே என்று நினைக்கிறாள். கடைசியில் ஒரு ஜடப் பொருளாகவா இத்தனை ஓட்டம் ?
மகிஷனைக் கொல்ல முக்கடவுள்களும் தங்கள் மூவரின் சக்தியையும் ஒன்று திரட்டி, அதன் வடிவாய்க் காளியை உருவாக்குகிறார்கள். மகிஷனிடன் காளி, தான் பெண் உருவில் இருந்தாலும் தான் பெண் அல்ல என்கிறாள். எல்லா வகை அநீதியையும் குலைக்க வரும் காளி போலக் கிளம்பும் அம்மணியும் கோபாலி, பட்டாபி, புரூஸ் என்ற மூவரால் உருவாக்கப்படுபவள்தான். ஆனால் அவள் எந்த சம்ஹாரத்தையும் செய்யாமல் விட்டுவிடுகிறாள்.
பெண்ணின் தேடல், அவள் உடல், உலகம், வாழ்க்கை இவற்றிலிருந்து எழும் கேள்விகளின் உருவமான மகிஷன் அவளால் சம்ஹாரம் செய்யப்படாமல் நிற்கிறான். தெருவில், செத்து நாறிக்கிடக்கும் பசுவாக தன்னை பார்த்துக் கொள்பவளாகத்தான் அம்மணியை உருவாக்க முடிகிறது தி.ஜாவால். இதையெல்லாம் மீறி, ஒரு ஜீவனுள்ள பெண் பாத்திரத்தை கற்பனை செய்யவும், படைக்கவும் நமக்குத் தேவைப்படுவது பெண் என்ற விஷயத்தை புரிந்து கொள்ளும் முதலடியாய், காலம் காலமாக நம்முள் ஊறிக் கிடப்பவற்றைத் துறக்கும் செருக்கின்மை. அதை ஒட்டி வரும் அடக்கம்.
| Thinnai 1999 December 3 |
------------------------------------
My comments on ambai's review!
* I hated reading "her" review/criticism on this novel and about this writer.
* ஜானகிராமன், ஒரு மாதிரியான பேர்வழி, ஆண் ஆதிக்கவாதி என்கிற குருட்டுப்பார்வையிலேயே இவர் சிந்தனைகள் எல்லாம் இருக்கு.
* ஏதோ பெண்களை கேவலப்படுத்தவே இந்தக்கதையை எழுதியது போல பலவிதமான குற்றச்சாட்டுக்களை அள்ளி எறிகிறார்!
* There are so many interesting information and interesting stuff are hidden in the novel as usual. Unfortunately, this "ammbai" is not smart enough to get this as she is concentrating on misinterpreting every damn thing as she seems to have all kinds of complexes and low self-esteem!
* TJR has insulted men more than women as far as I can see. கோபாலி மாதிரி ஒரு கேவலமான ஆண் இருக்கமுடியுமா? மனைவியிடம் இருந்து "ஊர் உலகத்துக்கு மகள்" என்று சொல்லிக்கொள்ளும் இளம் பெண்ணுக்குத்தாவுகிறான். அதன் பிறகு வேலைக்காரி மரகதம் மேல். ஆண்கள் இழிபிறவிகள், வயதாக ஆக "பர்வேர்ட்" ஆகிக்கொண்டே போகிறார்கள் என்று இதைவிட சொல்லனுமா என்ன? மேலும் அம்மணி, கோபாலியை விட பலமடங்குகள் உயர்ந்தவள் எனப்தை அம்பையின் "க்ளோஸ்ட் மைண்ட்" பார்க்க முடியவில்லை.
* ஒரு ஆண் பெண்னைப்பற்றி தான் புரிந்துகொண்டதைத்தான் எழுதமுடியும். அதைத்தான் ஜானகிராமன் செய்கிறார். அவருடைய அந்தப்பார்வை சரி என்று அவர் எங்கே சொல்கிறார்? பெண்களை புரிந்துகொள்ள முடியாத புதிராகவேதான் எப்போதுமே அவர் காட்டியுள்ளார். என் பார்வையில் ஜானகிராமன் என்றுமே பெண்களைப் பார்த்து, பெண் உணர்வுகளை புரிந்துகொள்ளமுடியாமல், பெண்களின் பலம் பற்றி பயப்படும் ஒரு சாதாரண ஆணாக்த்தான் எனக்குத் தெரிகிறார்.
*தன்னுடைய பிற்காலம் எப்படியிருக்கும் என்று அம்மணி மரப்பசுவைப் பார்த்து தன் உடலழகு காலப்போக்கில் அழிந்துவிடும் என்பதைத்தான் உணருவதாக காட்டுகிறார். அதை இந்த அம்பையார் இஷ்டத்துக்கு விமர்சிப்பது பரிதாப்பத்துக்குரியது.
Monday, June 21, 2010
ஸர் மணிரத்னத்திற்கு ஒரு சபாஷ்!

காதலிக்க நேரமில்லை படத்தில் நாகேஷ் சொல்லுகிற யோசிக்கவைக்கிற ஒரு காமெடி என்னனா, "எல்லாம் கெடச்சாச்சு! கதை மட்டும்தான் கெடைக்கலை! அது மட்டும் கெடச்சிருச்சுனா!" இந்த ஓஹோ ப்ரடக்ஷன்ஸ் ஓஹோனு ஆயிடும்! ஒரு படத்திற்கு கதை கெடைக்கிறது பெரிய விசயம்னு ஸ்ரிதர் சொல்லாமல் சொல்லியிருப்பாரு! ரஜினியும், கதை கெடச்சா நடிக்கலாம்னு ஒரு காலத்தில் சொல்லிக்கிட்டேதானே இருந்தாரு? ஆனால் நம்ம மணிரத்னம் மட்டும் இந்த கதை மேட்டர்ல ரொம்ப வித்தியாசமானவர்தான். நம்மட்ட இருக்க கதையையே ஒரு மாதிரி "மாடர்னைஸ்"ப் பண்ணி எடுத்துட்டு வந்திருவாரு! இருவர் உள்ளம் மெளனராகமாச்சு, கர்ணன் தளபதியாச்சு! இப்போ, ராவணன்! ஆனா ஒண்ணு ஹாலிவுட் கதையைத் திருடினால்த்தான் காப்பி ரைட்ஸ் பத்திப் பேசமுடியும்! இதுபோல் இதிகாசங்களை "திருடினால்" திட்டவெல்லாம் முடியாது! முடிஞ்சாப் பாராட்டலாம்! இல்லைனா விட்டுடலாம்! Because Mani would plead guilty or not?
ஆமா அதென்ன "ஸர்" மணிரத்னம்னு தலைப்பில்? நான் கொடுத்த பட்டமெல்லாம் இல்லை! மணிரத்னத்துக்கு சார் போட்டு கேவலமா ஆயிலடிக்கிறாரு யாரோ ஒரு பெரிய விமர்சகர்! அதை வாசிக்க்கும்போது அறையலாம் போல இருந்துச்சு அவரை! ஒரு படத்துக்கு விமர்சனம் எழுதும்போது இதெல்லாம் தேவையே இல்லாத மரியாதை! நம்ம ஊர் மக்கள்ட்ட உள்ள ஒரு கெட்ட பழக்கம் என்னனா ஒரு படத்தை விமர்சனம் பண்ணும்போதுகூட அடைமொழியில்லாமல் "மணிரத்னம்"னு எழுதினால் ஏதோ மரியாதைக் குறைவு வந்துவிடும்னு நெனச்சுக்கிறது. Rediff review படிச்சுப்பாருங்க! நான் பொதுவா Rediff review மேலே எப்போவுமே ஓரளவுக்கு மதிப்பு வச்சிருப்பேன்! ஆனால் இதுபோல் "ஸார்" அடைமொழி எனக்கு பயங்கர எரிச்சலைக்கிளப்பியது! Lack of professionalism, I would say! எங்கே இருந்து இதுகளை பிடிச்சுட்டு வர்றானுகனு தெரியலை ரிவியூ எழுதுவதற்குனு!
ராமாயாணத்திலே எல்லாருக்கும் ஒரு சந்தேகம் மட்டும் வரும்! சீதை, ராவணனை காதலிச்சாளா? இல்லை வெறுத்தாளா? இல்லைனா மதித்தாளா? She liked him! Not for anything else. It is just because he treated her fairly and, he behaved like a gentleman! அதனால சீதையின் மேலே ராமனுக்கு மட்டும் சந்தேகம் இல்லை! நெறையப்பேர்ருக்கு இந்த சந்தேகம் உண்டு! ராவணன் - சீதை என்றாலே எல்லோருக்கும் அவர்கள் உறவைத் தெரிந்துகொள்ளனும்னு ஒரு க்யுரியாஸிட்டி உண்டுனு சொல்லலாம்! கொச்சைப் படுத்தனு சொல்ல முடியாது! ஜஸ்ட் க்யூரியஸ்!
அண்ணே! என்னை பொறுத்தவரையில் ராமாயணம் வால்மிகி எழுதிய ஒரு கதை! கதையிலே யாரை யாரு காதலிச்சா என்ன? ஆனா எல்லாருக்கும் அபப்டி இல்லை! ராமாயணம் வட இந்தியாவில், மற்றும் நம்ம ஊரில் உள்ள ஒரு சில மக்களுக்கும் வெறும் கதை இல்லை! ராமர் கடலுக்குள்ளே பாலம்லாம் கட்டினாருனு நம்புறாங்க! வால்மீகி எழுதிய உண்மைக்கதை என்றும், ராமர் அதில் ஒரு கடவுளோட அவதாரம், அதனால அவரு ஒருகடவுள். அப்படி இப்படினு நம்புறாங்க!
சரி சீதையுடைய இளமை ஊஞ்சலாடுறது பத்தி கொஞ்சம் பார்ப்போம்! உடலால கற்பு எல்லாம் இல்லைனு நம்பும் சுஹாஷினி க்கு மனதால் கற்பெல்லாம் சாண்சே இல்லைனு நம்புறவங்களாத்தான இருப்பாங்க, இல்லையா? சரி, நம்ம சீதை கற்பு மேலே அந்த சந்தேகம் இவங்களுக்கு இருக்காதா என்ன? நிச்சயமா இருக்கும்! ஆனா வெளியிலே சொல்லுவாங்களா? சீதை கற்பை பத்தி பேசினால், சுஹாஷினையை அடிக்க வர்றது மறத்தமிழர்கள் கெடையாது! வேற கூட்டம் அது! இந்த ராவணன் கதை ஒருவேளை சுஹாஷினி யுடைய லீலைகள் (இண்ஃப்ளுயெண்ஸ்) தானோ? ஆமா, ராவணன் விமர்சனம் எங்கே? ராமாயணத்தை அப்படியே "ரிமிக்ஸ்" (நன்றி சுரேஷ் கண்ணன்) பண்ணிய ஒரு படத்திற்கு எதுக்கு விமர்சனம் எல்லாம் எதுக்கு? சுத்தமான போர் அது!
However, at the box office, my gut feeling is that this movie is going touch the sentiments of north Indians. They can not tolerate Ravanan is made as a HERO! In Tamilnadu, most of the people would love Ravanan being the HERO! Ironically the BO results are going to be consistent with this! I believe, Mani can not win north and south crowds at a time! Raavanan is not an exception for this! Mani might win Tamilians at this time!
சரி, மணிரத்னத்திற்கு எதுக்கு ஒரு சபாஷ்? இந்தக் கதை தழுவல்னு வரும்போது மணி, தன்னை என்னைக்குமே ஒரு சாதாரண வியாபாரியாக மட்டும்தான் காட்டியுள்ளார். ஒரு ஹிந்துவாக அல்லது தன்னுடைய மத நம்பிக்கையை எதிலுமே காட்டுவதில்லை! இந்த ராவணனில், ராவணன் மேல் ராமனின் மனைவி சீதை மரியாதை வைத்திருந்தது போலத்தான் பச்சையாகவே காட்டியுள்ளார், மணி. அதுக்குத்தான் இந்த சபாஷ்!
Friday, June 18, 2010
உனக்கு நீதான் உயர்ந்தவன்! எனக்கு நாந்தான்!
Never EVER let anybody to DESTROY your confidence EVER! Never let someone to assassinate your CHARACTER in your own BLOG!
ஆங்கிலத்தில் "I " ஏன் எந்த இடத்தில் வந்தாலும் கேப்பிட்டலா இல்லைனா "அப்பர் கேஸா" வருதுனா, உன்னைப் பொறுத்தவரையில் நீதான் உலகத்தில் உயர்ந்தவன்! மற்றவர்களெல்லாம் அதன் பிறகுதான் என்பதுதான் காரணம்னு சொல்லுவாங்க.
அமெரிக்காவில் 5th amendment (amendment is a change or an addition to the constitution and Constitution is the SUPREME LAW of the country!) என்ன னா, உன்னை நீயே எந்த ஒரு சூழ்நிலையிலும் இறக்க அனுமதிக்க வேண்டியதில்லை! நீ கொலைக் குற்றம் சாட்டப்பட்டிருந்தாலும், உனக்கு நீதான் உயர்ந்தவன். ஓ ஜே சிம்ப்சன் மர்டெர் ட்ரயல் நடந்த போது ஓ ஜே 5 வது அமென்மெண்டை பயன்படுத்தி, குற்றவாளி சாட்சிக்கூண்டில் நிற்கவில்லை!
எந்த ஒரு காரணத்தைக் கொண்டும் உன்னை நீ குறைத்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பது மிகவும் முக்கியமான ஒரு மேட்டர்! அது ஈகோ வா இல்லைனா சுயமரியாதையோ எதுவா இருந்தாலும் சரி. கடவுளே உனக்கு அடுத்துத்தான்! அந்த எண்ணம் வெட்கப்பட வேண்டிய விசயம் இல்லை! அந்த எண்ணம்தான் உன்னை வளர வைக்கும்! அந்த எண்ணம்தான் உன்னை வாழவைக்கும்! நீ வாழனும் வளருனும்னு நெனைத்தால் அதை நொறுக்க எந்த ஒருவனையும் ஒரு போதும் அனுமதிக்காதே!
அதுவும் உன்னுடைய வீட்டிற்குள் நுழைந்து உன் இடத்தில் வியாக்யான பேசும் ஒரு "லோ-க்ளாஸ்" மடையன், உன் வீட்டு சுத்தத்தை பத்தி பேசி உன்னை அவமானப்படுத்தினால் அவனை கழுத்தைப் பிடிச்சு உன் வீட்டைவிட்டு வெளியே தள்ளனும்! இவன் யாரு உன் வீட்டில் வந்து உன்னைப் பத்தி கேவலமாப் பேச? வெளிய போடா நாயேனு அடிச்சு வெறட்டனும்! ஏன்? இது உன்னுடைய வீடு! நீதான் இங்கே ராஜா! அவன் வீட்டில், இல்லை தெருவில், இல்லை ஊரில் என்ன வேணா சொல்லிட்டுப் போகட்டும்! அதை உன் வீட்டில் மட்டும் அனுமதிக்காதே!
அதேபோல்தான் உங்கள் கருத்தை வெளிக்கொண்டுவரும் இடமான இந்த உங்கள் வலைதளம். நம்மை நாமே என்றுமே உயர்த்திக்கொள்வது அநாகரீகம்! நம்மை நாமே குறைத்துக்கொள்வது நம்முடைய உரிமை!
அதே சமயத்தில் அட்ரெஸ் இல்லாத ஒருவன், பெரிய புடுங்கியாட்டம் உங்க வலைதளத்தில் வந்து, சம்மந்தமே இல்லாமல் "உன் தகுதி இதுதான் நீ இதுக்கு மேலே பேசுவது தப்பு" னு ஒரு "sweeping statement" விடும்போது அவனை நாயடிக்கிறாப்பிலே அடித்தால் என்ன தப்பு? அவனை மதித்து நீங்கள் ரொம்ப கீழே, அவந்தான் உயர்ந்தவன் னு நீங்க அவனை மதித்தால் நீங்க ஒரு முட்டாள்!
என்ன உளறுகிறேன் என்று பார்க்கிறீர்களா? பிச்சைக்காரர்களப் பற்றியும், ஜெயமோகன் பற்றியும் நான் எழுதிய ஒரு இடுகையில் "Muthu" என்கிற ஒரு பதிவர் எழுதிய முதல் பின்னூட்டம் இது!
***Muthu said... ஏதோ கடலை கார்னர் போட்டோமா, பதிவுலக பரபரப்பான விஷயத்தை பத்தி ரெண்டு மூணு பதிவு எழுதினோமா-னு இல்லாம நமக்கெதுக்குங்க ஜெயமோகன் பத்தில்லாம் ? 15 June 2010 8:20 PM***
இதுக்கு என்ன அர்த்தம்னா, வருண், நீ பேசாமல் கடலைக்கார்னர், இல்லைனா ஏதாவது மொக்கை பத்தி எழுது! உனக்கெல்லாம் பிச்சைக்காரர்கள் பத்தி பேசவோ, ஜெயமோகன் பத்தி பேசவோ எந்தத் தகுதியும் இல்லை! னு!
இதை வாசிச்ச உடனே எனக்கு எனன் தோனுச்சுனா, இவன் யாரு நான் என் வலைதளத்தில் என்ன எழுதனும்னு சொல்றதுக்கு? இவன் யாரு என்னை என் எழுத்தை ஜட்ஜ் பண்ணுறதுக்கு? யாராயிருக்கட்டுமே? பெரிய இலக்கிய மேதையாவே இருக்கட்டுமே! அதனாலென்ன?
" Muthu" னு பெரிய மேதாவி(profile unavailable) rates himself as the JUDGE and HIGHLY qualified individual! He says, YOU DO NOT qualify for criticizing GOD Jeyamohan or discussing about beggars' issue! இந்த ஆளோட பின்னூட்டம் வேறெங்குமே இல்லை! ஒருவேளை இன்னைக்கு இவர் "முத்து", நேத்து யாரோ? நாளைக்கு யாரோ? னு சந்தேகம் ஏன் வரக்கூடாது?
WHERE did he do that? Not in his aghrahaaram! Not in his blog! He does that in MY BLOG! Because he thinks he is GREAT! How does he know? Because his profile is UNAVAILABLE but he just knows about HIMSELF and that HE IS GREAT for sure! He judges me! He advises me! He offends me! He is trying to destroy my ability to write few paragraphs to express my thoughts !
So what should I do now? Am I going to allow that in my blog! NO! So, I reacted pretty BADLY! Why? He touched my EGO! Who the hell is he? He could be a psycho! He could be a cheat! He could be sadist! He could be a GOD too! Who knows? Who cares?
So, இதை டெலீட் பண்ணிவிட்டு போயிட்டே இருக்கலாம்! I thought about it. But, நான் பண்னாததற்கு காரணம் இதை பலருக்கு சொல்லனும்! உங்களை இறக்க நினைக்கும், உங்கள் தன்னம்பிக்கையை பாதிக்கும் எந்தக் கொம்பனோட பின்னூட்டத்தையும் நீங்க மதிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை! அது யாரா இருந்தாலும் சரி! அதுவும் ஒரு அட்ரெஸ் இல்லாத ஆளாயிருந்தால்?
Anyway, I am going to read his responses in other blogs and see how long he lasts in this ID! Is he here to advise ONLY ME? That is for the future!
என் பதிவு சரியில்லையா? மைனஸ் மதிப்பெண் கொடுங்க! தரமற்ற பதிவுனு நெனச்சுக்கோங்க! Don't visit my blog! ஆனால் இந்த (Muthu) போல் பெரிய புடுங்கியாட்டம் ஒரு பின்னூட்டம் கொடுக்கும் எந்த மேதாவியையும் நான் மதிச்சு பதில் சொல்லனும்னு நெனச்சா, நீங்க பாவம்! Never look down on me and try to advise me in MY BLOG! I can not allow that!
என் பதிவை விமர்சிக்கலாம்! ஆனால் என்னையும் என் எழுத்தின் தரத்தையும், நான் எதை எழுதனும் எதை எழுதக்கூடாதுனு விமர்சிக்கனும்னா, அது நிச்சயம் என்னுடைய தளத்தில் முடியாது! ஜெயமோஹனுடைய தளத்தில் செய்யலாம்! இல்லை இந்த "Muthu" தளத்தில் செய்யலாம்! என் தளத்தில் இது போல் பின்னூட்டமிட்டால் எந்தப் ப்ரஃபைல் இல்லாத பெரிய மனுஷனுக்கும் மரியாதை கெடைக்காது!
Because I dont like anybody judging me or my potential or my ability EVEN if I write TRASH! The best advice I can offer "Muthu" is that please don't advise anybody! Dont judge anybody! After all you are also a CHEAP HUMAN BEING!
Saturday, June 12, 2010
கொறிப்பதற்கு நொறுக்குகள் மற்றும் உளறல்கள் (2)
என்னுடைய ப்ரிடிக்ஷன் என்ன்னா அனேகமாக எல் ஏ லேக்கர் வெற்றியடைவார்கள்! கோச் ஃபில் ஜாக்ஷன் ஒரு தலைசிறந்த கோச்! அதனால் நிச்சயம் லேக்கர்ஸ் இன்னொரு சேம்பியன்ஷிப் வின் பண்ண வாய்ப்பதிகம். பாஸ்டனும் நல்லாத்தான் ஆடுகிறார்கள்! பார்க்கலாம்!
" உலக கோப்பை கால்ப்பந்து நடந்து கொண்டு இருக்கிறது! இன்று அர்ஜெண்டினா, சவுத் கொரியா இருவரும் நைஜீரியா, க்ரீஸை தோற்க்கடித்து வெற்றி பெற்றுள்ளார்கள். யு எஸ்-இங்கிலாந்து கேம் நடந்தது, 1-1 கோல் போட்டு ட்ராவில் முடிந்தது! எப்படியோ யு எஸ் தப்பிச்சது! இங்கிலாந்துதான் ஜெயிக்கும் என்று நினைத்தேன். யு எஸ் டீம்தான் அண்டர்டாக்!
* கடவுள், கற்பு, காதல், நட்பு இதெல்லாம் இந்தக் காலத்தில் ரொம்ப விவாதத்திற்குரிய விசயமாக மாறிக்கொண்டு வருது . ஆறறிவு பெற்ற மனிதன் உருவாக்கிய வார்த்தைகள்தான் இவைகள்! இவைகளை தூய்மையானது எனவும் காலங்காலமாக சொல்லிக்கொண்டு வருகிறார்கள். பொதுவா "கடவுள்" மேல் நம்பிக்கை வயசாக ஆக சாவு பயம் வர வர அதிகமாகிக்கிட்டே போகும். கற்பு, காதல், நட்பு போன்றவைகள் கடவுளுக்கு எதிர்மறைனு சொல்லலாம். ஏன்னா இவைகளில் பொதுவாக எல்லோருக்கும் வயதாக ஆக நம்பிக்கை குறைந்து கொண்டே போகும். இது மூனுக்குமே எதிரி சுயநலம்தான்! I think we are becoming more and more selfish when we get older and older. How would you know? It is simple, I am getting older every day and I am becoming more and more SELFISH too! I am not ashamed of saying that I am selfish! That is my HONESTY! That is what I am. Anyway, இதுதான் உலக நடப்பு. நீங்களும் உங்க அனுபவமும் நிச்சயம் விதிவிக்கா இருக்கலாம்!
* என் அம்மா சின்னப்பிள்ளையில் நான் ஏதாவது தப்பு செய்தால் அடிப்பாங்க! குழந்தைகளை அடிப்பது தப்புத்தான். ஆனால் எனக்கு நான் செய்த தப்புகளுக்கு அடி விழுந்ததென்னவோ உண்மைதான். ஏதாவது தப்பு செய்து மாட்டிக்கொண்டால், அம்மாவுக்குத் தெரிந்த வுடன், முதலில் நண்பர்கள், சொந்தக்காரர்கள் தூது வந்து சொல்லுவாங்க! "உனக்கு இன்னைக்கு பொறந்த நாள் கொண்டாடப்போறாங்களாம் உங்க அம்மானு"! அப்படினா அன்னைக்கு நெறையா அடிவிழும்னு அர்த்தம்! சிறுவயதில் நான் நெறையா தப்பு செய்வேன். ஆமா இப்போவும்தான்! சிறுவயதில் அம்மாட்ட நெறையா அடியும் வாங்குவேன். அப்பா தொடவேமாட்டார் பாவம். இருந்தாலும் அம்மாவைத்தான் ரொம்பப் பிடிக்கும்! அடிக்கிறதாலேதான் அவங்க மேலே அன்பு அதிகமாகுதா? தெரியலை! எனக்குத் தெரிய இன்னொரு நண்பர் இருக்கிறார் அவரை அப்பாத்தான் அடிப்பாறாம். அப்பா மேலேதான் அவர் அதிக அன்பாவும் இருப்பார்! இங்கேயும் வாங்கிற அடியும் செலுத்துற அன்பும் டைரர்க்ட்லி ப்ரப்போஷனல்!
* அடுத்த பெரிய தமிழ்ப் படம் ராவணன். மணிரத்னம், மற்றும் விக்ரமும் keeping their fingers crossed! அடுத்த வாரம் வெளிவருது இந்தப் படம்! சுறாவை சிங்கம் சாப்பிட்டுவிட்டது. சிங்கத்தை ராவணன் அழிச்சுவிடுவாரா? நான் பாக்ஸ் ஆஃபிஸ் (வசூல்)பத்தி சொன்னேன்! :) சிங்கம் கலெக்ஷன் ராவணனால் பாதிக்கப் படலாம்.
* அமெரிக்காவில் மே மாதம் அதிகமாக விற்ற வாகனங்கள் இங்கே!
Ford F-Series: 49,858
Chevy Silverado: 33,690
Honda Accord: 30,077 (includes 2,242 Crosstours)
Toyota Camry: 29,295
Honda Civic: 28,458
Toyota Corolla: 26,953 (includes Toyota Matrix)
Ford Fusion: 22,381
Nissan Altima: 21,950
Chevy Malibu: 21,722
Hyundai Sonata: 21,195
இந்த மாதமும் ஹாண்டா அக்கார்ட் தான் டொயோட்டா கேம்ரியைவிட அதிகம் விற்றுள்ளது! கடந்த பல வருடங்களாக டொயோட்டா கேம்ரியை அடித்துக்கொள்ள எந்தக்காரும் இல்லாமல் இருந்தது. டொயோட்டா கேம்ரிபேரு கெட்டுப்போச்சு! அதனால்தான் இப்படி!
Friday, June 11, 2010
நான் பதிவுலகைவிட்டுப் போகமாட்டேன்!
இந்த ரெண்டு கோஷ்டிகளூக்கு இடையில் மாட்டிக்கொண்டு விழிபிதுங்கும் பதிவர்கள் இவர்கள்!
---------------------------
அடுத்த வகை ஒண்ணு இருக்கு! ஏதோ என் பொழுதுபோக்குக்காக, எனக்குத் தெரிந்த தமிழை வச்சு எதையோ எழுதுறேன். பெரிய அவார்டு கிவார்டெல்லாம் எனக்கு வேணாம்! என் எண்ணங்களை நானே வச்சுக்கிட்டு சாகிறதுக்கு இங்கே கொண்டுவந்து கொட்டினால், ஒரு ரெண்டு பேரு என்னை மாதிரி யோசிக்கிறவன் என் எழுத்தை புரிஞ்சுக்க மாட்டானா? ஒரு நாலு பேர் என் அனுபவத்தை வச்சு பயனடைய மாட்டானா? என்கிற எண்ணத்துடன் பதிவுலகில் குப்பைகூட்டும் என்னை மாதிரி பதிவர்கள்! படிச்சாப் படி, பரிதுரைத்தால் பரிந்துரை! ஆனா கண்ட மேணிக்கு என்னை திட்டினா, என்னை வச்சு காமெடி பண்ணினால், நீ எல்லாம் எதுக்கு எழுதுற? ங்கிற மாதிரி உன் பின்னூட்டமெல்லாம் வந்துச்சுனா அதையெல்லாம் எடுத்துடுவேன். அதுக்கப்புறம் இந்தப்பக்கம் வரலைனா போ! என்னை வச்சு காமெடி பண்ணவா நான் எழுதுறேன்? இல்லண்ணே நான் அதுக்காக எழுதலை!
இதை வச்சு நான் கோடிகோடியா சம்பாரிச்சு என் குடும்பத்தை காப்பாத்துறேனாக்கும்? ஏதோ எனக்கு தோனுறதை, எனக்குத் தெரிஞ்ச அரைகுறை தமிழ்ல என் மன நிம்மதிக்காக, என் திருப்திக்காக, எனக்கு சரினு அந்த நிமிடத்தில் தோன்றியதை எழுதி என்னவோ பண்ணிக்கிட்டு இருக்கேன்! பதிவுலகை விட்டு நான் போகனுமா? போவேனா? முடியவே முடியாது!
எதுக்காக நான் போகனும்? எனக்கு இப்போ எதுக்கு ரெண்டு சுழி "ன"போடனும், எதுக்கு மூனு சுழி "ண"போடனும்னு தெரிஞ்சிருக்கு! எதுக்கு எந்த "ல" "ள" "ழ" போடனும்னு ஓரளவுக்கு கத்துருக்கேன்! எந்த "ர" "ற" எங்கே போடனும்னுகூட ஓரளவுக்கு கத்து இருக்கேன். இதெல்லாம் நான் பதிவுலகில் எழுதலைனா எப்படி கத்துக்க முடியும்? எழுதினால்த்தானே தப்பா எழுதமுடியும்? எழுதினால்த்தானே இதுபோல எது சரினு சந்தேகம் வரும்? எழுதினால்த்தானே என் தமிழைக் கொஞ்சம் பெட்டராக்க சாண்ஸ் கெடைக்கும்?
நான் கோவிச்சுக்கிட்டு எழுத மாட்டேன்னு சொன்னா? யாருக்கு நஷ்டம்? எனக்குத்தானே முதல் நஷ்டம்? நான் போறதுனாலே பதிவுலகம் நல்லாயிடுமா என்ன? நான் இருக்கிறதாலே பதிவுலகம் பெட்டராகுதுனு சொல்ல வரலை! நான் கொஞ்சம் தமிழாவது கத்துக்கிறேன் இல்லையா? எனக்காக்கதான் நான் எழுதுறேன்! சாகிறவரைக்கும் எழுதுவேன்! என் ப்ளாக் இருக்கிற வரை எழுதுவேன்! எழுதிக்கிட்டே இருப்பேன்! நான் இந்தப்பதிவுலகிவிட்டு கோவிச்சுக்கிட்டுப் போகமாட்டேன் மாட்டேன்! மாட்டேன்! எதுக்குப் போகனும்?
நான் பதிவுலகைவிட்டுப் போறேன்னு சொன்னா "நல்ல முடிவு! போயிட்டு வாங்க!"னு சொல்ல காத்து இருக்கீங்களா? பாவம் சார் நீங்க! எலவு காத்த கிளி நீங்கள்! உங்களுக்கு வடை கெடைக்காது சார்! :))
Friday, June 4, 2010
நரசிம்மின் புனைவு- வேறொரு கோணத்தில்!
மேலும் ஒரு க்ரியேட்டர் எப்படி ஒரு புனைவு எழுதுவான் என்று எனக்கு ஓரளவுக்குத் தெரியும்.
ஒருவன் தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியால் (அவனைப்பொறுத்தவரையில் அது) பாதிக்கப்பட்டு கோபமாக இருக்கும்போது அவனுக்கு எழுதும் அனுபவம் இருந்தால், அவன் எதையாவது இஷ்டத்துக்கு எழுதுவான். அதை தூண்டிவிட்டவர்மேல் உள்ள கோபத்தில்தான் அதை எழுதுகிறான். ஆனால் அதில் அவன் 90% கலப்பது கற்பனை மற்றும் பொய்யே. அதனால் தான் அதை புனைவு என்கிறான்.
எந்தக் கேரக்டரைப்பார்த்து அவன் கோபம் கொண்டானோ, அவரை விட்டுவிட்டு, யாரோ ஒரு கற்பனை கேரக்டர் உருவாக்கி எழுதும்போது, அந்த கற்பனை கேரக்டரை அவன் வர்ணிப்பது, திட்டுவது, நடத்தையை சந்தேகத்துக்கு உள்ளக்குவதுபோல உருவாக்குவதும் எல்லாம் ஏதோ அனுபவத்தில் எங்கேயோ பார்த்த சம்மந்தமே இல்லாத வேறொரு "கேரக்டர்" பத்தி. அவனை எழுதவைத்த கேரக்டரை அவன் தொடர்ந்து நினைக்கவே முடியாது! அவன் "கற்பனை பொய் கேரக்டர்"தான் அவன் எழுத்தில் வருவது.
அதனால், அவன் உருவாக்கிய கற்பனை கேரக்டருடைய "கேரக்டர்களை" வைத்து அவனுக்கு கோபம் ஊட்டிய "உண்மையான கேரக்டர் "அவன் என்னைத்தான் இப்படி எல்லாம் நினைக்கிறான்" என்று எண்ணுவது முற்றிலும் தவறு! இந்த உண்மை சாதாரண கதை எழுதும் கற்பனா சக்தி உள்ள எல்லாருக்குமே புரியும்.
அதனால் தயவு செய்து நரசிம் உருவாக்கிய "பொய் கேரக்டரை" வரிக்கு வரி படித்து அதை அனலைஸ் செய்து, அவர் உண்மையான கேரக்டரை மாசுபடுத்தியதாக் நினைப்பது தவறு. யாருக்காவது புரியுதா நான் சொல்றது? Any amateur creator/writer can understand what I am talking about.
உனக்கு வந்தால்த்தான் தெரியும்னு சொல்லாதீங்கப்பா! நானும் நம் தமிழின நண்பர்களால் கடுமையாக தாக்கப்பட்டு இருக்கேன், கீழே வாசிக்கவும்!
---------------------------------------------------
வருண் என்னும் தெருப்பொறுக்கி முட்டாள்!
ஒரு கேணயன் பெரிய குடுமி வைச்சிகிட்டு தமிழனை கேள்வி கேட்கறான். இது என்றாவது தமிழன் படுற நிலைமையை பத்தி பேசி இருக்குதா. டேய் நீ எல்லாம் தமிழ் எழுதறது தமிழுக்கு பாவம்டா. உங்களை எல்லாம் அப்படியே கைபர் வழியா திருப்பி அனுப்பாமல் இன்னும் இங்கேயே வச்சிகிட்டு இருக்கோம்ல எங்களை சொல்லனும்டா வெண்ணை பயலே.
நாதாரி நாயே நீ ஹம்சாட்ட வாங்கறா காசுக்கு நல்லாவே குழைக்கற. ஆனால் இந்த தமிழின பாவம் உன்னை சும்மா விடாதுடா.
நீ தமிழ் பால் குடிச்சு வளர்ந்திருந்தால் உனக்கு தெரியும்டா தமிழினம் என்றால் என்னவென்று யார் தமிழன் என்று. தமிழ் நாட்டில் இருக்கும் பசு மாட்டு பாலையாவது குடி தமிழின உணர்வு வருகிறதா பார்க்கலாம்.
Posted by மனசாட்சி at 10:04
6 comments:
♠புதுவை சிவா♠ said...
சரியான நேரத்தில இந்ந பதிவு நன்றி நண்பா
அந்த வருண் நாயை செருப்பால அடிக்கனும்
காலையில் அவனுக்கு ஒரு பின்னோட்டம் திட்டி போட்டேன்.
அதை அவன் வெளியிடவில்லை.
6 May 2009 12:23
Anonymous said...
இந்த பொறுக்கி பயலை செருப்பால, அம்மனமா ஒட விட்டு அடிக்கனும், அப்பவும் புத்தி வராது
6 May 2009 13:16
Anonymous said...
இவரது தலைப்புக்களைப் பார்த்தாலே தெரிவதில்லையா hits இற்காக வைக்கும் தலைப்புக்கள். ஏதோ அந்தப் பெண் கயல் எழுதியவை நன்றாக இருந்தன. ஆனால் இப்போது அந்தப் பெண்ணின் comments கூட இல்லை.
விட்டுத் தள்ளுங்கள்.
Barathy
6 May 2009 13:37
Anonymous said...
//இவரது தலைப்புக்களைப் பார்த்தாலே தெரிவதில்லையா hits இற்காக வைக்கும் தலைப்புக்கள்//
நீங்கள் எல்லாம் எதுக்குடா எழுதுறீங்க
6 May 2009 13:59
Anonymous said...
ஈழ பொறுக்கிகளை செருப்பால் அடிக்கனும்
6 May 2009 14:01
மதி said...
பரதேசி பயல், தமிழ் பன்னி பால் குடித்தால் கூட இவனுக்கு புத்தி வராது. சிங்கள காடைகளுக்கு துணை போகும் குள்ள நரி நாயே உன் இனத்தின் புத்தியை காட்டுகிறாயே.
6 May 2009 14:31
---------------------------------
நான் இதைப்பத்தி கவலையே படலை. ஏன்னா அவங்க கற்பனை வருண் நான் இல்லை! அதுக்காக என்னுடைய எண்ணங்களை சொல்லாமல் இருந்ததில்லை!
என்ன சொல்ல வருகிறேன்னா "கற்பனை கேரக்டர்" நம்ம னு நெனச்சு வருத்தப்படாமல், போய்க்கிட்டே இருங்க!
நரசிம் அந்தப்பதிவை அழித்துவிட்டார். அதை பி டி எஃப்ல வச்சு தொடர்ந்து டார்ச்சர் பண்ணுவது எந்தவகையில் சரினு தெரியலை. மேலே , என்னைத்தாக்கி எழுதி கொடுக்கப்பட்டுள்ள பதிவு இன்னும்தான் இருக்கு!
Do I care?
Honestly, I dont because I am not that imaginary varun these folks have imagined! :)
நீ ஆம்பள, நீ யோக்கியன் இல்லை, அது இதுனு சொல்லாதீங்க! ஆணும் பெண்ணும் சமம்னு நம்புறவன் நான்!
என்னை பொறுத்தவரையில் நான் ஒண்ணும் அநாகரீகமாக எதுவும் எழுதவில்லை! சீமான் பத்தி ஏதோ எழுதினேன்னு நெனைக்கிறேன் ஞாபகம் இல்லை! :) நான் அதுக்காக அன்றும் அழவில்லை, கோபப்படவில்லை! இன்றும் அதுபோல் எதுவும் இல்லை!
Thursday, June 3, 2010
பெண் பதிவர்களுக்காக உருகும் பிரபல ஆணாதிக்கவாதிகள்!
ஆண்-பெண் இருவரும் சரி சமம் சமானம் என்றாலும் ஆண் வேறு பெண் வேறுதான். ஆனால் தமிழ் பதிவுலகில்/கருத்துலகில் அவர்கள் சமமானவர்கள்தான் என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்தாமல், பெண்பதிவர்களை ஏதோ ஸ்பெஷல் கோட்ட்டாவில் உள்ளவர்கள் போல் சில அறியாமையில் வாழும் ஆணாதிக்கவாதிகள் நடத்துவது/ஆக்குவது மிகவும் வருத்ததிற்குரியது.
* என்னுடைய அனுபவத்தில் தங்கள் கருத்துக்கு எதிர்த்து வரும் நாகரீகமான பின்னூட்டங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலையில்கூட பிரபலங்கள் உருகும் இன்றைய பெண் பதிவர்களில் பலர் இல்லை!
* ஒரு சில மெச்சூர் பெண் பதிவர்கள் மட்டும்தான் இதில் விதிவிலக்கு!
* பொதுவாக பல பெண் பதிவர்கள் பலருக்கு எதிர் கருத்தையோ, தங்கள்கருத்தில் உள்ள்பிழையை சுட்டிக்காட்டும் மாற்றுகருத்தை அனுகவே சுத்தமாகத் தெரியவில்லை!
* எதிர் கருத்துள்ள பின்னூட்டம் வந்தால், அதை வெளியிடுவதே இல்லை. நான் சொல்லுவது நாகரீகமான எதிர் கருத்துள்ள பின்னூட்டங்கள். அசிங்கமான பின்னூட்டங்கள் அல்ல!
இவர்கள் விரும்பும், வெளியிடும் பின்னூட்டங்கள்
* நல்லா எழுதியிருக்கீங்க!
* வாழ்த்துக்கள்!
* ரொம்ப நல்ல பதிவு!
* :)
* :(
என்று வரும் ஃபார்மாலிட்டி பின்னூட்டங்களும், ஜால்ரா பின்னூட்டங்களும், அட்ட்ண்டன்ஸ் பின்னூட்டங்களும்தான்.
இப்படி வருகிற பின்னூட்டங்கள் எப்படி பதிவுலகில் உள்ள பெண்களின் சிந்தனையை வளர்க்கும்? இவர்களெழுத்தைப்பதப்படுத்தும்?
சிந்தித்துப் பதில்சொல்ல வேண்டிய, இவர்கள் கருத்திலுள்ள தவறை சுட்டிக்காட்டக்கூடிய, மற்றும் பதில் சொல்ல கடினமான பின்னூட்டங்கள், மற்றும் சிந்தனையைத் தூண்டும் பின்னூட்டங்கள் எல்லாம் இவர்கள் வலைதளத்தில் பதித்தால் அவைகளை குப்பைத்தொட்டியில் போடுகிறார்கள்.
பெண்பதிவர்களுக்காக தேவையில்லாம் உருகும் செக்ஸிஸ்ட் (தவறாக அர்த்தம் கொள்ள வேண்டாம்! டிக்ஷசனரி பார்க்கவும்) பிரபலங்கள்தான் தமிழ்ப் பதிவுலகில் பெண்களை அடிமையாகவே, கருத்துச்சுதந்திரம் இல்லாமல், சிந்திக்கவிடாமல், கோழையாகவே வாழ வழி செய்யும் ஆணாதிக்கவாதிகள் என்பது நான் கண்ட உண்மை! உண்மை கசக்கத்தான் செய்யும்!
ஜெயமோஹனும் பிச்சைக்காரர்களும்!

கேரளாக்காரன் மாட்டுக்கறி சாப்பிடுவான் ஆனால் பிச்சை எடுக்கமாட்டான்னு சொன்னா நம்புவீங்களா? கேரளாக்காரன் பிச்சை எடுக்கிறதில்லையா? யார் சொன்னா? அப்படித்தான் இந்த ஆர்ட்டிக்கிள்ல போட்டிருக்கு!
------------------------------------- ---------------------
Rich Beggars
.fullpost{display:inline;}
>>>>>3 Kerala cities give Rs420m in alms(PTI)8 January 2006People in the three corporations — Trivandrum, Cochin and Kozhikode — give alms of over Rs42 crore a year says a recent study. A battalion of 3,000 beggars, majority of them children, collect over Rs11 lakh from these cities every dayAmong the large number of beggars there is hardly any Keralites. They are mainly from southern states of Tamil Nadu, Karnataka, Andhra Pradesh and northern states like Rajasthan.-------------------------- ---------------
பிச்சை எடுக்கிறதுலகூட தமிழந்தான் முன்னால நிக்கிறான்! இதையும் சொல்லி பெருமையடஞ்சுக்குவோமா? இல்லை, கின்னஸ்ல எதுவும் தமிழனுக்கு இதைவச்சு ரெக்கார்ட் வாங்கித்தர முடியுமானு பார்ப்போமா? எப்படியோ கின்னஸ்ல இடம் பெற்றால் போதாதா?
நான் என்ன செய்வேன்னு சொல்றீங்களா? நீங்களும் நானும் தமிழன் என்றால் தமிழ்ப்பிச்சைக்காரர்கள் வளர்ந்துகொண்டே போவது உங்களுக்கும் எனக்கும் அவமானம்தான்!
சரி, கஷ்டம்னுதான் எல்லாரும் பிச்சை எடுக்கிறான் என்றால், கேரளால மட்டும் ஏன் பிச்சைக்காரன் கம்மியா இருக்கான்? நெசமாத்தான் சொல்கிகிறேன், கேரளாக்காரன் டீ கடை வைக்கிறத பார்த்து இருக்கேன். ஏன் எப்படிவேணா முன்னேறனும்னு நடிகையாவாங்க, "அந்தத் தொழில்"ல கூட இறங்கி உழைப்பாங்க. இல்லைனா வயித்துப்பொழைப்புக்காக தமிழ் எழுத்தாளராகி கேரளாவின் புகழ் பாடுவாங்க! இல்லைனா பிச்சைக்காரனைப் பத்தி கதை எழுதி பணம் புகழும் சம்பாரிப்பாங்க. ஆனா பிச்சை எடுக்க மாட்டாங்க போல இருக்கு!
என்னை பொருத்தவரையில் பிச்சை எடுப்பது >90% ஒரு தொத்து வியாதிதான். அதை வளர்த்துவிடுவது தான தர்மம் செய்யும் நம்மதான். ஏழ்மை, இயலாமை என்பது கொஞ்ச விழுக்காடுகள்தான். இல்லைனா 5-8 வ்யது ஹெல்த்தியான கொழந்தைகள் ஏன் பிச்சை எடுக்குதுங்க? இன்னொன்னு, நம்மில் உள்ள பரிதாபப்படும் குணம்தான் பிச்சைக்காரர்களை வளர்த்துவிடுது.
இது மட்டுமல்ல, நம்மில் உள்ள நெறைய கெட்ட பழக்கங்கள் தொத்துவியாதிதான். இப்போ உதாரணமாக பெண்கள் புகை பிடிக்கிறதை எடுத்துக்குவோம். நம்ம நாட்டில் அது ரொம்ப ரொம்ப கம்மினு சொல்லலாமா? சைனா, கொரியா அமெரிக்காவிலெல்லாம் பெண்கள் புகைபிடிப்பது ரொம்ப ரொம்ப அதிகம். இதுவும் ஒரு தொத்து வியாதிதான், நம்ம ஊர்ல ஏனோ இது பரவவில்லை!
நம்ம நாட்டில் பிச்சைக்காரர்களே இருக்கக்கூடாது என்கிற பேராசை எனக்கு! என்ன ஒரு சின்னப்புத்தி, உனக்கு? பிறவியிலேயே பிச்சைக்காரங்களாப் பிறந்த அவங்களை எல்லாம் என்ன செய்றது? பாவம்! நீயெல்லாம் நல்லாயிருப்பியா? உனக்கெல்லாம் இரக்கமே இல்லையா! நீ ஒரு நாள் பிச்சை எடுத்தாலும் எடுப்ப, அப்போது தெரியும் உனக்கு, ஏன் பிச்சைக்காரர்கள் உருவாகிறார்கள்னு. இப்படித்தான் எல்லாரும் நெனைப்பார்கள்! நம்ம யாருக்குத்தான் வக்காலத்து வாங்கல? பிச்சைக்காரங்களை மட்டும் விட்டுடுவோமா என்ன?
ஆமா வருண் நீ என்னத்தை கிழிச்ச? பெரிய புடுங்கி மாதிரி லெக்ச்சர் அடிக்கிற?
என்னையும் சேத்துத்தான் திட்டிக்கிறேன் இங்கே, தலை!
சரி, சப்போஸ் நீங்க போடுற பிச்சையை எல்லாம், ஒரு உண்டியலில் போட்டு, அதையெல்லாம் இந்த பிச்சைக்காரகளுக்குப் போய் சேருவதுபோல செய்யமுடியுமா? அதாவது, இவர்கள் இடையூறு இல்லாமல், தொந்தரவு இல்லாமல் இவர்களைப்பார்த்து இன்னும் பலர் பிச்சை எடுக்க ஆரம்பிக்காமல், இவர்களுக்கு சேரவேண்டியதை சேர்த்துடுவோமே? முடியாதா? அவன் பிச்சை எடுக்கும்போதுதான் நான் போடுவேன். மாசத்துக்கு இவ்வளவு பிச்சை போடுறேன்னு கணக்குப்பண்ணி அதை அவர்களிடம் போய் சேருவதுபோல செய்யமுடியாது! பிச்சைக்காரனுக்கு காசு போடுறபோது வருகிற திருப்தி இதிலே வராதுனு சொல்றீங்களா? ஏன் இந்த மாதிரி லூசுத்தனமா ஒரு சஜஷன் தர்றேன்னா பிச்சை எடுப்பதும் ஒரு தொத்து வியாதிதான். ஒருவர் எடுப்பதைப்பார்த்து இன்னொருவர் செய்றாங்க.
அதென்னவோ தெரியலை நம்ம ஜெயமோஹன் மட்டும் காவிச்சாமியார்கள், அஹோரிகள் பிச்சைக்காரர்களைப் பத்தி ஆராஞ்சிகிட்டே இருக்கிறார். உக்காந்த இடத்திலே இருந்து நகராத சோம்பேறிகள்னா இவருக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்போல இருக்கு. இந்துமதச் சாமியார்கள் எல்லாம் சோம்பேறியா? இல்லையா? சாமியார்களும் உழைக்காமல் பொழைப்பு ஓட்டும் ஒரு மாதிரியான பிச்சைகாரர்கள்தான்.
அப்புறம் நம்ம ஜெயமோஹன் பாலாவோட சேர்ந்து நான் கடவுள் எல்லாம் உருவாக்கி பிச்சைக்காரர்கள் வாழக்கையை படம் பிடிச்சுக்காட்டி பெருமையடைஞ்சு இருக்கார்! பாலாவுக்கு பிச்சைக்காரர்கள் போட்ட பிச்சைதான் நேஷனல் அவார்ட்னுகூட அசிங்கமாக்கூட சொல்லலாம்! சிலர் தமிழ் வாசகர்களை வச்சுதான் பொழைப்பு நடத்துறார்னா சிலர் தம்ழ்பிச்சைக் காரங்களையும் விடமாட்டேன்க்றார்கள்- இவர் பொழைப்பை ஓட்ட.
ஜெயமோஹன் தமிழந்தான்னு சொல்றீங்களா? எனக்கென்னவோ அவர் பிறப்பால், மனசால் மலையாளினுதான் தோனுது. அவர் சாதியை, சஃபிக்ஸா பிள்ளை, நாயர்னு எல்லா இடத்திலேயும் போட்டு இருக்கார். அதென்ன இவ்வளவு சாதிப்பெருமைனு தெரியலை! ரொம்ப ஹானஸ்ட்டாதான் எழுதி இருக்கார். அவர தாயின் மறைவு பற்றிப்படிக்கும்போது கஷ்டமா இருந்தது. அவர் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப்பத்தி நான் விமர்சிக்கவில்லை! அவர் எழுத்தையும், அவர் எழுதிய வசனங்களையும்தான்! மற்றபடி தமிழ் அவர் தொழிலுக்காக அவர் கற்ற ஆயுதம்.
வசந்தபாலன்னு ஒரு பிச்சைக்காரன் அங்காடி தெருல சாதாரண வேலையாட்களையும் பிச்சைக்காரர் களாக்கிவிட்டான். அதுவும் ஜெயமோஹன் இண்ஃப்ளுயெண்ஸ்தானோ? அதென்னவோ தெரியலை ஜெ மோ வசனம் எழுதினதுனாலதானோ என்னவோ. அவர் வசனம் எழுதப் போறபக்கமெல்லாம் தமிழ் பிச்சைக்காரந்தான் திரிகிறான். நல்லா இருக்க திருநெல்வேலிக் காரர்களையும் கையை கால இழக்கவிட்டு பிச்சைக் காரனாக்கி ரசிக்கிறார்கள் வசந்தபாலனும், ஜெயமோஹனும். JM really has some kind of obsession for "beggars" or not?
சரி, இதெல்லாம் எதுக்கு? இந்த பரிதாப நான் கடவுள்ல பிச்சைக்காரகளை யெல்லாம் பார்த்து ஏற்கனவே இளகிய மனம் உள்ள நீங்க என்ன செய்வீங்க? கொஞ்சம் அதிகமாகவே உருகி நெறையா பிச்சைபோடுவீங்களா? ஆமா! பாவம் இல்லையா? இந்த தொத்துவியாதியை வளர்க்க நம்மளால ஆன உதவி. இல்லையா? யாருக்கு க்ரிடிட் கொடுக்கலாம். ஜெயமோஹனுக்கும் பாலாவுக்குமா?
ஏதாவது பண்ணனும்ங்க பிச்சைக்காரர்களை ஒழிக்க! கோயில்களையெல்லாம் இடிக்கனுமா? பரவாயில்லை, கடவுள் போவிச்சுக்க மாட்டார்!
நம்ம நோபல் பரிசு வின் பண்ணலைனா பரவாயில்லை! பிச்சைக்காரங்கள் இல்லாமல் ஆக்கினோம்னா 100 நோபல் பரிசு வென்றதுக்கு சமம்.
சாமியார்களும் பிச்சைக்காரர்களும் இல்லைனா இந்திய கலாச்சாரமே ஒழிஞ்சுபோயிடும்னு பயமா இருக்கா, உங்களுக்கு? பரவாயில்லை ஒழியட்டும்!
ஒரு பத்து பிச்சைக்காரர்களை, பிச்சை எடுக்காமல் சாதாரணமாக வாழும் வழியில் நம்ம 1000 பேர் சேர்ந்து செய்தால், நீங்க காந்தியைவிட, நேருவைவிட, அண்ணாவைவிட பெரிய ஆள்னு நான் சொல்லுவேன்!
இன்னும் ஒரு விசயம். நம்ம சீக்கியர்களை முட்டாள்கள் போல சர்தார்ஜி ஜோக் சொல்லிக்கிட்டுத் திரிகிறோம். கேரளாக்காரனைவிட சீக்கியர்கள் ஒரு படி மேலேனு சொல்றாங்க! சீக்கியர்களும் பிச்சை எடுப்பதே இல்லைனு சொல்றாங்க! அப்போ அவங்களால மட்டும் இயலாதவர்கள், ஊனமுற்றோரெல்லாம் இல்லாமல் போயிடுவாங்களா என்ன? இருக்கத்தான் செய்வாங்க! அதெப்படி அவங்கள்ல மட்டும் பிச்சைக் காரர்கள் உருவாகாம இருக்காங்க? சம்ஹவ் அவர்கள் "கம்யுனிட்டி" அவர்களை கவனிச்சுக்கிறாங்க, பிச்சை எடுக்க விடாமல்! யோசிப்போமா?
வெள்ளைக்காரர்களுக்கு இரக்கமே கிடையாது. தத்துவம். தானம், தர்மம் செய்வதெல்லாம் இந்தியர்கள், சைனீஸ் போன்றவர்கள்தான் என்று நான் நினைப்பதுண்டு, ஆனால், காந்தி, புத்தர் எல்லாம் உருவான இந்தியாவில் சில மிருகங்கள், நல்லா உள்ள குழந்தைகளை ஊனமாக்கி பிச்சை எடுக்கவிடுவதாக சொல்றாங்க! நம்ம எப்படி வெள்ளைக்காரனைவிட உயர்ந்தவாராக முடியும்? நிச்சயம் இதுபோல "சகோதரர்கள்" உள்ள நம்ம உயர்ந்தவர்கள் கெடையவே கெடையாது!
நம்மதான் இப்படினா, அதேபோல் சைனாவிலும் நடக்கிறதாக நான் எங்கோ படித்தது கீழே!
My friends in China tell me that they never give money to beggars because according to them, “it’s always a scam.” I am told that even the beggars without their arms and the legs are merely puppets of a larger group. During a rather horrifying conversation, one Chinese man told me that kidnapped Chinese children frequently have their hands or their legs chopped off to be used as moneymaking machines. In other words, nothing is at it seems when you see these poor people. There is usually something else going on behind the scene.
Honestly I get seriously disturbed when I see beggars- esp when they are "physically challenged". I wonder how would others feel. May be they think "happiness and sadness" are equally experienced by every human being.
Wednesday, June 2, 2010
எங்கும் பார்ப்பான்! எதிலும் பார்ப்பான்!
"இன்னொருவர் இ-மெயிலை திருடி அதை அனுப்பும் ஒரு உலகமஹாத்திருடனை நண்பராகக் கொண்டவர் சுகுனா திவாகர்" என்கிற அந்தக்கேவலமான பகுதியைப் பற்றி யாருமே கவலைப்படலை!
சிவராமனை எப்படியோ கவுத்திப்புட்டாரு சுகுனானு தான் எல்லாரும் கை தட்டுறாங்க! இன்னொருவருடைய இ-மெயிலை வாசிக்கிற சுகுனா திவாகர் ஒரு ஈனப்"பார்ப்பான்" (உயர் சாதி பிள்ளைமகனாம்!) என்பதை யாரும் மறக்க வேணாம்!
நரசிம்மை பார்ப்பனத் திமிர், இதுதான் பார்ப்பீனியம் னு சிவராமன் திட்டிப்புட்டாரு சிவராமனும் பார்ப்பான் என்றால், இப்படி நரசிம்மை பார்ப்பனத் திமிர்னு சொல்வதில் இவருக்கு ஒரு இன்பம் இருக்குமோ?னு எல்லாம் நான் சொல்ல மாட்டேன்ப்பா! ஒருவேளை பார்ப்பனத்திமிர் னு சொல்வதே பார்ப்பனத்திமிர்தானோ? :)
இப்போ, சுகுனா என்கிற "பார்ப்பனர்" (உயர்சாதி பிள்ள்ளை மகனாம்!), நான் செத்தாலும் பரவாயில்லை உன்னையும் நான் என்னோட சேர்த்து கொன்னுட்டுத்தான் போவேன்னு, சிவராமனை பார்த்து "பூணூல் போட்டுக்கொண்டு, குங்குமப்பொட்டு வச்சுக்கொண்டு பெரியாரிஸம் பேசும் பார்ப்பான் னு திட்டுறாரு!" அதோட நீ மட்டுமல்ல, நீ நட்பு பாராட்டும் ஜ்னாவரம் சுந்தரும் பார்ப்பான், பத்ரியும் பார்ப்பான்னு கண்டமேனிக்கு செல்லமா திட்டிப்புட்டாரு.
சிவராமன் விடுவாரா?, பதிலுக்கு பதில், சுகுனா திவாகரை "கருவரையிலையே நான் பார்ப்பன திமிரை தூக்கி எறிந்தவன்னு சொல்லிக்கொண்டு திரியும் நீங்கள் பார்ப்பனர்களுக்கு வக்காலத்து வாங்கும் "பார்ப்பான்" (பிள்ளைமகன்)"னு திட்டுறாரு!
மொத்தத்திலே பதிவுலகில் என்ன நடக்குதுனா, பார்ப்பனர்களுக்குள்ள ஒருவரை ஒருவர் "பார்ப்பான்" "உனக்குத்தான் பார்ப்பனத் திமிர்" னு செல்லம்மா திட்டிக்கிறாங்க, ஒருவரை ஒருவர் காட்டிக்கொடுத்துக்கிறாங்க, போல இருக்குனு சொல்லலாமா?
இதை எல்லாம் வேடிக்கை பார்க்கும் சோ ராமசாமிபோல பெரியவர்கள், நம்ம பார்ப்பன குழந்தைகள்தான் எல்லாம் சும்மா அடிச்சுக்குதுகனு நெனச்சுக்குவாங்க . "எங்கே பிராமணன்" எப்பிசோட் காப்பி பேஸ்ட் பண்ணுறவர்ல இருந்து, பெரியாரிஸம் பேசுபவர்கள் வரை எல்லாம் நம்ம பார்ப்பனக் குழந்தைகள்தான் போலனு புன்னகையுடன் பார்த்து ரசிக்கிறார்கள் பல பார்ப்பனர்கள்.
ஆக மொத்தத்தில் எங்கும் பார்ப்பான், எதிலும் பார்ப்பான் தான் பதிவுலகில்! னு நீங்க ஒத்துக்க வேண்டிய ஒரு அவசியம் உண்டாயிருக்கு இப்போ! எங்கே பிராமனன் ல இருந்து பெரியாரிஸம், " தசாவதாரம் ஒரு பார்ப்பீனியமலம்" னு எழுதியவர்கள் வரை.
ஆனா, உங்களுக்குள்ள ஏன்ப்பா இப்படி கேவலமா அடிச்சுக்கிறீங்க?
இதெல்லாம் சண்டை இல்லங்க, வேற எப்படி நாங்க பாப்புளர் ஆகிறது? னு சொன்னாலும் சொல்லுவா! :)
ஆமா, வருண், நீயும் பார்ப்பான் தானே? னு கேக்காதீங்க! நமக்கு நம்ம சாதி தெரியாதுங்க! மறந்து போச்சு! :)))))
தமிழ் பதிவுலகில் நட்பா?! "வினவு"வது துரோகி!
துரோகிகள் லிஸ்ட் பெருசாகிக்கிட்டே போகுது! நண்பர்கள் லிஸ்ட் பகுதியில் யாருமில்லை! எல்லாரும் துரோகி லிஸ்ட்ல போயிட்டாங்க!
சுகுனா திவாகர் துரோகியாகி, சிவராமனை பார்ப்பனராகவும், துரோகியாகவும் ஆக்கிவிட்டார்.
இப்போ தலைக்குமேல் வெள்ளம் போனவுடன் வினவு, சிவராமனுடைய காண்ட்ரிப்யூஷனை (வினவு முகமூடியை கலைத்து) வெளிக்கொண்டு வந்துவிட்டார்கள்.
சுத்திவளைச்சுப்பார்த்தால் நட்பு என்பது தமிழ்ப்பதிவுலகில் இல்லை! எல்லாருமே தூரோகிகள்தான் என்று தெளிவாகிறது.
இதுல யாரு பெரிய துரோகி? யாரு முதுகிலே யார் குத்தினானு ஆராச்சி பண்ணி ஒரு பத்து பி எச் டி தீஸிஸ் எழுதலாம்!
வினவு சொன்ன சில மேட்டர் கீழே!!
மேற்கூறிய பதிவை தனது மின் அஞ்சல் முகவரியிலிருந்துதான் சிவராமன் எங்களுக்கு அனுப்பியிருந்தார். அவருடைய நெருங்கிய நண்பர் ஒருவருக்கு தனது மின் அஞ்சல் முகவரியின் பாஸ் வேர்டை சிவராமன் கொடுத்திருக்கிறார். தற்போது வினவில் இந்தக் கட்டுரை வெளிவந்தவுடன் சிவராமனுக்கு அந்த நண்பர் ஒரு மெயில் அனுப்பியிருக்கிறார். வாசகம் இதுதான். “உங்களுடனான நட்பை இத்துடன் முறித்துக் கொள்கிறேன். நரசிம்முக்கு நீங்கள் செய்தது பச்சைத் துரோகம்”.
இப்படியாக சிவராமனின் “துரோகத்தை” இடித்துரைத்த நண்பர், மின் அஞ்சல் பெட்டியிலிருந்து அவர் எழுதி வினவுக்கு அனுப்பியிருந்த கட்டுரையை சுகுணா திவாகருக்கு கொடுத்து, நரசிம்மைக் காப்பாற்றுவதற்காக சுகுணா திவாகரைத் தட்டி விட்டிருக்கிறார்.
சரி அதைவிடுங்க, எனக்கு வினவுவின் பதிவில் இருந்து வந்த ஷாக் என்னனா, மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ள விசயம். அதாவது, சிவராமன் தன்னுடைய "பாஸ்வேர்டை" நண்பருக்கு கொடுத்து இருந்தாராம்.
பாஸ்வேர்ட் எனபது ஒருவருடைய, மனைவி, காதலியை விட பர்சனல் மேட்டர் இல்லையா? அதை எப்படி இன்னொருவரிடம் (நண்பராம்?? அதாவது துரோகிக்கு) கொடுப்பாங்க? என்னவோ போங்கப்பா!